about
Toon menu
Reportage

Malaise bij NMBS dieper dan niet-opgenomen vakantiedagen

Ging de recentste staking bij de NMBS over een miljoen vakantiedagen die niet opgenomen kunnen worden? Dat speelde zeker mee, maar de malaise zit veel dieper. Zo blijkt toch uit getuigenissen vanop de werkvloer bij de spoorwegmaatschappij.
dinsdag 8 juli 2014

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Veel kans dat de sociale spanningen bij de NMBS in september opnieuw oplopen. In de kranten kom je alles te weten over boze reizigers. Zelfs de mening van mensen die nooit de trein nemen komt ruim aan bod. Maar waarom loopt een deel van het personeel er zo ontevreden bij?

X – zo noemen we hem, want werknemers van een openbaar bedrijf mogen niet zomaar in de media getuigen – praatte in de aanloop naar de staking met zijn collega's en schreef hun verzuchtingen op.

Conflicten

“Ik heb zelf vijf jaar aan het loket gewerkt. Ik had recht op zeven opleidingen, ik heb één keer toelating gekregen om een opleiding te volgen. De reden was elke keer personeelsgebrek. Nochtans komen er telkens nieuwe producten bij en er zijn ook de technische veranderingen. Met als gevolg dat de klanten, dankzij het internet, vaak beter op de hoogte zijn dan de loketbedienden.”

“Om het aantal loketten te verminderen wordt het aanbod beperkt. Zo zijn er in de provincie Luxemburg maar twee plaatsen waar je internationale producten kan kopen. Tickets voor de nachttrein moet je nochtans afhalen aan een loket, je kan ze niet zelf printen. Dat leidt tot nodeloze conflicten aan het loket. Je jaagt klanten ook over de grens naar Luxemburg en Frankrijk waar het vaak nog goedkoper is.”

Schaamte

“In Brussel-Centraal loopt de wachttijd aan het internationale loket soms op tot 60 minuten. Als je als loketbediende dan een klant voor je krijgt die al zo lang staat aan te schuiven, zou je van schaamte onder de grond kruipen. Uitgescholden worden is niet ongewoon.”

“Voor de internationale verkooppunten in Brussel-Zuid en Brussel-Centraal werden acht halftijdse werknemers aangenomen. Zij werken vier dagen van vijf uur. Eén van hen heeft op vier maanden tijd al 47 overuren geaccumuleerd, de anderen niet veel minder. Die overuren mogen niet uitbetaald worden. De meeste van deze werknemers zouden zelf liever voltijds werken maar dat wordt geweigerd. De job heeft glijdende uren en kan dus niet gecombineerd worden met een andere halftijdse baan. Dat werd nochtans beloofd bij de aanwerving. Resultaat: twee mensen willen er al weg, de anderen zijn gedemotiveerd.”

“In Brussel-Centraal zijn tussen 14u00 en 14u30 nog maar twee loketten open. Dit halfuur valt tussen twee 'shiften'. Hoe minder personeel er is, hoe moeilijker het wordt om de gaten op te vullen.”

Aflossing

“Als een klant belt naar de verkoopdienst van NMBS-Europe, heeft hij kans werknemers met vier verschillende contracten aan de lijn te krijgen.”

“Een ander voorbeeld: een man die de interne post verzorgt, heeft officieel een 4/5de baan maar moet in juli drie weken aan een stuk zes dagen van acht uur.”

“Iemand kreeg op zijn vrije dag telefoon dat hij onmiddellijk moest opdraven om iemand anders te vervangen. Alleen was hij zelf onbereikbaar en was het zijn vrouw die opnam. 'Dan is hij onwettig afwezig', klonk het genadeloos. Ze houden de agenten gewoon dom om ze daarna alles te laten doen." (verklaring van een collega van de interne post waar de bedienden geen toegang hebben tot een pc om de echte regels te kunnen inkijken).

“Wie achter een loket zit, mag alleen naar het toilet als er aflossing is. In sommige stations is er één loketbediende. Als je dan toch even naar het toilet gaat, staan er bij je terugkeer zuchtende klanten op wier gezicht je kan lezen: 'wat zijn die ambtenaren toch lui'."

Gepassioneerd

“De meeste werknemers van de NMBS zijn gepassioneerd door hun job en hun bedrijf. Men noemt ons niet voor niets 'cheminots'. Er zijn niet zoveel werknemersgroepen die nog een eigen naam hebben. Maar de laatste jaren is de angst binnengeslopen. We zien dat alles in filialen wordt gestopt en dat die klaargemaakt worden om te verkopen."

"In de media werd gefocust op die één miljoen vrije dagen die we niet kunnen opnemen, maar de manier waarop die opgestapelde dagen tot stand komen is veel belangrijker."

"Toen bekend werd dat de staking doorging, reageerden veel werknemers: mooi zo, kan ik eindelijk eens een dag thuisblijven want vrije dagen krijg ik toch niet.”

Liberalisering

“In 2023 wordt het binnenlands reizigersvervoer op het spoor geliberaliseerd in Europa. Wat zal er dan gebeuren? Het hangt als een zwaard van Damocles boven ons hoofd. Spoorwegmaatschappijen in onze buurlanden bereiden zich volop voor en zijn al actief op de Europese markt. De Nederlandse Spoorwegen doen zaken in Groot-Brittannië via hun internationale tak Abellio. Arriva van de Deutsche Bahn is in bijna vijfiten landen actief.”

“In België worden enkel filialen opgericht die vooral de boel kapotmaken. Ik maak mij zorgen over die privatiseringsdrang. Treinchauffeurs krijgen met belastinggeld een opleiding van dertien maanden en worden dan overgeheveld naar een privébedrijf. NMBS-baas Jo Cornu zelf waarschuwt voor een Sabena-drama. Het failliet van Sabena was te danken aan politieke spelletjes, na de overname door een buitenlands bedrijf en het gekonkelfoes van Swissair. Dat is precies wat wij willen vermijden.”

reacties

2 reacties

  • door Skyhigh op dinsdag 8 juli 2014

    Ik zwijg, voorlopig en ik zal mijn mond open doen NMBS, wanneer ik veilig in het buitenland zit! Ik haat evenzeer de maatschappij net als ik ze lief heb en huil in stilte, hoe ze kapot gaat... Ik weet heel goed wat fout loopt...

  • door ijsmans op vrijdag 11 juli 2014

    We weten bijna allemaal wat er schort bij de NMBS maar... Al diegenen die nu hun mond houden omdat gegarandeerd strafmaatregelen volgen wil ik niet te eten geven...

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties