Een nieuwssite die

reclamevrij
onafhankelijk
kritisch
en gratis is?

Dat kan!

Maar enkel dankzij jouw steun

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Enkele mythes ontkracht: “Hamas lokte aanval uit door drie jonge Israëli’s te vermoorden”

Premier Netanyahu van Israël gebruikte als officiële reden voor de recente aanval op Gaza de ontvoering en moord van drie kolonisten op de Westelijke Jordaanoever. “Hamas treft alle blaam”. “Zonder dit voorval zou er nog steeds een staakt-het-vuren heersen tussen beide partijen”, zijn veelgehoorde uitspraken. De feiten tonen een andere werkelijkheid.
donderdag 24 juli 2014

Staakt-het-vuren 

Ruim twee jaar geleden werd na de vorige belegering van Gaza (Operation Pillar of Defence) op 22 november 2012 een wapenstilstand afgesproken. Gedurende de eerste drie maanden van deze wapenstilstand werden 6 Palestijnen gedood en 618 verwond door Israëlische schendingen van het bestand.  

Voor de Palestijnen was dit staakt-het-vuren dus helemaal geen geweldloze periode, ondanks de inspanningen van de Palestijnse overheden op de Westelijke Jordaanoever en in Gaza om van hun kant het bestand te respecteren. Op de Westelijke Jordaanoever zijn immers meerdere strijdgroepen actief, met elk hun eigen agenda. Ook in Gaza opereren talrijke verzetsbewegingen die totaal losstaan van Hamas en zelfstandig opereren.  

Pas op 25 februari 2013 verbrak een Palestijnse verzetsgroep het bestand door het afvuren van een raket vanuit Gaza. De VRT berichtte toen over 'de eerste schending van het bestand vanuit Gaza' zonder er bij te vermelden dat Israël datzelfde bestand ondertussen al meer dan honderd maal had geschonden. 

Tijdens de twee weken voorafgaand aan de ontvoering van drie Israëlische jongeren op 13 juni 2014 was de situatie gelijkaardig: voortdurende schendingen van het bestand door Israël, af en toe doorbroken door reacties vanuit Gaza: 

(Week 5 juni -11 juni)

  • Israël voerde 76 raids en huiszoekingen uit bij Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever; hierbij werden 28 Palestijnen gevangen, waaronder 4 kinderen en een vrouw;
  • in Gaza werd een militant vermoord en 3 burgers verwond, één Palestijn die bij eerdere aanvallen verwondingen opliep, is hieraan bezweken;
  • vanuit zee werden meerdere malen Palestijnse vissers beschoten voor de kusten voor Gaza, in de zone waar het hen volgens het bestand toegestaan was om te vissen;
  • in het Palestijnse deel van Jeruzalem vonden talrijke huiszoekingen en (nachtelijke) raids plaats; hierbij werden 11 Palestijnen opgepakt, waaronder een kind. 

De week daarvoor was het niet veel beter: 

(Week 29 mei – 4 juni) 

  • een Palestijnse burger werd doodgeschoten aan het Za’atrah checkpoint, ten zuiden van Nablus;
  • er werden 80 huiszoekingen verricht op de Westelijke Jordaanoever, waarbij 40 burgers werden  gearresteerd, waaronder 7 kinderen;
  • in het Palestijnse deel van Jeruzalem  werden een huis, 4 car wash stations en 2 auto garages vernield; de bedoeling is om bepaalde wijken van Jeruzalem etnisch te zuiveren van Palestijnen om zo ruimte te maken voor Joodse kolonisten en er een Joodse meerderheid te bekomen. 

Dit patroon herhaalt zich voortdurend sinds het overeenkomen van de wapenstilstand in 2012, wat er duidelijk op wijst dat dit geen eenmalige incidenten zijn, maar gewoon structureel beleid.

Dit beleid is er op gericht zoveel mogelijk Palestijnen te verjagen uit hun huizen door moorden, willekeurige arrestaties, pesterijen en landonteigeningen. Het ultieme doel is de demografische evolutie (de Palestijnse bevolking groeit veel sneller aan dan de joods-Israëlische) te stoppen of op z’n minst te vertragen.  

Wapenstilstand betekent verdere bezetting en kolonisering 

De wapenstilstand werd dus niet verbroken door Hamas met de ontvoering en moord van de drie kolonisten op 13 juni 2014 (er is trouwens nog steeds geen bewijs geleverd dat Hamas hier achter zit). De wapenstilstand werd door de regering Netanyahu ontelbare malen geschonden maanden en jaren eerder, met als doel het etnisch zuiveren van het Palestijns deel van Jeruzalem en het verderzetten van de kolonisatie op de Westelijke Jordaanoever.  

De echte druppel voor de inval was de vorming van de eenheidsregering die Hamas en Fatah hadden aangekondigd op 2 juni jongstleden, en die internationaal – zelfs door de VS en de EU – werd verwelkomd. Tot dan waren de Palestijnen steeds verdeeld geweest tussen Hamas in Gaza en Fatah op de Westelijke Jordaanoever als respectievelijke autoriteiten.  

Wat ook opvalt is dat de meeste van deze misdaden, moorden en onteigeningen op de Westelijke Jordaanoever worden gepleegd, waar het “gematigde” Fatah van Mahmud Abbas het voor het zeggen heeft en van waaruit geen raketten worden afgeschoten. Hamas regeert enkel over Gaza. 

Er wordt in de berichtgeving over deze recente aanval op Gaza ook nergens nog verwezen naar wat amper één maand eerder, op 15 mei 2014, was gebeurd. Toen werden twee Palestijnse jongens van 16 en 17 jaar koelbloedig neergeschoten, terwijl ze passief stonden toe te kijken op straat. De bewijzen waren verpletterend. De dader werd live gefilmd door CNN. Er kwam geen verontwaardigde reactie uit het buitenland. Er werd niet opgeroepen dat Palestina ‘het recht heeft zich te verdedigen’ 

Duizelingwekkende cijfers 

De hierboven vermelde cijfers gaan slechts over de voorvallen van de laatste twee weken voor de ontvoering van de 3 kolonisten.  Als we de statistieken van de laatste 20 jaar erbij nemen zien we dat: 

  • 53.000 nieuwe woningen voor de kolonisten op Palestijns grondgebied zijn gebouwd;
  • 15.000 Palestijnse woningen zijn vernield;
  • 4.500 nog uit te voeren bevelen tot het vernielen van Palestijnse woningen zijn uitgevaardigd;
  • 11.000 Palestijnen uit hun woningen in Jeruzalem zijn verjaagd;
  • het aantal kolonisten in de bezette gebieden is verdubbeld tot maar liefst 500.000;
  • in maart 2014 er 5224 Palestijnse politieke gevangen waren, waaronder 210 minderjarigen en 11 parlementsleden;
  • in 2012 het aantal opgesloten Palestijnen in hongerstaking 2400 bedroeg (ter vergelijking: tijdens het Apartheidsregime in Zuid-Afrika waren er 700 hongerstakers in 1989)
  • sinds 2000 werden meer dan 7096 Palestijnen gedood.

Bovendien werden sinds 2000 alleen meer dan 1400 kinderen gedood door de Israëlische strijdkrachten of door Joodse kolonisten. Het meest opmerkelijk cijfer is toch wel dit: in 79 procent van de gevallen werden de Palestijnen als eerste aangevallen na een staakt-het-vuren.

Deze cijfers tonen aan dat de Palestijnen – zowel in Gaza als op de Westelijke Jordaanoever – ondanks de draconische, discriminerende, vernederende en racistische maatregelen die ze moeten ondergaan, zeer geduldig met hun lot omgaan. Als er één partij in dit conflict het veelvuldig geciteerde mantra “exercise restraint” (‘wees terughoudend’) uitvoert, dan tonen deze statistieken dat het de Palestijnen zijn. 

Om een conflict goed te begrijpen en kaderen, is een grondige en diepgaande analyse noodzakelijk. Tegenwoordig verlopen oorlogen niet enkel op het slagveld zelf, maar ook via het internet en de sociale media. Om tussen het vele kaf het weinige koren te ontwaren, is grondig onderzoek dus onontbeerlijk.  

De cijfers in dit artikel geven een heel andere context aan de recente gebeurtenissen. Door aan de ruime historische samenhang geen aandacht te schenken geven de media de indruk dat de recente escalatie in een vacuüm gebeurt, zonder enig verband met al wat er aan voorafging.

Door het argument van Israël kritiekloos over te nemen dat het huidige geweld zou begonnen zijn met de ontvoering van drie jonge Israëli’s, geven de media geen objectieve weergave van de feiten. De mensen van Gaza zijn het bloedige slachtoffer zijn van dit stilzwijgend goedkeuren door het Westen.   

Cijfers:

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

3 reacties

  • door Schoemaker op vrijdag 25 juli 2014

    Laat de auteur de vraag eens beantwoorden wie de veiligheid van Israël en het voortbestaan van de Joodse staat garandeert als Israël zou doen wat de Palestijnen willen. Ieder zinnig en eerlijk mens zegt: niemand. Daar zit het probleem! Niet het ene incident of het andere. Die zijn er al een eeuw.

    Als Israël de inhoud ziet van dit stuk, dan zal die daar ongetwijfeld ook hun waarheid op hebben. De lezer kan er niks mee, behalve als Rudi Vrankx de hopeloosheid van het conflict vaststellen, die feitelijk al bestond na de instorting van het Ottomaanse rijk begin vorige eeuw. Context en perceptie speelt een rol en doel van de schrijver. Dat is een hele waslijst van wat niet deugt aan kant Israël.

    Als ik in de historie terugga (recentelijk nog eens gedaan) tot aan de vestiging van de Hebreeën in die regio en in Jeruzalem, zie ik geen primair initiatief van de Joden zelf tot misdaden. Dat Arabieren hen niet pruimden als groep, die ertoe doet op die plek, leidde altijd naar de Joden het leven onmogelijk maken, of tot geweld en verbanning. In een onbetekende positie gedoogde men hen. Dat in Europa het anti-semitisme net zo ging spelen, kan denk ik alleen als oorzaak hebben dat de Christelijke stromingen in hun fanatisme, de Joden als moordenaars zagen van Jezus. Vermoedelijk was het gepeupelte die Pontius Pilatus zag, niet anders van samenstelling, als die de gebroeders de Wit lynchten. Islamitische heersers gedoogden de Joden als volk van het boek. Wat op overheidsniveau gesteld wordt, is nog wat anders dan wat in de praktijk geschiedt door lokale bestuurders.

    De Christenen en Moslims zijn een slechte PR op aarde voor de Schepper. De Christenen zijn door het Humanisme heengegaan, maar wat in vroegere eeuwen hier tot bloedbaden leidde, geschiedt nu onder Moslims overal in de wereld.

    Al in de nadagen van het Ottomaanse rijk staat centraal dat Arabieren de Joden daar in beperkte aantallen dulden (vele wonen er al eeuwen lang) en zeker NIET met een eigen staat. Hamas vertegenwoordigt dat. Weet burgers te hersenspoelen om als wandelende bom te fungeren of als schild. De middelen uit Iran in Gaza, werden de laatste 20 jaar, waar de auteur het bij houdt, steeds gevaarlijker in uitwerking. Uiteraard verhevigt dat de beveiliging. Daarover lees ik niet.

    De Engelsen (met VN mandaat) konden de gerezen geweldadige conflicten tussen Joden en Moslims ook niet managen, na de ineenstorting van het Ottomaanse rijk, begin vorige eeuw.

    De Engelsen hadden er op een gegeven moment schoon genoeg van. Dat ging om eenzelfde beveiliging, in de context van die tijd. Ook controleposten en prikkeldraad en een volledige potdichte grens tussen Oost en West Jeruzalem. Dit probleem bestaat dus al 100 jaar, met dit verschil dat een derde partij de klos werd de boel onder controle te houden. Die is er sinds vertrek Engelsen niet. Een VN leger zou dus ook geen zin hebben. Het lukte destijds ook niet. In Irak ook niet en ook niet in Afghanistan. Het moet nog veel meer uit de hand lopen, net zolang dat iets of iemand die impasse doorbreekt. Ten goede, of ten slechte.

    Dit soort stukken en al die andere polariserende en eenzijdige opstellingen, voeden het conflict alleen maar.

    Abou Jahjah laat nu ook weer zijn werkelijke ik zien met zijn oproep t.a.v. conflict in Gaza. Hij en geestverwanten, kunnen met 2 maten meten. Dat is een opvallende eigenschap, die je toch een stuk minder in Europa tegenkomt bij niet-Moslims. Het collectivisme binnen islamitische bevolkingsgroepen is daar denk ik debet aan. Op de goede manier is dat een vermogen, die in Europa verzwakt is in het dagelijks leven. Zelfkritiek is nog geen gemeengoed onder islamitische bevolkingsgroepen. Dat vergt toch een individueel en autonoom denkvermogen, die autochtonen hier ook lang niet altijd toepassen. De ontzuiling heeft als nadeel in Europa sinds de jaren 60 gehad, dat men individualisme ook negatief is gaan invullen. De kerk en Gods beloning en straf vielen in die hele dynamiek ook weg en er is eigenlijk niets in de plaats voor gekomen, dat breed wordt gedragen. Terug naar onderwerp:

    De Joden zijn 70 jaar na Christus uit Jeruzalem verbannen door de Romeinen. 4000 jaar terug gesticht en met hun tempel en heiligdommen. Daarna is de Tempelberg geannexeerd door de Moslims en die hebben op de Tempelberg hun heilige gebouwen gezet en gaan daar ook geheel over. De Joden mochten aan een stuk westmuur bidden en daar was de doorgang 3 meter breed. Er waren periodes dat het helemaal verboden was om er te komen.

    Het is niet te geloven dat de stad heilig is voor de 3 monotheïstische godsdiensten. Geen stad heeft een dergelijke gruwelijke geschiedenis van veroveringen, heroveringen, afslachtingen van bevolking en vernielen van huizen en gebouwen. Daarnaast hoogtijdagen. Daartussen was het barbarij en dat ook tijdens de veldslagen, met Jeruzalem en de heiligdommen daar als buit. Inwoners werden afgeslacht, verdreven of werden slaven. Als er een plek op de wereld goddelijk is en evenzeer ongoddelijk is het Jeruzalem en omtrek wel.

    Kruisridders hielden er huis, maar ook Islamitische veroveringen, die nagenoeg het hele Midden-Oosten, of nog ruimer wilden beheersen, zoals de Ottomanen tot in het begin van de vorige eeuw.

    400 jaar heeft die Ottomaanse overheersing geduurd. Al die tijd hadden noch Joden, noch Christenen enige controle over hun heiligdommen, zelfs de Heilige Grafkerk niet, tot op de dag van vandaag. De Ottomanen dulden nog wel andere religies, zolang die belasting betaalden en de Islamitische heersers erkenden. De inkomsten van pelgrims waren van groot belang. Dus enig pragmatiek was hen ook niet vreemd. De machthebbers manipuleerde de Chr. stromingen, die allen streden om dominantie in de kerk. De rijkste stroming bleef over. De arme stromingen vielen weg: wie kon betalen bleef. Rusland steunde de orthodoxe kerk, Frankrijk de Katholieken en Engeland de Evangelische stroming.

    Een vooraanstaande Islamitische familie inden het entreegeld en kon er een deel van houden. De Ottomanen lieten het bestuur over aan enkele vooraanstaande Islamitische families. Dit is de religie, die als derde ontstaan monotheistisch geloof, bezit nam van Jeruzalem en die regio!

    De conflicten in de Heilige Grafkerk leidde in 1846 tot een bloedbad. Priesters gingen elkaar te lijf. De sultan zorgde toen voor een verdrag, die nog geldt. Toch verklaarde de Russen de oorlog aan de Fransen en de Britten. Tsaar Nicolaas zag zichzelf als erfgenaam van het Ottomaanse rijk en heerser over Jeruzalem. Toen hij het Ottomaanse grondgebied binnenviel verklaarden de Britten en Fransen hem de oorlog. De Russen verloren de Krimoorlog (!). Gingen toen Jeruzalem cultureel veroveren (waar kennen we dat van met het oog op de huidige toestand in Oost Europa?) door hun eigen Russisch gedeelte te bouwen. Er kwamen duizenden Russische pelgrims elk jaar.

    De meeste Joden leefden in grote armoede destijds. Een Britse Joodse filantroop, begaan met hun lot, bouwde buiten de muren van Jeruzalem de eerste wijk. Schoner en gezonder. Veel Joden leefden hier al eeuwen, ze spraken Arabisch. Aan deze culturele co-existentie zou snel een einde komen.

    Rond 1880 werd anti-semitisch geweld officieel beleid van de tsaren. De Joden kregen te maken met massamoord, oftewel de pogroms. Duizenden die dat konden, vluchtten naar Jeruzalem. Het groeiende aantal Europese Joden verontruste de Arabieren en de Ottomaanse heersers.

    Premier David Lloyd verklaarde omstreeks 1916 zijn steun aan de Stichting van de Joodse staat in Palestina en beloofde de Arabieren in ruil voor hun hulp om tegen de Ottomanen te vechten het bestuur over bijna het hele Midden Oosten. Nadat de Ottomanen verslagen waren viel Jordanië en Palestina onder Brits VN mandaat en Syrië en Libanon onder Frans VN mandaat. De Britten verwelkomden zoals beloofd tienduizenden Joden. Vaak idealistische Europeanen, die een seculiere socialistische staat wilden. Ze kochten land van Arabieren. Kochten dus nogmaals. De groeiende omvang riep spanningen op.

    De heiligste plek in Jeruzalem riep voor de zoveelste keer conflicten op. De Palestijnse leider de Moefti van Jeruzalem kwam uit een vooraanstaande Arabische familie, de Hoesseini’s. Hij vreesde (met historische boter op het hoofd) dat de Joden hun heiligdommen zouden verwoesten, om weer een Joodse tempel te bouwen, zoals die er ooit gestaan heeft. Wat gij niet wilt dat u geschiedt...

    De moefti begon tegen de Joden een treitercampagne bij de Westmuur, waar Joden bidden. Daar werden ze ergerlijk in gestoord. Daarop organiseerde 300 nationalistische Joden een felle demonstratie. De dag erna, na het vrijdaggebed, kwamen 2000 Arabieren uit de al-Aqsa moskee en vielen biddende Joden aan. 131 Joden gedood. 116 Arabieren. Mede door de Britse veiligheidstroepen die dit geweld moesten neerslaan.

    Toen in 1933 Hitler aan de macht kwam namen de stromen Joodse vluchtelingen toe. Palestijnen wilden toen vechten om het tij te keren. In Jeruzalem nam de Moefti de leiding van de opstand in heel Palestina. Onder leiding van deze Moefti viel men zowel Joden als Britten aan. Jeruzalem verviel in chaos. De Joden sloegen terug. Schendingen van mensenrechten aan beide kanten. Allebei doodsbenauwd Jeruzalem totaal te verliezen. Voor de Joden gold dat voor de derde keer in hun historie.

    De Britten drukten de opstand de kop in en dat ging met grof geweld en met zware strafmaatregelen. Op dit moment werd WO II onafwendbaar. De Britten hadden spijt van hun belofte aan de Joden ten aanzien van een eigen staat. Hij had namelijk de hulp van de Arabieren nodig tegen Hitler. De Joden zouden zonder wisselgeld Hitler wel bestrijden. Chamberlain beloofde Joodse immigratie te beperken en dat binnen 10 jaar de Palestijnen onafhankelijkheid zonder een Joodse staat. Voor de Moefti was dat niet genoeg. Hij wees het af. Kans een verloren voor duurzame vrede.

    Het conflict tussen Arabieren en Joden bleef. Er moesten door de Britten extreme veiligheidsmaatregelen worden genomen. Zowel tegen opstandige Joden als Arabieren. Palestina wordt een gewapend kamp. Laat dit deel eens goed inzinken. Er is dus in 100 jaar geen zier veranderd.

    De Britten hadden er genoeg van. Zij vroegen de opvolger van de volkerenbond, de VN om een exit. De VN resolutie voorzag in een verdeling van Palestina. Een Joodse staat en een Palestijnse staat. Jeruzalem kreeg een unieke status onder bescherming van VN.

    De Palestijnen wezen dit af. De scheiding is nooit uitgevoerd. Kans 2 verkeken op duurzame vrede. Nadat de Britten vertrokken werd de Staat Israel uitgeroepen. Onmiddellijk deden omliggende landen een inval. Jordanië had het best getrainde eliteleger. Die trokken op naar Jeruzalem. Burgers werden afgeslacht, buurten vernield (voor de zoveelste keer in de geschiedenis). Het Israëlisch leger werd in de oude stad omsingeld. Het gevecht om de Joodse wijk was het hevigst. Joden werden verbannen, huizen leeggeroofd. 22 van de 27 synagoges werden in puin gelegd. De Joden werden totaal (alweer) de toegang ontzegd van de westmuur.

    De Joden in de buitenwijken verbanden op hun buurt de eveneens al eeuwen wonende Palestijnen aldaar. Beide volkeren begingen in die strijd schendingen van mensenrechten. Toch stel ik vast dat niet de Joden in eerste instantie de agressors waren. Hun groeiende aanwezigheid riep dat op, terwijl die toch onvrijwillig uit hun woongebied verbannen werden en hun heiligdom geannexeerd door de later opkomende religie. De Profeet had van meet af aan groot belang bij Jeruzalem. In eerste instantie was Jeruzalem de gebedsrichting. Hij zou daar ten hemel opgestegen zijn. Dat doet sterk aan de Christelijke Hemelvaartsdag van Jezus denken.

    Jeruzalem werd een verdeelde stad en is dat tot op de dag van vandaag met een metershoge betonnen muur. Voorheen via prikkeldraad etc.

    De tragedie voor de Palestijnen van verdrijving uit hun woongebied, staat bekend als al-Nakba, de catastrofe.

    Je ziet dat er enkele momentum waren dat dit had kunnen voorkomen. Maar wie het onderste uit de kan in dit conflict eist (dat is niet de Joodse regering, die wel controle heeft over de eigen staat) en er extremistische islamitische groepen als Hamas vrij verkeer van personen en goederen eist, terwijl men de vernietiging van Israël hoog op de agenda heeft staan, is van elke rede losgezongen. Al helemaal dat de bewapening steeds zwaarder wordt. 100 jaar geleden gaven de Britten de brui aan deze uitzichtloze impasse. Wie nu komt met eenzijdige belangen voor de een, ten koste van de ander is redeloos. Wie claimt dat Israël zich moeten laten beschieten met raketten, omdat Hamas eigen volk als bescherming gebruikt, is ook redeloos.

    Israel vermijden waar mogelijk slachtoffers (dat is slechte PR voor hun zaak), maar een schone oorlog bestaat niet. Helemaal niet met groepen als Hamas. Men kan niet van de Joden eisen slachtoffers onder eigen bevolking te verkiezen boven die in Gaza, met raketten van het kaliber en aantal die Hamas gebruikt. Vreselijk is dat en nog eens vreselijk. Het is een onmogelijke keuze. Maar iedereen weet wat die zou zijn als het om het even welk ander land betrof in een soortgelijke situatie.

    In 1949 tekende Israël en Jordanië een wapenstilstand. Jordanië kreeg Oost Jeruzalem en de hele oude stad. Israël de westelijke buitenwijken. Alleszins redelijk zou je zeggen.

    Plotseling vallen de omliggende landen in 1967 Israël aan. In 6 dagen versloeg het Israëlisch leger de aanvallers en veroverde de Gazastrip, Golanhoogte en Sinai en de Westelijke Jordaanoever. Tevens de oude stad en de muur. Ze lieten de tempelberg met Islamitische heilige gebouwen (rotskoepel en moskee) aan de moslims om escalaties als dominostenen, te voorkomen in de regio en in de wereld.

    Twee staten kunnen alleen als de veiligheid van Joodse burgers gewaarborgd is en het voortbestaan van de staat Israël. Gaza (tot de 6daagse oorlog viel dat onder Egypte) was het broddellapje en viel extreem beroerd uit. Dit was te voorspellen.

    Je hebt 2 partijen nodig die dat oprecht willen en daar wat eigen ideologische/religieuze veren voor willen laten vallen. Dat vormt nog geen stip aan de horizon. Religieus fanatisme aan beide kanten maakt dat onmogelijk. Zoals de Moefti destijds alles afwees. Hamas en geestverwante groepen zijn de erfgenaam daarvan. Zoals de Joodse fanatici: we zijn hier verbannen, Palestina is het door God aan ons beloofde land, met Jeruzalem als heilige hoofdstad, 4000 jaar geleden gesticht. De Britten konden het niet managen. Wie wel?

    Je doet het conflict vreselijk tekort als je de realiteit van de geschiedenis en de propaganda niet scheidt. Waslijsten met misdaden opsommen, zonder context en aanleiding, biedt geen moreel gelijk. Het gaat om de oorzaak. Die verandert niet en dus veranderen gevolgen ook niet.

    Het gaat altijd om die kernvraag: wie garandeert de veiligheid van Joodse burgers en voortbestaan van de staat Israel? Het antwoord: alleen de Joden zelf, die geacht worden Geneefse conventies in acht te nemen bij hun verdediging, met als tegenstander extremistische Hamas die Joodse doden ver prioriteit geven boven de eigen doden en daar in PR opzicht ook nog, heel cynisch, de vruchten van plukken. Levens zijn wapens geworden, zoals men dat al gewend was met gehersenspoelde mensen bommen te omgorden en zichzelf tussen zoveel mogelijk publiek op te blazen, of zoveel mogelijk schade toe te brengen aan gebouwen.

    Onderling zien wij dat tussen Islamitische stromingen bijkans elke dag wel in de media. Wandaden onderling. Wat hebben de Joden dan wel niet te vrezen van deze gewelddadige religieuze fanatici? Ook dat antwoord is voor iedereen duidelijk, maar velen fietsen daar liever zorgvuldig omheen met de globaal al 100 jaar geuite, zelfde argumenten, met allerlei hen uitkomende data van dien. Wat schiet je daar nou mee op?

    2 momentum zijn aan Palestijnse kant niet benut voor duurzame vrede. Integendeel: oorlogen jegens Israel werden ondernomen. Of er nog een 3de momentum zal komen is zeer de vraag. Dat zal zeer wel mogelijk een onbeschrijfelijk lot voor een partij gaan betekenen. Laat ieder ook dat maar eens laten inzinken, die nu naar slechts het belang van een partij kijkt. De geschiednis herhaalt zich steeds, naar gelang de tijd en beschikbare middelen.

  • door Messa op vrijdag 25 juli 2014

    Beste Schoemaker,

    Volgens mij ontbreekt er in uw reactie een belangrijke deel informatie en dat is wat is zionisme??? Zie deze link: http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2014/07/24/wat-is-zionisme

    Wel ben ik het met U eens dat de sleutel voor vrede bij beide kanten ligt maar dan moet Israël wel afstand doen van die zionistische gedachtestroom. Deze gedachtegoed lijkt onschuldig maar is in principe héél gevaarlijk. Eigenlijk kun je ze vergelijken met alle andere soorten religieuze fanatismen!! Er moet ergens een streep getrokken zijn en daar zijn 2 redelijke partijen voor nodig, maar de vraag is of deze bereid zijn om water bij hun wijn te doen?

  • door Schoemaker op vrijdag 25 juli 2014

    @Messa

    Tijdens het schrijven van mijn reactie bleef ik even haken op wat u noemt. Of ik Zionisme zo specifiek moet noemen bij de uiteenzetting van een chronologische actie en reactie. Het zit er wel, meen ik, in verweven!

    Het is wel opmerkelijk dat steeds als ik, omwille van de toch al lange teksten, iets weg laat, dat toch terug komt. Zou ik het nog bondiger houden bij de meestal controversiële onderwerpen, dan kost het weer heel wat letters meer, om verkeerde interpretaties en aannames te herstellen. Dat u alleen mist wat u meldt in uw reactie, betekent naar mijn conclusie, dat de beschreven historie verder vloeiend is.

    Nu geeft u mij de kans alsnog in te gaan op het begrip Zionisme. Ik zal uw link bekijken, maar ik wil de reden belichten, waarom ik dat begrip niet concreet noemde in mijn eerste reactie.

    Met de komst van de Hebreeën, nu 4000 jaar terug, werd Jeruzalem de heilige stad van de Joden, is het de stad van de Tempel, die bestaat in de hemel en op aarde, de plek van de dag des oordeels. Zion was de naam van de ene heuvel/berg daar en Moria van de andere berg. Het focuspunt voor de Joden lag op Zion. De schedel van Adam zou daar begraven zijn en Abraham zou daar zijn zoon Isaac bijna geofferd hebben. De Tempel werd daar gebouwd en daar stond het heiligste van het heiligste in, wat Mozes ontvangen heeft van God bij hun uittocht uit Egypte, als vrije mensen, naar het beloofde land.

    De Moslims hebben die plek geannexeerd en daar later de Rotskoepel op gebouwd en een fraaie Moskee. Zoals eerder gezegd, de Profeet zou daar ten hemel zijn opgestegen. De Joden moesten genoegen nemen met een klein stukje westmuur van de vroegere Tempel en in periodes helemaal verbannen, of verboden daar te komen. Die plek is voor de Moslims het heiligste der heiligste sindsdien geworden; 800 jaar, nadat de Christenen dat ook al deden, vanwege Heilig Grafkerk waar Jezus zou zijn begraven en daar geleefd en gepreekt heeft, plus het lijden en sterven zich heeft voltrokken en de Hemelvaart.

    Het Joodse geloof kent, anders dan de 2 volgende monotheïstische religies, geen hang en drang tot imperialisme. Het Joodse geloof is sterk verbonden met de eigen etniciteit en Palestina. Het Christendom maakte pas Jeruzalem wereldwijd bekend.

    De wens om eens terug te keren is uiteraard nooit uit hun collectieve geheugen weg geweest, onder de sterk verspreide Joden in Europa en elders, na hun verbanningen/vlucht voor geweld uit Jeruzalem en Palestina. Het was wellicht zelfs een uitermate sterk verbindend overlevingsdoel.

    Dat is denk ik niet veel anders dan bij de Palestijnen, wier ouders of grootouders werden verdreven in de tijd dat het Jordaanse leger Jeruzalem binnentrok, na uitroepen van de Joodse staat, met alle eerder al beschreven catastrofale gevolgen. Die generatie bewaarden in vluchtelingenkampen de sleutels van hun woningen, in de hoop weer terug te keren. De hopeloze impasse ontstond toen tragisch genoeg al. Bij hen is uiteraard de religieuze component ook aan de orde, en naar mijn vermoeden door extreme islamitische invloeden nog groter geworden voor een aanzienlijk deel.

    Daarnaast verhard de situatie aan beide kanten, als je generaties lang onder dergelijke omstandigheden leeft. Het geweld versterkt de flanken.

    Je hebt twee componenten, zelfde thuisland, gecombineerd met religieuze heiligste plek, onder beide bevolkingen, maar historisch bij Joden langer terug. Een grotere explosieve situatie is niet denkbaar. Temeer als extreme groepen aan beide kanten het onderste uit de kan willen. Dat stipt u ook aan. Ik heb al geschreven, dat voor 2 staten er wat ideologische veren gelaten moet worden en religieus extremisme moet indammen. Dat is zelfs nog geen punt aan de horizon.

    In mijn beleving was Zion een naam van een locatie en een Joodse uiterst heilige plek, maar werd pas een begrip toen een Oostenrijkse journalist (Theodor Herzl) in 1895 een boek publiceerde dat een markeerpunt werd in het Midden Oosten. Hij zag wat in 1880 in Rusland gebeurde met de vervolging van Joden. Dat dit verder uitbreidde naar West Europa. Hij voorspelde een catastrofe. Hij stelde dat Joden alleen veilig konden zijn in hun eigen land. Zijn project werd bekend als Zionisme.

    De Palestijnen kennen geen aanduiding die hetzelfde omvat. Niettemin zijn groepen als Hamas de erfgenamen van de Palestijnse Moefti, die alleen oog had voor de eigen belangen. Je zou dat Moefti-isme kunnen noemen. Als u Zionisme gevaarlijk noemt, is Moefti-isme dat nog meer. Het verschil namelijk nu is dat de Joodse regering nog wel het eigen land en extreme groepen onder controle heeft, op wat jammerlijke incidenten na, maar dat de Palestijnse Autoriteit wel zo heet, maar al die extremistische groepen niet onder controle heeft en er dus geen afspraken mee te maken zijn, zoals dat normaal tussen regeringen gaat.

    Die islamitische extreme groepen verklaren zichzelf autonome leiders, waar ze maar aan de macht komen. Hetzelfde zie je in Oost Oekraïne. Zelfde dynamiek, met zware wapens van Rusland of Iran.

    Het is schokkend, dat in Nederland Isis-aanhangers protestbetogingen houden met die zwarte vlaggen. Zo ver kan de waanzin gaan. Altijd komen er betogingen als Wilders wat zegt, of in Palestina het vuur weer is opgelaaid. Men loopt even gemakkelijk met die vlaggen als aanhangers van Isis, die Iraakse vrouwen verkrachten en iedereen simpelweg doden, die in hun weg staat. De dodenteller is inmiddels gigantisch door Isis en andere geweldadige groepen, om maar van andere misdaden niet te spreken. Dat betreft ook nog eens slachtoffers, die de Koran ook als hun heilig boek beschouwen.

    De idealisten die begin vorige eeuw met de inlossing van de belofte van de Britten naar Palestina kwamen en grond kochten van Arabieren, wilden een seculiere socialistische staat bouwen. Voor hen was dat denk ik Zionisme. Religieus fanatisme of eng soort nationalisme was daarbij niet aan de orde.

    Wanneer je echter eenmaal een Joodse staat en democratie hebt - en mensen zich mogen verenigen en oppositie voeren - dan ontkom je er niet aan dat er extreme groepen zich gaan vormen, die willen wat het Moefti-isme ook wil. Mijn conclusie tot nu toe is, dat men daar Zionisme heeft op gekleefd. Het aanvankelijke begrip kreeg een extreme en negatieve lading. Daarom heb ik dat begrip in mijn eerdere reactie weggelaten, omdat dit toch enige beschouwing vergde.

    Begrippen kunnen ten goede of ten slechte evolueren. Door tegenstanders, en/of omdat een begrip gekaapt wordt en vaak een negatieve lading dan krijgt. In de regel door extreme groepen zelf of door politieke tegenstanders die daar belang bij hebben. Tegenwoordig doet de media ook een dikke duit in dat zakje.

    Je ziet dit bijvoorbeeld ook bij het begrip conservatisme. Neoliberalisme is nu eveneens de klos. Het worden vervuilde begrippen. Maar sinds de Holocaust is in Europa vooral nationalisme dat geworden. Fortuyn en de N-VA zijn daarmee gedemoniseerd en op hen is ook een negatief gedateerd beeld van conservatisme gekleefd. In de VS staat sociaal democratie bij republikeinen gelijk aan communisme.

    Afstand doen van de Zionistische gedachtestroom zegt u. Het soft-begrip, of het verworden hard-begrip daarvan? Als u Zionisme als de tegenhanger beschouwt van de Moefti-istisch gedachtestroom, dan dat uiteraard evenzeer.

    Met Isis in de regio en alle hakken in het zand verder, zie ik het kruidvat alleen maar groter en groter worden. Er komt vrees ik hoe dan ook een catastrofe. Uit voorspelbare hoek, of door onvoorziene events. Daarbij denk ik niet aan de Israëlisch regering als initiatiefnemer. De geschiedenis wijst uit dat dit meer aan andere zijde ligt. De kans is ook groot, dat de ramp van buiten Palestina komt, of (net als in Oekraine) door een ongelooflijk stomme eigen actie, die, of eigen Palestijnse volk treft, of het Joodse volk (wat het doel is).

    Isis is trouwens al in Gaza geinfiltreerd en aanhangers lopen hier met hun vlag rond. Omdat het alsmaar in Gaza gevaarlijker wordt, denk ik, dat de regering van Israel nu gaat doorpakken, om die raketten uit te schakelen en tunnels af te sluiten. Kijk je naar alleen de gevolgen van nu daarvan, of kijk je naar het geheel, als dit niet lukt, wat dan de gevolgen zijn voor Joodse burgers bij het niets ontziende fanatisme van extremistische groepen die aan de macht zijn met zware raketten en zelfs nog gevaarlijker type binnenlaten.

    We zijn daarmee weer terug op de hopeloosheid van de situatie daar.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties