about
Toon menu

De rol van België in het conflict Palestina/Israël

Belgische overheidsstandpunten geven de indruk dat het land een neutrale, bemiddelende rol speelt tussen de tegenstrevers in dit conflict. Lucas Catherine legt in zijn boek 'De Israël Lobby' uit hoe onder meer de liberale partij MR uitsluitend kant kiest voor de sterkste partij in dit conflict, de bezetter en de kolonisator.
maandag 28 juli 2014

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Didier Reynders plant een boom

Op 26 november 2005 arriveert Didier Reynders in Israël aan het hoofd van een MR-delegatie, waaronder Vivianne Teitelbaum en Carine Gol, de weduwe van oud-minister Jean Gol, negen parlementsleden en voorts nog tien leden van de jongerenafdeling van de partij.

DeWereldMorgen.be

Ze worden onder meer ontvangen door Shimon Peres en ze bezoeken het bos dat de naam draagt van Jean Gol. Daar plant Reynders samen met mevrouw Gol een olijfboom ter nagedachtenis van zijn mentor (zie foto). Het maakt deel uit van een reeks bossen genoemd naar Belgen die samen het Belgische woud vormen. 

Het Keren Keyameth LeIsraël of Joods Nationaal Grondfonds beroept er zich op het land te hebben bebost. En daar is iets van waar. Ze zijn erg kleinschalig begonnen, maar na 1948 kwam er een ware boom-boom. Toen werden namelijk meer dan vierhonderd Palestijnse dorpen vernietigd en er waren veel te weinig immigranten om die te herbevolken. Dus werden de ruïnes van die dorpen beplant met bomen, meestal snelgroeiende dennen. Die bossen worden dan genoemd naar buitenlandse vrienden van de staat Israël. 

Dit gebeurde eerst vooral rond de in 1933 gestichte kolonie Kfar Hahoresh, in de omgeving van Nazareth. Daar werd als een van de eerste bossen dat van koning Albert I ingewijd (naast dat van lord Balfour, Albert Einstein en Georges Washington). Na 1948 werden de twee buurdorpen Malul en Mujeidil ingenomen en verwoest, en werden de aanplantingen massaal uitgebreid op de grond van deze twee Palestijnse dorpen.

Nu zijn van Malul alleen nog de ruïnes van de moskee en van twee kerken te zien en van Mujeidil enkel de kerkruïne. Het waren beide hoofdzakelijk christelijke dorpen. Ze liggen verscholen tussen de dennenbossen. In 1961 kreeg onze koningin Elisabeth daar haar woud van dertigduizend bomen en in 1964 ging onze diep christelijke koning Boudewijn persoonlijk zijn bos aanplanten op de grond van het verwoeste christelijk dorp Mujeidil. Het telt nu 23.000 bomen.

Op de weg van Tel Aviv naar Jeruzalem, in de omgeving van Neve Ilan – een kolonie in 1946 gesticht door Franse en Belgische Joden op grond van Abu Gosh – werd op het grondgebied van de in 1948 verwoeste dorpen Saris en Beit Thul in 1995 het woud van de Belgische Joodse gemeenschap ingehuldigd.

Er staan negen zuilen die de Belgische provincies symboliseren (toen waren het er nog negen, ondertussen is Brabant gesplitst). Ze zijn ontworpen door Hena Evyatar, een Belgische immigrante in Israël. Zij heet eigenlijk Hena Kohn en is de dochter van een Brusselse lederhandelaar. De bijbelteksten op de site zijn onder meer gekozen door toenmalig kardinaal Danneels.

In het patronagecomité voor dit Belgisch joodse bos zaten naast kardinaal Danneels toenmalig kamervoorzitter Frank Swaelen (CD&V), toenmalig premier Wilfried Martens en aan Israëlische kant premier Ytzhak Shamir en generaal-majoor Yossi Peled, een Belg die zijn naam verhebreeuwste na immigratie. Zijn oorspronkelijke naam is Jozef Mendelevitch. Tijdens de inval in Libanon (de zogenaamde Vrede in Galilea) had hij zijn eigen gevechtseenheid Force Yossi en nu (2010) is hij minister. 

Bedoeling was om hier alle Belgische bosjes te groeperen. Maar dat lukte niet echt. Het bos ter ere van Albert II werd aangelegd op de bezette Westelijke Jordaanoever. In het patronagecomité van het bos zetelden onder meer Herman De Croo en Armand De Decker. Het moet zes hectare groot worden en het is volgens de KKL-propaganda aangeplant in Zuid-Israël, in de Negev, maar het ligt in het zuiden van Cisjordanië en is aangeplant vanaf 1970 op land van de Palestijnse dorpen Sammu’a en Khirbet Yattir. Dat verwoeste dorp heeft trouwens zijn naam geleend aan de naburige Joodse kolonie Yattir.

Elk jaar houdt de Belgische afdeling van Keren Keyameth Lelsrael (KKL) een grote actie om geld in te zamelen voor nieuwe bomen. Die kun je aanplanten ter gelegenheid van privégebeurtenissen als geboorte, huwelijk of overlijden.

Belgen die een bos naar hen genoemd kregen, waren Jean Gol, Gaston Eyskens naast een grote reeks Belgisch-Joodse notabelen waaronder Marcel Modrikamen, vader van advocaat en stichter van de Personenpartij Mischaël Modrikamen.

De Personenpartij van Modrikamen is een rechts-populistische partij met een economisch liberaal gedachtegoed en haar stichter is een fervent aanhanger van Israël. Dat bleek bijvoorbeeld uit zijn vrije tribune in La Libre Belgique van 3 augustus 2006. Onder de titel ‘Israel, sentinelle de notre liberté’ schreef hij onder meer: ‘Europa, de erfgename van Jeruzalem, Rome en Athene gelooft niet meer in veel. Relativisme en verlies van waarden hebben onze gedachtegang en onze analyse verpest… Washington en Jeruzalem zijn daarentegen vastbesloten om te vechten, en blijven de lichtbakens voor de vrije wereld…’

DeWereldMorgen.be

Lucas Catherine

Uittreksel uit De Israël Lobby © 2011 Lucas Catherine en uitgeverij EPO. Overname van dit uittreksel enkel mits toestemming van de uitgever.

reacties

Eén reactie

  • door danato laga op woensdag 30 juli 2014

    De kop dekt de lading niet. Boompjes planten, is dat de rol van belgie? Het heeft zelfs niks met palestina vandoen.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties