about
Toon menu

Minimumdienst bij het spoor. Hoe zit het in andere landen?

De federale regering in spe wil het stakingsrecht aan banden leggen door een minimumdienst in te voeren bij de NMBS. De partijen aan de onderhandelingstafel wijzen naar andere Europese landen waar zo'n minimumdienst al lang bestaat. Alleen vertellen ze er niet bij dat die minimale dienstverlening zelden tot tevredenheid leidt, tenzij er fors het mes gezet wordt in het stakingsrecht.
dinsdag 26 augustus 2014

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

De toenmalige president Nicolas Sarkozy kon zijn pret niet op toen hij in 2008 terugkeek op de wet die de minimumdienst invoerde. “Als er voortaan nog een staking is, zal niemand dat merken”, zei hij.

De wet verplicht vakbonden om tien dagen op voorhand een stakingsaanzegging in te dienen en de werknemers die willen staken moeten dat twee dagen vooraf laten weten. Op basis daarvan verzorgt de Franse spoorwegmaatschappij SNCF dan een minimumdienst. Dit systeem betekent wel dat er geen enkele trein rijdt als alle werknemers staken.

Maar er zijn nog meer problemen met het systeem die bij de recentste reeks stakingen in juni naar boven kwamen. “De treinen zitten al helemaal vol en als er dan gestaakt wordt en één trein op twee rijdt niet, wordt de situatie onhoudbaar”, zei de voorzitter van de Federatie van treinreizigers.

De krant Paris-Normandie beschreef de chaos in een station. “Het kan me niet schelen dat ze staken maar dat ze dan tenminste niet om het even wat op hun site zette”, fulmineerde een reiziger. Hij was naar het station gekomen in de overtuiging dat er een trein zou rijden, maar dat bleek niet het geval.

De minimumdienst in Frankrijk betekent dus grote onzekerheid en stikvolle treinen als er dan één wel vertrekt.

Aan banden

In heel wat andere landen bestaat er ook een minimumdienst.

In Italië lijkt dat wel te werken, maar alleen door het stakingsrecht aan banden te leggen. Daar mogen werkgever en vakbonden zelf afspraken maken. Als ze er niet uitgeraken, legt een commissie een minimumdienst op die maximaal 50 procent van de treinen laat rijden. De Italiaanse wet bepaalt verder dat er niet gestaakt mag worden tijdens de spitsuren en dat de eerste stakingsdag slechts vier uur mag duren.

In Portugal kan het bedrijf werknemers opeisen als de vakbonden niet akkoord gaan met de voorgestelde minimumdienst. In Spanje is er wel een minimumdienst maar dat betekent dat er één trein rijdt per dag per lijn.

In Zweden en Finland wordt de minimumdienst en het stakingsrecht via sociale akkoorden geregeld. In Finland zijn er zware sancties voor 'illegale' stakingen. In Estland, Denemarken en Duitsland mogen ambtenaren niet staken.

Thatcher

Europees Parlementslid en spoorspecialist Philippe De Backer (Open VLD) verwees verder naar het Britse voorbeeld. Dat is een geval apart. De beperking van het stakingsrecht werd daar ingevoerd door premier Thatcher. Staken kan enkel nog na een stemming bij het personeel. De vakbonden moeten zelf de stembrieven opsturen naar het personeel.

Een meerderheid van het personeel moet instemmen met de staking en er werden ook beperkingen opgelegd aan de redenen om te staken. Zo mag er niet gestaakt worden uit solidariteit met andere sectoren of fabrieken. Door de wet van Thatcher decimeerde het aantal stakingen. De wet bereidde de weg voor sociale afbraak.

reageer

12 reacties

  • door Wim Prové op dinsdag 26 augustus 2014

    Ik denk dat een minimumdienst bij het spoor er net zit aan te komen door de uitholling van het stakingsrecht door de werknemers. Het is toch niet logisch en aanvaardbaar dat je je eigen klanten gijzelt en straft voor zaken waar die klant in de verste verte geen uitstaans mee heeft. Uit de ervaringen van andere (soortgelijke ) landen kunnen onze politici leren hoe het moet en niet moet.

    • door Peter De Fraine op dinsdag 26 augustus 2014

      Alweer het afgezaagde refreintje van stakingen waardoor de treingebruikers gegijzeld worden.Elke dag wordt men gegijzeld,defecten,vertragingen,te weinig vervoerscapa-citeit,stijging van de vervoersprijzen.En dat is niet de schuld van de vakbonden,maar van een totaal falend beleid door overpolitisering bij de NMBS..Door de druk van de vakbonden,qua rij en voldoende rusttijden is er nog wat veiligheid.Bij privatisering is dat van ondergeschikt belang.met alle catactrofale gevolgen.... Werkgroep voor de herwaardering van het spoorvervoer.

      • door Hugo Casteels op woensdag 27 augustus 2014

        als u dat een afgezaagd refreintje vindt, luister dan eens naar wat de treingebruikers daarvan vinden. Zijn het niet eerder de stakingen die een afgezaagd refreintje beginnen ter worden?

      • door Wim Prové op woensdag 27 augustus 2014

        Ok iets duidelijker dan. Uw argumenten vind ik totaal naast de kwestie. Ik ben volmondig voor een minimumdienst verlening bij het spoor. Bijna dagelijks gebruik ik de trein en ik betaal mijn ticket zelf. Het stakingsrecht wordt m.i. ondermijnd door de stakingen gehouden met als reden varianten op : " we staken want de vergaderingen met de directie zullen niets opbrengen " , " we staken want één (!) reiziger pleegde geweld " , " de structuur van de NMBS bevalt ons niet " .... M.a.w. ik hekel stakingen waarvan de reiziger de dupe is zonder betrokken partij te zijn .

    • door Marc De Prins op donderdag 28 augustus 2014

      Blijven slikken Wim, de pollepel is nog niet leeg!!!

  • door mon pi op woensdag 27 augustus 2014

    Het stakingsrecht, dat ik zeer hoog inschat, wordt in mijn ogen ondermijnd door het onoordeelkundig gebruik ervan. Dit recht kan op termijn maar overeind blijven als de samenleving er het nut van in ziet. Klanten, personeel, andere stakeholders moeten overtuigd zijn van de nood van dit recht, van het feit dat we zonder dit recht in een afgrond van sociale afbraak terecht komen. Dit gebeurt volgens mij niet wanneer versplinterde vakbondjes die een marginale fractie van de werknemers vertegenwoordigen dit recht te pas en te onpas gebruiken. Het stakingsrecht is te belangrijk om het over te laten aan een kleine minderheid malcontenten.

    • door Hugo Casteels op woensdag 27 augustus 2014

      Deze reactie is een zeer goede weergave van hetgeen bij de mensen leeft. Hier kan ik het volledig mee eens zijn

      • door sam vanderleyden op woensdag 27 augustus 2014

        Wat leeft is wat gevoed wordt. Maar wat gevoed wordt is niet noodzakelijk de werkelijkheid, maar eerder een weergave ervan. Indien ik met mijn ideëen die weergave bepaal en u kan laten geloven dat mijn weergave de werkelijkheid is, heb ik u per definitie zowiso bij uw ... 'noten' :-). De 4de macht is wel degelijk een macht en geen objectief reflectieapparaat 'of some sort'.

    • door sam vanderleyden op woensdag 27 augustus 2014

      Beste Mon Pi,

      Ik citeer de volgende zin van wat u schrijft:

      " Dit gebeurt volgens mij niet wanneer versplinterde vakbondjes die een marginale fractie van de werknemers vertegenwoordigen dit recht te pas en te onpas gebruiken. Het stakingsrecht is te belangrijk om het over te laten aan een kleine minderheid malcontenten."

      Dat is nu net de media-demagogie... het dagdagelijks beeld dat door media en pers wordt uigesmeerd en bevestigd door patroons en politiek. Het is volledig incorrect sfeerscheppend. Men wil u als rechtgeaarde werknemer laten geloven dat het gaat om 'marginale fractie', 'kleine midnerheid malcontenten' etc... (nog aangevuld met woorden als 'gijzeling', 'onverantwoordelijk', 'egoistisch'.. etc...) Men wil u die perceptie laten geworden alsof komende van u zelf en uw eigen wijze overschouwing. Men rijkt u echter "het beeld aan". En geef toe, wie wil er nu graag voor uitkomen dat hij of zij in haar idee zwaar onder invloed staat van de anderen terwijl de Psychologie ons voldoende toont dat media, reclame en propganada juist daar gebruik maken van de menselijke natuur enhet niveau van onbewustheid, onwetendheid in lagen van de bevolking. Ik pleit mezelf er zeker niet van vrij, zeker niet op een onbewust vlak (hoe zou ik trouwens?), maar voor mij bent U -Mon Pi- één van de zovele voorbeelden van dit effect en welbepaald met de perceptie naar vakbonden, incasu de problematiek met de NMBS, enfin deze kwestie. U kan hier nu verschillende typische gekende houdingen aannemen: U kan zeggen dat dat allemaal Larie is, maar dan ben ik van mening dat u een stuk wetenschap ontkent. Dan zijn we vlug uitgesproken. U kan anders het stuk over mediamanipulatie, macht, propganda en psychologie wel erkennen, maar anderzijds evengoed verdedigen dat dit niet op u van toepassing is en zeker niet in deze kwestie. Tja, dan is er een soort van hoge intellectuele eigendunk aanwezig, een blinde vlek, een soort van arrogantie waarbij u denkt dat alle andere onderhevig zijn behalve uzelf (dat doe ik alvast zeker niet. Ik ben zeker dagdagelijks onderhevig, maar ik ben me er bewust van en probeer technieken en stramienen te ontdekken die in funtie staan van bepaalde belangen)... Of u kan misschien uw poort openzetten en dus een meer kritische blik en een ander bewustzijnshouding aannemen vanuit de reflectie dat beïnvloeding constant aanwezig is en er ook bepaalde strategische sturingen van buiten uzelf aanwezig zijn daarin (zonder daarom per definitie een goed/slecht oordeel te vellen).... enfin de bewustwording daarin dus. Good luck.

      • door dre op zondag 31 augustus 2014

        en u verkondigt de waarheid ??? waarom en hoe weet u dat allemaal ?

  • door Bert Malliet op woensdag 27 augustus 2014

    Het stakingsrecht is een beetje als de persvrijheid en de vrijheid van meningsuiting. Als je daaraan begint te morrelen, weet je wel waar je begint, maar niet waar het eindigt.

  • door Frank Roels op dinsdag 9 september 2014

    Jurist Jan Buelens over minimale dienstverlening: juridisch onverdedigbaar: http://www.accg.be/BEDU/readMore.aspx?id=dc2c81a1-7714-46f0-be8c-25b6e70004a2

Lees alle reacties