Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu
Analyse

Media kiezen kant van Israëlische koloniale bezetting

Hoe noemen we iemand die leden van een verzetsbeweging omschrijft als terroristen en de bezetting waartegen die beweging zich verzet continu negeert? Hoe noemen we een media-industrie die mensen moet informeren over onrecht maar in de plaats daarvan de indruk creëert dat slachtoffers van een massaslachting er zelf om vragen?
maandag 21 juli 2014

Hoe schrijf je als journalist en opiniemaker over een etnische zuivering? Hoe ga je om met een etnische zuivering die voor onze ogen gebeurt met beelden en tweets? Alvast niet door de slachtoffers de schuld te geven of door te zeggen dat het niet de schuld is van de dader dat die beter kan mikken dan zijn slachtoffers.

Hoe omschrijf ik het best media die betogingen tegen een massaslachting en koloniale bezetting van een land harder bekritiseren dan die massaslachting en bezetting zelf?

Deze tekst gaat over wat onze media zeggen over intussen 500 vermoorde Palestijnen en 3150 gewonden in de Gazastrook en over onze steun aan deze slachtoffers.

Ik lees telkens met grote verbazing dat Israël het recht heeft op zelfverdediging. In mainstream media krijgen lezers niet mee dat de staat Israël het gevolg is van een verdrijving van een volk vanaf 1948. Dat de helft van de oorspronkelijke bevolking al weggejaagd is. En dat die verdrijving gaat om 80 procent van de Palestijnse bevolking van het gebied dat nu 'Israël' genoemd wordt. We krijgen in die media zelden info over het recht op terugkeer van alle Palestijnse vluchtelingen.

Met even grote verbazing zie ik hoe media de Israëlische propaganda overnemen en zeggen dat Hamas de aanvallen van Israël zelf uitlokt. Een selectie uit de pro-Israël framing:

Op 15 juli spreekt Robin Ramaekers op VTM Nieuws over het leed in Gaza om kort daarna te beweren dat Hamas geen enkel akkoord met Israël wil omdat het Israël van de kaart zou willen vegen.

Koen Vidal schrijft in de Morgen van 12 juli het volgende: “Hamas vindt de vele doden onder zijn eigen burgers blijkbaar geen reden om de aanvallen met zelfgemaakte raketten op Israëlische steden en dorpen te staken.”

De Standaard online op 18 juli informeert ons op deze wijze: “De Israëlische premier Benjamin Netanyahu gaf donderdagavond - enkele uren na het aflopen van een vijf uren durend staakt-het-vuren tussen Israël en de radicaal-islamitische Hamas - het bevel voor een grondoffensief in Gaza..”

Hamas krijgt per se 'radicaal-islamitisch' als beschrijving. Bij Israël staat er niets en lijkt het op een normale staat en geen koloniale bezettings- of terreurstaat.

Hamas is pragmatisch

Hamas is een van de Palestijnse verzetsgroepen en is eigenlijk pragmatisch. Deze groep vraagt immers net als de andere Palestijnse organisaties geen terugkeer naar de grenzen van Palestina van 1948, maar wel naar die van 1967. Daarmee vraagt het ook niet meer dan hetgeen door de VN werd bepaald. Waarom doen media dan alsof Palestijnen onredelijk zijn en een misdaad begaan als ze raketten afvuren op een bezetter die elke poging tot geweldloos verzet onmogelijk maakt?

Voor onze media is het 'radicaal' om te vragen dat je de invoer van grondstoffen voor gebouwen, voedsel, drank en medicijnen niet moeilijk en zelfs onmogelijk maakt. Diezelfde media nemen al te makkelijk de Israëlische propaganda over die zegt dat Hamas niet goed bestuurt en dat de Palestijnse Autoriteit, altijd gehoorzaam aan Israël, dat veel beter zou kunnen doen.

Hoe bestuur je nu op goede wijze een gebied als de invoer van levensmiddelen enkel nog via tunnels kan? En als die tunnels nadien zoals op dit moment het doelwit worden van de bezetter?

De scheve berichtgeving kan niet te wijten zijn aan onwetendheid. Er zijn genoeg bronnen over de Israëlische bezetting van Palestina. Er is ook genoeg tijd geweest om die bronnen te raadplegen. De bezetting duurt sinds 1948. Wie meer dan 10 jaar in media werkt had genoeg tijd om zich te informeren. Die had bijvoorbeeld zeker kunnen lezen dat Hamas geen voorwaarden voor een wapenstilstand heeft afgewezen, maar dat Israël dat al jaren doet.

Ontkenning van een realiteit

De reden voor deze berichtgeving is echter erger dan onwetendheid: een onwil om te erkennen dat er een moordende aanval tegen Palestijnen bezig is en dat de Palestijnen zich daartegen mogen verzetten. Het is de onwil om te erkennen dat dit niet begonnen is met de 3 vermoorde Israëlische tieners. Een geval trouwens waarbij Israël vroeg wist dat ze dood waren en wie de vermoedelijke daders waren maar informatie achterhield om de Israëlische bevolking nog meer op te hitsen.

Het is de ontkenning van een realiteit, namelijk die van Palestijnen die de voorbije jaren iedere dag vermoord en/of onterecht gearresteerd en gefolterd werden, zonder dat (Westerse) media hun publiek correct hierover informeerden.

Het is de onwil om Palestijnen te portretteren op een menswaardige manier, zoals toen niemand van onze media berichtte over hoe de 24-jarige Moataz Washaha, lid van het PFLP, op 27 februari van dit jaar vermoord werd door het Israëlische leger in Birzeit. De dagen erna was ik daar in de buurt met een groep uit België en we discussieerden over hoe we over dit geval toch iets in onze Belgische media konden vertellen. Onze pogingen bleken vruchteloos.

Ligt het misschien ook aan het feit dat de Israëlische terreurstaat een erfenis is van het Europees kolonialisme en het Europese antisemitisme? En dat dat laatste een vorm van racisme is die niet behoort tot het verleden, maar nog steeds breed verspreid is onder Europeanen? Worden sommige media liever niet herinnerd aan het verband met de eigen geschiedenis?

Betogen voor Palestina

Voor wie het nog niet duidelijk is: Palestijnen hebben het recht om op elke manier die ze nodig achten hun land en hun levens te verdedigen, met en zonder geweld. Wie anders beweert vraagt slachtoffers om toe te kijken terwijl hun eigen levens en die van hun vrienden en families bedreigd worden. Hoe iemand dit gruwelijk standpunt kan verkondigen zonder schaamte of twijfels is onbegrijpelijk.

En wie solidair is met de slachtoffers heeft het recht om hiervoor op straat te komen in steden overal in de wereld. En dat wordt massaal gedaan. Zoals eergisteren in Brussel waar ik allerlei gezichten zag die regelmatig aanwezig zijn bij demonstraties tegen verschillende vormen van onrecht. Ze staan bij betogingen voor de Syrische bevolking, tegen de wreedheden van Assad. Ze staan bij betogingen voor de vrijlating van Marokkaanse politieke gevangenen in Marokko en tegen het onderdrukkend beleid van koning Mohamed 6.

Ook bij de beelden uit Nederland viel me dit op: dezelfde studenten die protesteerden tegen het plan van Nederlandse politici om met een leenstelsel het studeren in het hoger onderwijs moeilijker te maken voor wie niet rijk is, staan klaar om zich te laten horen tegen het plan van de zionisten om Palestijnen uit te roeien.

Dit is niet toevallig. Het gaat in alle gevallen om onrecht. Alleen hadden ze nu veel meer gezelschap en dat zou reden moeten geven om hoop te zien voor de mensheid.

Maar ook hier toonden media hun lelijkste kant. Een artikel waar enkel geschreven kan worden dat de betoging vreedzaam was komt niet op de eerste tien bladzijden, als het al verschijnt. Kan het gelinkt worden met 'jihadisten', 'isis-aanhangers' of 'antisemitisme' dan maakt het grote kans op de voorpagina.

Dat de enkele 'jihadisten' of antisemieten niet eens welkom waren op een betoging wordt een bijzaak. Media zetten de toon om toekomstige betogers te ontmoedigen en gemeentebesturen het idee te geven om een betoging te verbieden.

Zowel bij ons als in het buitenland komt ook in deze toon de selectieve verontwaardiging tot uiting: het nieuws over hoe de Antwerpse politie zich racistisch gedroeg tegen een zwarte cameraman bij de betoging in Antwerpen kwam niet van de mainstream media maar wel van een vrijwilliger bij de antiracisme organisatie KifKif.

In Frankrijk stonden media te popelen om pro-Palestina betogers te beschuldigen van het aanvallen van synagogen zonder bewijs, terwijl leden van de extreem-rechtse Joodse Defensie Liga (LDJ), ook gekend als terroristen, niet gearresteerd werden ondanks hun gevechten en vernieling van eigendommen onder toezicht van de politie.

Komt dit door de angst voor het kamp van de zionistische lobby waartoe onder meer het tijdschrift Joods Actueel behoort? Laten onze media zich zomaar doen door aanhangers van een racistische ideologie? Misschien moet een sterk en breed pro-Palestina lobby zich dan maar beter organiseren en media overstelpen met mails die ze niet kunnen negeren.

Of misschien zijn betogingen in bij gebouwen van onze media nodig, zoals vorige week gebeurde in Groot-Brittannië waar 5000 betogers de BBC dwongen tot wat zelfreflectie over hoe ze Palestijnen dehumaniseren. Ze herinnerden de BBC ook aan hoe ze de rol van landen als Egypte en de VS voorstellen als neutraal terwijl ze allebei de Israëlische bezetter steunen.

De bezetting in onze supermarkten

Ik spreek liever over 'media' dan over journalisten. Dat onderscheid maak ik met de enkele journalisten in gedachten die het niet eens zijn met de pro-israël framing in hun redactie. Zij die misschien twijfelen voor ze voorstellen om iets over Palestina te schrijven omdat ze hun artikel niet willen zien veranderen in zoveelste cadeau voor onrechtvaardigheid. Maar ondanks dit onderscheid voel ik een walging voor deze media-industrie.

Het zou niet de taak moeten zijn van lezers en kijkers om hun media te informeren over Palestina, maar de situatie is erg. De gemiddelde Belg weet weinig tot niets over een van de duidelijkste vormen van kolonialisme van onze tijd. Hoeveel Belgen hebben in de laatste maanden geleerd Palestijnen in Jeruzalem moeten verhuizen uit hun gebied als ze trouwen met een Palestijn van buiten Jeruzalem? In de wetgeving van deze terreurstaat is alles geoorloofd om de Palestijnen verder te verjagen uit historisch Palestina.

Hoeveel Belgen hebben geleerd dat de betogingen voor Palestina geen 'conflict importeren' zoals vaak gezegd wordt, maar dat de Israëlische bezetting bij ons al geïmporteerd is? Ik heb het dan over de producten van de Israëlische bezetting die we vinden in onze supermarkten, over de banden van onze regeringen met de Israëlische bezetter.

Doen alsof België zonder onze betogingen niet betrokken is bij de oorlog tegen Palestijnen is bedrog. Doen alsof de betogingen een bedreiging zijn voor het vreedzaam samenleven in België is een excuus om te verhinderen dat de betogingen de aandacht vestigen op hoe onze regeringen niets doen om de Israëlische bezetting en terreur te stoppen. En daarom roep ik op om te blijven betogen, om te blijven oproepen tot een boycot van Israël, om onze omgeving te blijven informeren over wat er echt aan de hand is.

Heel misschien zullen onze media dan bijdraaien en hun job doen. Maar daarvoor hoeven we het niet te doen. Wel voor de slachtoffers van de etnische zuivering in Palestina en voor hun nabestaanden.

Hasna Ankal is journalist bij Het Belang van Limburg en redactioneel medewerker bij MO* Magazine en al.arte.magazine. Ze schrijft deze tekst in eigen naam.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

20 reacties

  • door StijnHorvath op maandag 21 juli 2014

    Wat bedoelt u eerst en vooral met "Israëlische koloniale bezetting"? Bedoelt u de bezetting van Gaza en de Westelijke Jordaanoever (en Oost-Jeruzalem) of bedoelt de volledige staat Israël? Dat is mij na het lezen van uw tekst niet helemaal duidelijk.

    Het lijdt geen twijfel dat de media het afgelopen decennium kritischer zijn geworden voor de Palestijnse zijde van het Israëlisch-Palestijns conflict. Dat geldt niet toevallig ook voor de publieke opinie. Ik ben zelf twintig jaar geleden nog opgestapt in pro-Palestijnse betogingen, maar aarzel om dat vandaag nog te doen. Destijds zag je een bonte stoet van vredesactivisten en gezinnen met kinderen, studenten, enz. Vandaag veel minder. Waarom?

    Dat heeft volgens mij deels te maken met de islamistische machtsovername in Palestina omstreeks 2006.

    U noemt Hamas "een van de Palestijnse verzetsgroepen en is eigenlijk pragmatisch".

    U bent nogal kort van geheugen.

    Hamas kwam immers vanaf 1993 regelmatig in het nieuws met gruwelijke zelfmoordaanslagen. Daardoor belandde het trouwens op de internationale lijst van terroristische organisaties.

    Tussen haar oprichting in 1987 en 2009 sprak het onomwonden over de vernietiging van de staat Israël en de oprichting van een "islamitische staat" (naar de ideologie van de Moslimbroeders) op het grondgebied van het huidige Israël, Gaza en de Westelijke Jordaanoever.

    In 2009 probeerde men het Westen te paaien door plots enkel nog de grenzen van 1967 voorop te stellen. Dit jaar werd daar echter al op teruggekomen met de uitspraak dat Hamas "de staat Israël nooit zou erkennen".

    Hoe menens is het Hamas dus met dat "pragmatisme" waar u het over heeft?

    Elders komt u tot een gevoelig punt:

    "Ligt het misschien ook aan het feit dat de Israëlische terreurstaat een erfenis is van het Europees kolonialisme en het Europese antisemitisme? En dat dat laatste een vorm van racisme is die niet behoort tot het verleden, maar nog steeds breed verspreid is onder Europeanen? Worden sommige media liever niet herinnerd aan het verband met de eigen geschiedenis?"

    Het klopt ongetwijfeld dat Israël deels een erfenis is van het Europese kolonialisme en antisemitisme. Toch vertelt u maar een deel van de hele geschiedenis.

    Voordat Palestina bezet werd door de Britten vormde het immers een onderdeel van een andere imperialistische grootmacht: het Ottomaanse Rijk. Het is dus niet het verhaal van de boze koloniale Europeanen versus de rest van de wereld.

    Dat vergeten veel moslims graag. Toch wisten met name de Britten handig in te spelen op de anti-Ottomaanse gevoelens bij veel Arabische stammen.

    De ene imperiale macht verving dus de andere. Zo gaat dat in de geschiedenis. De Britten en Fransen verwijten dat ze na de val van het Ottomaanse Rijk controle over het Midden-Oosten wilden, is even zinloos als aan Turkije vragen dat ze Istanboel opnieuw overdragen aan de Grieken.

    Het eeuwenlange antisemitisme in Europa heeft zeker bijgedragen tot een schuldcomplex, dat mede heeft bijgedragen tot enige goodwill tegenover de oprichting van een Joodse staat. Dat is inderdaad de band met onze eigen Europese geschiedenis.

    Toch zwijgt u zedig over de invloed van het Arabische of islamitische antisemitisme op de oprichting van een joodse staat. Joden leefden in de Arabische wereld als tweederangsburgers en ijverden mede daarom voor de oprichting van een eigen staat. Vraag dat maar aan een willekeurige jood.

    Trouwens, in het licht van het recente onderzoek van Mark Elchardus naar antisemitisme onder jongeren in Brussel met een islamitische achtergrond, klinkt uw verwijt naar "de Europeanen" nogal komisch.

  • door dre op dinsdag 22 juli 2014

    betogen is hun recht ,maar er wordt alleen betoogt in hun voordeel . Ik Heb nog nooit een betoging gezien wanneer er wreedheden gebeuren door Isis , Boko haram of anderen . Dan heerst er grootste stilte ..... En dat is bij mij gelijk aan goedkeuring

  • door Jasper Desmedt op dinsdag 22 juli 2014

    Sterk opiniestuk! De retoriek doet me denken aan die van Ulrike Meinhof "Hoe omschrijf ik het best media die betogingen tegen een massaslachting en koloniale bezetting van een land harder bekritiseren dan die massaslachting en bezetting zelf?".

    Zij zou er waarschijnlijk ook zo over denken!

  • door HELENE PASSTOORS op dinsdag 22 juli 2014

    "WHO CAN PROTEST AN INJUSTICE BUT DOES NOT IS AN ACCOMPLICE TO THE ACT" The Talmud

    "IF YOU ARE NEUTRAL IN SITUATIONS OF OPPRESSION YOU HAVE CHOSEN THE SIDE OF THE OPPRESSOR" Desmond Tutu

  • door Jan Willems op dinsdag 22 juli 2014

    Ik heb nooit anders geweten en ga toch al een hele tijd mee, hoor.

  • door Luk Durnez op dinsdag 22 juli 2014

    De huidige situatie tussen de Israelische en Palestijnse machthebbers lijkt op een volledig uit de hand gelopen burenruzie waarbij beide partijen mekaars bloed lusten en verwijten over en weer worden geslingerd. Iedereen weet dat als je daartussen moet bemiddelen je rekenening zult moeten houden met beide partijen en je zelf onpartijdig opstellen. Een nuttig documentje ivm hiermee is de vraag- en antwoord pagina van Avaaz, n.a.v. hun laatste campagne ivm Gaza. U vindt die hier: http://avaaz.org nl/israel_palestine_this_is_how_it_ends_qa/?cp

  • door sam vanderleyden op woensdag 23 juli 2014

    @Luk

    Avaaz begint duidelijk met de zin: "The media makes out like this is an intractable conflict between two equal warring parties, but it is not."

    En ik denk dat dat juist één van de blinde vlekken is, naast het constant negeren van de historische context om zo in een "de-waarheid-zal-wel-ergens-in-het-midden-liggen" standpunt te kunnen verzeilen.

    En ja zelf Rudi Vranckx is in dat zelfde bedje ziek geworden (zie zijn laatste opinie...)

    En dan even terugdenken aan de woorden van Desmond Tutu (geciteerd door Helene).

    Enfin, indien men echt op zoek is naar de context en de feitelijke situatie, is het nog het meest aangewezen om een inlevingsreis te gaan maken in israel, bij een grootstad, in een koloniale nederzetting, bij arabische israelieten en ten slotte in gaza.

    Er zijn trouwen als heel wat reportages gemaakt (vanuit uiteenlopende maatschappelijke interesses) die dit soort queste gedaan hebben (zodat "men" dat niet zelf hoeft te doen). Enkel, en zoals het artikel weergeeft, zijn deze reportages nu ver te zoeken.

  • door StijnHorvath op woensdag 23 juli 2014

    Rudi Vranckx beschuldigen van steun aan Israël is toch wel kort door de bocht. Wat mij daarentegen stoort aan dit opiniestuk van Hasna Ankal is dat het ons als een analyse verkocht wordt.

    Een analyse is nooit pamflettair.

    Vranckx is iemand die het Midden-Oosten al decennia volgt en gezien heeft hoe het extremisme aan beide zijden toeneemt.

    Dat extremisme komt niet uit de lucht vallen en is het product van de Israëlische verrottingsstrategie, maar dat betekent nog niet dat we het moeten relativeren ("Hamas is pragmatisch").

    Bovendien maakt dit extremisme zich stilaan meester van de hele regio en ver daarbuiten. Lees anders maar eens wat er Turkije aan het gebeuren is:

    http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2014/07/23/sektarisch-geweld-syrieirak-bedreigt-ook-turkije

    Dit heeft voor alle duidelijkheid niets met "de islam" te maken, maar wel met hoe religie geïnstrumentaliseerd wordt. Die kritiek horen we echter zelden of nooit, noch van onze mainstream media, noch van Hasna Ankal en consorten. Men springt integendeel kritiek op de kar van Hamas, de Moslimbroeders, enz.

    Samira Azabar presteerde het zelfs ooit in de studio van terzake om de jongens van Sharia4Belgium uit de wind te zetten. Als verzachtende omstandigheid geldt wel dat de journalist al even dwaas was om van haar te vragen dat ze "afstand zou nemen".

    Het bewijst nogmaals dat de hysterie het van de redelijkheid heeft gehaald. Men schiet van het ene extreem in het andere. Van een algemeen hoofddoekenverbod tot de vraag wanneer nieuwslezeressen een hoofddoek zullen dragen.

    Deze bijdrage is een nieuw dieptepunt omdat het nodeloos polariseert.

  • door Roland Horvath op woensdag 23 juli 2014

    Hamas kan beter verwijzen naar 1947/48, naar een niet door een onwettige scheiding verdeeld Palestina dan naar 1967. De Palestijnen zijn in hoofdzaak de oorspronkelijke Joden, die in de eeuwen rond het begin van onze jaartelling niet geëmigreerd zijn uit Palestina zoals velen vrijwillig deden. Ze zijn wat afkomst betreft de meest zuivere Joodse Semieten, weliswaar veranderd van taal en godsdienst in de loop vd tijd. Ze zijn in 1948 door westerse Joden overvallen nadat de VN Palestina in 2 'verdeeld' hadden: Een land waar ze geen enkel recht konden doen gelden. Ze zijn verdreven of onderdrukt door Israël, een Joodse staat. In Palestina worden de meest 'Joodse' Semieten, de Palestijnen als 2e rangs behandeld door een 'Joodse' staat. Joods heeft hier blijkbaar 2 betekenissen. Een 2 staten oplossing is geen oplossing want dan is er geen Palestijnse staat, slechts enkele niet verbonden gebieden, openlucht gevangenissen. De enige oplossing: Een 1 staat oplossing met Joden en Palestijnen dezelfde rechten en het recht op terugkeer van de in 1948 verjaagde 750.000 Palestijnen en hun nakomelingen.

    De Israëlis zijn 'zuiveren', ze dulden in het algemeen geen andere meningen, volkeren, tegenspraak. Ze zoeken het in conflict, oorlog, discriminatie, onderdrukking niet in samenwerking en gelijkwaardigheid. De zuiverste godsdienstwaanzin en - imperialistisch nationalisme. De moord op Jitzhak Rabin, de Israëlische Eerste Minister in 1995 door een fundamentalistische Jood is daar een teken van. De Joden waren vanaf het begin in 1948 vijandig tegenover de Palestijnen, nochtans hun familie. Men zou kunnen zeggen de ware Joden: Ze wonen al sedert Mozes in Palestina. In 70 na Chr. is de tempel verwoest door de Romeinen en een tijd lang werden de Joden geweerd uit de streek van Jerusalem. Ze zijn nooit uit Palestina verdreven. Velen emigreerden eeuwenlang zoals ook de Grieken en de Phoeniciërs -Libanon deden. In de 1e eeuw voor - en de 1e eeuw na Chr. bekeerden de Joden talrijke volkeren in Azië, bvb Kaukasische - en in Afrika tot het Jodendom. Die worden nu ook tot het Joodse volk gerekend in tegenstelling tot de Palestijnen.

  • door EchtLinks op donderdag 24 juli 2014

    Mooi artikel, mevrouw Ankel, had het informatieve waarde gehad

    Uw orproep tot een boycot is geheel gerechtvaardigd, maar Hamas is helemaal niet gematigd; hebt u eens hun handvest gelezen? Artikel 7 ervan zou zo door Hitler geschreven kunnen zijn en artikel 11 getuigt niet van veel aandacht voor VN-resoluties uit welk jaar dan ook. Artikel 13 en artikel 32 zeggen ook alles wat men moet weten i.v.m. Hamas en vrede.

    Wilt u a.u.b. een progressieve website niet misbruiken volgens artikel 30 voor het verspreiden van extreemrechts gedachtegoed?

    Alvast bedankt, السلام عليكم Een van uw geliefde betogers voor Palestina

  • door sam vanderleyden op donderdag 24 juli 2014

    @Stijn H. Wat betreft Vranx moet je mjin woorden niet verdraaien. Er staat wat er staat. Rudi Vranckx moet ook zijn rekeningen betalen op het einde van de maand en dus is het goed mogeljk dat hij zijn positie ook zo kiest dat hij nog lang reportages kan maken en nog lang toegang kan hebben tot verschillende uiteenlopende bronnen. Dit maakt natuurlijk dat zijn weerspiegeling zowiso gekleurd is per definitie. En hoe beter "iedereen" te vriend houden en nog lang moegen doorgaan dan zulke retoriek (zoals in zijn laatste bijdrage)? Nu, niet geheel Vranx zijn schuld hoor. Hij ook is maar een produkt van een mediacontext die zeer duidelijk is en gesteld in dit artikel.

    En dan over uw andere woorden. Zoals je zelf zegt is extremisme een produkt van de israeleische verottingsstrategie.... Wel, dit probleem oplossen begint alvast met de voeding ervan weg te nemen, namelijk die verrottingsstrategie zelf. En dan om terug te komen naar de media... Het is de westerse media die bewust / onbewust (afhankelijk van het kanaal, de journalist en de context) deze verrottingsstrategie nog een boost geeft.

    Wat betreft de historische context van dit conflict, zie mijn verhaaltje als reactie op een post van jou op volgend artikel: http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2014/07/14/vranckx-sartre-en-koloniale-situatie-palestina

  • door sam vanderleyden op donderdag 24 juli 2014

    Nog eentje voor Stijn Horvath: http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2014/07/24/wat-is-zionisme .... Wil je liever de lange versie anders? Die kan ik ook nog oppikken indien je wenst.

  • door StijnHorvath op donderdag 24 juli 2014

    @verleyden

    Ik wil jou zeker geen woorden in de mond leggen die je niet gezegd hebt. toch denk ik dat je overdrijft wanneer je de mening van Vranckx herleidt tot: "de-waarheid-zal-wel-ergens-in-het-midden-liggen". Uiteraard erkent de voltallige pers dat Israël ontstaan is door kolonisatie. Vranckx heeft ook al vaker gezegd dat hij in een twee-staten oplossing gelooft. Dat doet hij nu nog en de settlements veroordeelt iedereen in het Westen ook ondubbelzinnig.

    Kan best zijn dat hij beide kanten in dit conflict te vriend wil houden, maar zo kan je alle journalisten van partijdigheid en belangenvermenging beschuldigen. Hasna Ankal heeft hier een bijzonder ongenuanceerd stuk gepleegd dat Hamas afschildert als "pragmatici" en de Europeanen beschuldigt van schuldig verzuim met een antisemitische achtergrond. De boze, 'postkoloniale', 'oriëntalistische' Europeanen tegen de vredelievende, pluralistische jongens van Hamas (en andere Moslimbroeders).

    Ik denk eerder dat Vranckx de afgelopen jaren het extremisme -aan beide zijden- heeft zien toenemen en dat hij zich stilaan de vraag stelt waar dit moet eindigen. Israël heeft het land van de Palestijnen gestolen in 1947 en 1967, maar wat schieten we vandaag op met die vaststelling? We kunnen de klok niet terugdraaien en morele verontwaardiging over wat er meer dan zestig jaar geleden gebeurd is lijkt de laatste jaren enkel maar tot meer bloedvergieten te leiden.

    Ik heb evenmin een antwoord op de huidige crisis, maar nodeloos polariseren en de waarheid daarbij geweld aandoen lijkt mij geen optie.

  • door StijnHorvath op donderdag 24 juli 2014

    Ik heb trouwens al genoten van dat boek van Lucas Catherine, al moet je wel van meet af aan weten dat hij vooringenomen is. Over het antisemitisme in de Arabische wereld rept hij bijvoorbeeld met geen woord. Altijd maar weer die vermaledijde Europeanen en hun vervloekte kolonialisme. Zelfs in deze tekst rept hij amper over het feit dat het Ottomaanse Rijk een imperialistische macht was.

    Toch had het zionisme van Herzl (waar ik trouwens geen sympathie voor heb) ook wortels in dat antisemitisme. Catherine legt de nadruk op de pogroms in Rusland, maar vergeet gemakshalve:

    Aleppo (1850, 1875), Damascus (1840, 1848, 1890), Beiroet (1862, 1874), Dayr al-Qamar (1847), Jeruzalem (1847), Cairo (1844, 1890, 1901–02), Mansura (1877), Alexandria (1870, 1882, 1901–07), Port Said (1903, 1908), Damanhur (1871, 1873, 1877, 1891), Istanboel (1870, 1874), Buyukdere (1864), Kuzguncuk (1866), Eyub (1868), Edirne (1872), Izmir (1872, 1874).In 1828 werden Joden afgeslacht in Bagdad en in 1867 in Barfurush.

  • door sam vanderleyden op zaterdag 26 juli 2014

    http://deredactie.be/permalink/2.34486?eid=1.2031614 Een voorbeeld van een verslag van Rudi Vrancx. Hoe lauw kan water zijn? Vooral zijn 'cynische vraag' (zelf gezegd) van hoe rap men een groot gezin binnen de 5 minuten kan evacueren, stoot me hard tegen de borst evenals de uitspraak dat hij ervan uitgaat dat Israel wel zal proberen het aantal burgerslachtoffers tot een minimum te beperken. In die ene lijn kan je veel uithalen: 1. RV. heeft vertrouwen op de deugdelijkheid van het Israëlisch leger (de goede bedoelingen). 2. RV. gaat impliciet akkoord met het feit dat Israel deze bombardementen aanvat.

    Indien RV's positie zou zijn dat hij dit ongehoord zou vinden, zou hij nog in neutralere bewoordingen de vraag kunnen stellen, of Israel niet illegaal bezig is ivm het oorlogsrecht en de conventie van Geneve.

    Media is nooit neutraal en in de zinsopbouw en de vragen die gesteld worden, de manier waarop en de nuance laat een journalist altijd zijn positie bewust of niet doorschemeren. De redenen daarom kunnen allerlei zijn en verscheiden van context tot context, maar taal i nooit neutraal en is dat ook nooit geweest. RV kiest een positie, al heb ik niet gezegd dat er maar 2 posities bestaan... maar hij kiest alleszinds niet voor de 'verontwaardiging' in tegenstelling tot: http://www.standaard.be/cnt/dmf20140724_01190544 en ook nog: http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/opinieblog/opinie/140726-opinie-drieslesage-israel-gaza-standard

    Wat betrfet over het Ottomaanse rijk: Ja natuurlijk was het Ottomaanse rijk ook een regionale imperialistische macht. En dan? Wat excuseert dat? Zoals ik al zei er zijn relavante historische feiten en minder relevante. Je haalt zelf de historische context geschetst door Catherine Lucas aan. We daar staat veel meer in dan enkel de aard van het Ottomaanse rijk (geeuw in het kwadraat zeg...)

    En ja het zionisme vindt inderdaad een van zijn pilaren terug in het anti-semetisme: Zie interessante artikel van Yassine Channouf: http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2014/07/25/israel-het-laatste-bolwerk-van-antisemitisme-op-aarde

    Bon, dit gezegd zijnde en wederom opnieuw: Zoals je zelf zei wordt Hamas en de meest extremistische vleugel gevoed door het extremisme van Israel. Oorzaak en gevolg moeten in de juiste volgorde geplaats worden. Echter wat het westen doen en waar ik het gevoel heb waar jij mee in de val loopt (enfin hetzelfde hellende vlak - zie reactie Lesage Dries) is de Focus op Hamas leggen en op die manier De palestijen als bevolkingsgroep ondergeschikt maken, enkel als lijdend voorwerp. Er is niet enkel collonisatie en racisme door Israel in de jaren 20, in '47 en in '67, maar als vanouds en minstens even hard vandaag. De korte termijn oplossing zoals reeds gezegd zijn 2 leefbare staten maar dat wil het Zionsme de lijdende fractie in Israel niet. Dit is niet te vergelijk met Hamas, niet in kracht en niet in invloed op de Palestijnen. Die blinde vlek wordt er door de media echter wil ingelepeld (inclusief RV.) Zelfs binnen Hamas zijn er krachten die zich tot de 2 staten oplossing willen buigen, maar niet zomaar gratuite... zie mijn verhaaltje dat ik jou verteld heb over "jou gemeenschapshuis in de straat". Remember? Dat is ook logisch. Het kernwoord is "leefbaar" en dus ook onafhankelijk. Dat laat Israël en het Zionisme niet toe (en evenmin de VS, maar om dat te zien moet je geen beroep doen op hun PR dienst... alle naïviteit ten spijt...)

  • door sam vanderleyden op zondag 27 juli 2014

    ...sorry voor de vele spel- en taalfouten in mijn vorige reactie. Spijtig, ik moet er meer op letten ;-)

  • door StijnHorvath op zondag 27 juli 2014

    Ik denk dat we naast elkaar aan het praten zijn:

    "Wat betrfet over het Ottomaanse rijk: Ja natuurlijk was het Ottomaanse rijk ook een regionale imperialistische macht. En dan? Wat excuseert dat?"

    Niets, maar mijn punt is net dat er niets geëxcuseerd moet worden. Imperialisme en/of kolonialisme zijn van alle tijden. Dat wil niet zeggen dat ik het wil relativeren of dat je er geen kritiek op mag uitoefenen, maar wel dat je dat niet selectief mag doen. Het is een onderdeel van de ideologische oorlogsvoering om het Westen de Kruistochten aan te wrijven, het kolonialisme, enz, maar tegelijk met geen woord te reppen over het Ottomaanse imperialisme dat er tussenin zat.

    Dat 'excuseert' niets, maar is wel noodzakelijk om de hele context te begrijpen en maakt ook duidelijk dat mensen als jij selectief verontwaardigd zijn.

    " Zoals ik al zei er zijn relavante historische feiten en minder relevante. Je haalt zelf de historische context geschetst door Catherine Lucas aan. We daar staat veel meer in dan enkel de aard van het Ottomaanse rijk (geeuw in het kwadraat zeg...)"

    Hij zegt NIETS over het Ottomaanse Rijk, over het feit dat tussen 1300-1800 nagenoeg heel Oost-Europa op bloedige wijze werd onderworpen. Hij stelt het gewoon voor als 'een machthebber' uit die tijd. Dus nogmaals ("geeuw") hoe kan je het Westen en Israël het kolonialisme aanwrijven wanneer je zelf met geen woord rept over wat er onmiddellijk aan vooraf ging.

    Bovendien moet ook de religieuze aard van het conflict gerelativeerd worden en dat kan ook door te verwijzen naar de Ottomanen die allianties aangingen met de Fransen en de koek samen verdeelden in de 16de eeuw. Haast identiek aan wat de Saoedi's vandaag doen door Israël te impliciet te steunen. Het is geen verhaal van moslims tegen niet-moslims, maar de knullen van Hamas en veel betogers van Londen tot Sydney denken van wel. Vandaar de hysterie en de cultus van de dood, waarbij foto's van lijken worden rondgedragen, enz. Daar is het Hamas om te doen. Toch zeg ik daarmee niet dat ze de eigen burgerbevolking doelbewust opoffert. Dat is nochtans was jij en anderen impliciet zeggen wanneer ze Israël antisemitisch noemen. De tekst waar je naar verwijst, zegt nog net niet dat de joden de Holocaust zelf in de hand hebben gewerkt om nadien een claim te kunnen leggen op Palestina, net niet. Voor het overige bevat ze overigens interessante info over het zionisme.

    Ik wil (net als Vranckx) niet "cynisch" klinken, maar eisen dat Israël verdwijnt en Jeruzalem in Palestijnse handen komt (de agenda van Hamas) is even bespottelijk als vragen dat Istanboel wordt overgedragen aan Griekenland.

    Dat het Ottomaanse Rijk wel een interessant én relevant historisch feit is blijkt ook uit een Turkse film van een paar jaar geleden: "Fetih 1453" over de verovering van Constantinopel. Het was en is de grootste Turkse productie ooit en over de hele moslimwereld een gigantisch kassucces geweest. Pure propaganda en walgelijke cinema naar Europese normen, maar het zegt wel iets over de gemoedstoestand in het Midden-Oosten. De verovering van Constantinopel mag verheerlijkt worden en 'de westerlingen' mogen tegelijk afgeschilderd worden als antisemieten, imperialistische en koloniale booswichten.

    Daar doet Cathérine ook aan mee door de eenzijdig te focussen op Israël en het westen. Dat zegt Hasna Ankal ook door 'de Europeanen' een schuldgevoel over de holocaust en het kolonialisme te willen aanpraten.

    Over het historische antisemitisme in de Arabische wereld lees ik bij jou noch bij Cathérine één letter, maar dat zal ook een "minder interessant" feit zijn.

  • door StijnHorvath op zondag 27 juli 2014

    Nog een interessant detail in jouw discours en dat van Cathérine, jullie noemen het Ottomaanse Rijk een "regionale imperialistische macht". Regionale? Daarmee wordt dus gesuggereerd dat het zich beperkte tot één regio, namelijk het Midden-Oosten.

    Dat was echter slechts het geval omstreeks 1914. De waarheid is dat het Ottomaanse Rijk een imperialistische macht was met onderworpen volkeren van Bulgarije tot de poorten van Wenen. Omstreeks 1914 wist Oost-Europa het imperialistische juk af te werpen en toen bleef voor de Ottomanen enkel nog het Midden-Oosten over. Het feit dat ze relatief eenvoudig uit Europa verdreven werden, maakte duidelijk hoe zwak de Ottomanen waren geworden en toen dachten de Europeanen: waarom nemen we de rest ook niet gewoon over? Niet op een imperialistische manier, maar door kolonisering.

    Andermaal, waarom reppen jullie daar met geen woord over. Europa heeft zich als mondiale speler trouwens gevormd in de strijd tegen de Ottomaanse dreiging. Het Habsburgse Rijk werd gevormd omdat de Hongaren een alliantie nodig hadden om de Ottomanen het hoofd te kunnen bieden.

    Nu kan je denken dat ik (zie mijn familienaam) daar veel te sterk op focus omdat ik zelf van Hongaarse afkomst ben, maar de linken gaan verder dan dat. Veel verder.

    De overzeese expansie van Europa, de ontdekkingsreizen (de rijkdommen die het Westen zich daarmee toe-eigende), enz. kwamen er in belangrijke mate om het Ottomaanse monopolie op de handelsroutes te doorbreken.

    Door het Ottomaanse imperialisme moest Europa andere manieren vinden om het Verre Oosten te bereiken en dat zullen de volkeren van Latijns Amerika en Noord-Amerika, evenals Azië geweten hebben.

    Het constante afgeven op 'de Europeanen en hun kolonialisme' negeert dus het feit dat het in de hand gewerkt werd door het Ottomaanse imperialisme.

    Daar lees je niets over in de boeken van Cathérine.

    Het is trouwens nog een reden om misschien toch aan de Turken te vragen dat ze Istanboel overdragen. ;-)

    Het 'verval' van het Ottomaanse Rijk is namelijk -ironisch genoeg- het gevolg van haar succesvolle verovering van grote delen van Europa. Het dwong de Europeanen immers tot het vinden van zeeroutes. Dit toont nogmaals hoe belachelijk het is om moreel verontwaardigd te doen over het conflict in het Midden-Oosten, het wordt heel relatief wanneer je het in zijn bredere historische context plaatst en niet als een "regionaal conflict" bekijkt.

  • door sam vanderleyden op maandag 28 juli 2014

    @Stijn Horvath

    Ik denk dat we afwijken en op een zijspoor belanden met de geschiendeis van het Ottomaanse rijke en de weegschaal van het imperialsime los te laten hierop als op de wetserse mogendheden.

    We moeten terugkeren naar de kern van de zaak en dan gaat het in essentie over "de mensen van verschillende volkeren en religies" die in het toenamlige Palestina woonden voor '47. Er is defacto een machsgreep gebeurd door de zionistische fractie binnen de Joodse gemeenschap. Zoals al eerder belicht door eerder bloggers kent dit een merkwaardig en interessant verloop. Feit is dat dit fout was en is. Feit is dat er sinds destijds al continu etnische / religieuze zuiveringen worden toegpast door het Zionisme. Niet-Joden zijn continu verjaagd en weggepest geworden, door Israel, daarbij geholpen door een aantal Westerse mogendheden. Kan je dat inzien? Wat nu en in het verleden is gebeurd... het verzet (wat je ook die zelfgemaakte proppenschiters kan noemen...) van de palestijnen is niet alleen logisch maar zelfs gerechtvaardigd. Dat zeg ik ook heel bewust. Er is geen evenwaardige vergelijking mogelijk tussen het verzet van de Palestijnen en de aanvallen van het IDF. Doorheen alle mediamist en propganda heen is het absoluut noodzakelijk om de proporties van geweld, de aard van acties, en het effect ervan in perspectief en context te zien. http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2014/07/27/palestijns-verzet-icoon-voor-al-wie-vrij-wil-leven En wat betreft de media berichtgeving, nog een heel interessante post: http://www.independent.co.uk/voices/comment/israelgaza-conflict-the-secret-report-that-helps-israelis-to-hide-facts-9630765.html

  • door StijnHorvath op maandag 28 juli 2014

    @verleyden

    Je hebt gelijk dat we wat afgedwaald zijn, maar het blijft belangrijk om de hele historische context in ogenschouw te nemen.

    De vraag blijft ook wat de geschiedenis van 1947 en 1967 kan bijdragen aan een mogelijke oplossing? Dat zijn oude wonden. Het lijkt nu pragmatischer om te ijveren voor een Palestijnse staat in Gaza en de Westelijke Jordaanoever. Daarvoor hoe je niet te verwijzen naar het historisch onrecht dat de Palestijnen werd aangedaan. Doe je dat wel, dan ijver je impliciet voor de vernietiging van Israël. Miljoenen joden die er nu wonen zullen niet meer vertrekken en zich evenmin kunnen vinden in een islamitische staat.

    De tweestatenoplossing dus:

    Daartoe moet Hamas eerst de staat Israël erkennen (wat niet kan indien men blijft verwijzen naar 1947 en 1967) en de bezetting van de Palestijnse gebieden eindigen (waarvoor je die verwijzing niet nodig hebt).

    Eén quote uit het artikel dat je hyperlinkte vind ik in die optiek eerder naïef:

    "Dat oude beeld van patriarchen, Moslim, Jood en Christen, die samen kaartspelen in Jeruzalem, dat beeld zal ooit terug werkelijkheid zijn."

    Er zijn bijna geen christenen meer over in de Arabische wereld. Ze zijn de meest bedreigde minderheid op deze aarde. Het is dan ook utopisch om te geloven dat Israël een seculiere staat kan worden waarin Joden, moslims en christenen kunnen samenleven. Hamas zegt zelf dat zoiets enkel kan "onder de vlag van de islam".

    Overal in Europa stellen etnisch-religieuze minderheden bovendien het principe van een seculiere staat in vraag. Hoe zou die dan wortel kunnen schieten in een gebied dat zo symbolisch is als het oude Palestina?

    Om trouwens nog eens terug te komen op het Ottomaanse Rijk ;-), Israël hanteert namelijk het oude "millet" systeem voor niet-Joden. Dit systeem werd ingevoerd door de Ottomanen en dus onderwerpt Israël christenen (voor zover die er nog zijn) en moslims aan dezelfde discriminatie als diegene waaraan zij onderworpen werden.

    De ironie van de geschiedenis.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties