Reeds acht jaar is DeWereldMorgen.be de alternatieve en kritische stem in de Vlaamse media.

Wij zijn volledig gratis en reclamevrij.

Maar dat kan enkel via uw steun.

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Verkiezingen 2014: reacties Peter Mertens, Yasmine Kherbache, Ieders stem telt, ABVV, CD&V, Ferdi De Ville, Netwerk tegen Armoede, 11.11.11, Philippe Van Parijs, ACW, Meyrem Almaci

Zal de Moeder der Verkiezingen op zondag 25 mei 2014 snel vergeten worden? De uitslag was op zijn minst spectaculair. Dat vraagt om duiding, van zoveel mogelijk kenners en betrokkenen. DeWereldMorgen vraagt rond en vult aan.
maandag 26 mei 2014

DeWereldMorgen.be

Peter Mertens (PVDA)

PVDA-voorzitter Peter Mertens raakte net niet verkozen, maar mocht wel op de koffie bij de koning als voorzitter van een partij die voor het eerst met twee leden in de Kamer komt.

“Zondagavond had ik een dubbel gevoel. Het gevoel dat het net niet gelukt was. Het blijft geschift dat je 9 procent kan halen in de stad Antwerpen en 26.000 voorkeurstemmen maar toch botst op de kiesdrempel. In de Kamer zullen 131 politici zitten met minder voorkeurstemmen.”

“Tegelijkertijd was er fierheid dat de PVDA eindelijk twee mensen naar het parlement kan sturen. We hebben heel snel besloten dat Raoul Hedebouw de helft van zijn interpellaties in het Nederlands zal houden en dat de helft van de parlementsmedewerkers ook Nederlandstaligen zullen zijn. Als volksvertegenwoordigers zullen zij spreken namens de jongeren en de werknemers in heel het land. 120 jaar geleden werd de eerste socialist Edward Anseele uit Gent ook verkozen in Luik.”

“De vele sms'sen en mails die kreeg ontroeren me. Er is een grote weerbaarheid bij de medewerkers en ook bij de kiezers. We krijgen er nieuwe leden bij. Kiezers die ons zeggen dat ze er geen spijt van hebben en dat we moeten doorgaan.”

“Wat er fout gelopen is? Het objectief lag hoog. De periode waarin we die sprong vooruit moesten maken was kort. Toen we enkele jaren geleden een langetermijnplanning maakten, zag het er nog naar uit dat de verkiezingen pas in 2015, drie jaar na de gemeenteraadsverkiezingen zouden komen. De val van de regering in 2010 besliste daar anders over. We stampten heel wat nieuwe afdelingen uit de grond, maar velen daarvan zijn pas 6 of 7 maanden uit. Die realiseerden wel een verdubbeling in gemeenten als Putte of Kapellen maar geen verviervoudiging. Al die kiezers hebben wij één voor één over de streep moeten trekken. Verder zijn er tientallen details die je niet in de hand hebt: geen spreekrecht op de VRT, de stemtest, Groen dat beter meesurfte op de golf van Ringland met alle respect trouwens voor Almaci die een prachtige politica is.”

“Een koerswijziging lijkt me niet aangewezen. Er zijn genoeg signalen dat we de juiste weg zijn ingeslagen. Ik ben ook geen voorzitter van twee partijen. Je hebt de Rode Duivels en les Diables Rouges, maar dat is één en dezelfde ploeg. Ik ben de trainer van de PVDA, een nationale partij. Journalisten hebben het blijkbaar moeilijk met dat concept.”

“Globaal gezien is deze uitslag dramatisch. Als N-VA aan de macht komt, krijgen we een hard liberaal beleid. De mensen zullen dat meteen voelen. Er komt ook een ideologisch discours dat mensen tegen elkaar opzet. Met nog meer leugenachtige berichten zoals over de werkloze die vier huizen bezit. Sociale bewegingen hebben gelijk dat ze ongerust zijn. Er moet een politieke repliek komen of dat nu via de ACW-vleugel is of via sp.a, Groen of PVDA. Maar er moet ook een antwoord komen op het terrein door de mensen weerbaar te maken en te organiseren tegen de concrete maatregelen die op ons af komen.”

“Wat ik vind van de hoop van Bruno Tobback om links te verenigen zoals N-VA dat op rechts deed? Iedereen heeft het recht om te dromen. Dat is een goede zaak na 25 jaar pragmatisme. Ik hoop vooral op een links verzetsfront tegen de besparingen. Ik heb al voorgesteld om de handen in elkaar te slaan in de Antwerpse gemeenteraad. Van ons komt er zeker geen blancocheque voor een nieuwe regering die zwaar gaat besparen.” 

DeWereldMorgen.be

Yasmine Kherbache (sp.a)

Yasmine Kherbache voelt zich opgelucht. "De laatste weken ging de campagne in Antwerpen vooral over Ringland. Wij steunen het Ringland-project, maar het bleek moeilijk om een inhoudelijk debat te voeren. In combinatie met de negatieve peilingen zorgde dat voor heel wat onrust. Maar de kiezer in de stad heeft een ‘mensenstem’ uitgebracht. Links is globaal niet afgestraft."

"Toch zijn de resultaten ook een aanzet om verder te werken. De campagne was intensief. Uit de contacten die ik had bleek veel respect en ik hoorde veel positieve reacties. Mijn persoonlijk resultaat is bemoedigend."

"Na een verkiezingsronde moet elke partij een stand van zaken opmaken. We hebben vijf jaar de tijd om onze werking te verbeteren. Dat heb ik zelf na 2012 ook gedaan. We moeten meer van onderuit werken. Dat is intensiever, maar het loont op lange termijn. De socialisten blijven in dit land de grootste familie, tot spijt van wie het benijdt. Het is niet evident om je verantwoordelijkheid op te nemen in tijden van economische crisis. Toch zijn de regeringspartijen niet afgestraft. Dat moet ook meespelen in de onderhandelingen."

"Zelf ben ik altijd voorstander geweest van een brede linkse samenwerking. We delen dezelfde idealen. De komende jaren moet die linkse samenwerking intensiever worden. Vertrouwen is essentieel om constructief te kunnen samenwerken. Daar moeten we dus aan werken. Ik wil opbouwen. Er zullen altijd hindernissen op de weg zijn, maar er zijn evenveel kansen. We mogen niet defaitistisch zijn. Natuurlijk is dat makkelijker gezegd na de campagne dan wanneer je er middenin zit. De toekomst is er een van een sterke progressieve beweging. Het kan echt anders. En we moeten beginnen bij onszelf. Lokaal samenwerken is uiteraard makkelijker dan op de hogere niveaus, maar laat zo’n lokaal front dan een voorbeeld of een rolmodel. Samen kunnen we een verschil maken."

Ieders stem telt

Beleidsmedewerker Kristel De Vos, mede namens Bert D'Hondt (politiek stafmedewerker Welzijnszorg en Welzijnschakels) en Robert Crivit (stafmedewerker Uit De Marge): "Met het participatief project Ieders stem telt zijn we erin geslaagd de sociale thema’s in het verkiezingsdebat te brengen."

DeWereldMorgen.be

"Met dit project gaven we aan maatschappelijk kwetsbare groepen een megafoon in aanloop van de verkiezingen. Vele mensen die in moeilijke omstandigheden leven, formuleerden mee beleidsvoorstellen die onontbeerlijk zijn in de strijd tegen armoede en sociale uitsluiting. In aanloop naar de verkiezingen, gingen zij hierover ook het gesprek aan met de politici, en namen deel aan debatten. Hieruit bleek dat de verschillende partijen het eens zijn over het optrekken van de uitkeringen tot boven de Europese armoedegrens. Zijn we dan al zeker van één element van het regeerakkoord…? We houden de verkozenen er zeker aan."

"Het optrekken van de uitkeringen is een belangrijke stap in de bestrijding van armoede en sociale uitsluiting. Maar lang niet de enige… Nu Vlaanderen bevoegd wordt voor de kinderbijslag, kunnen we deze selectiever inzetten. Zo kan het armoederisico van gezinnen met kinderen, vooral grote en eenoudergezinnen, aanzienlijk verminderen. Niets houdt hen vandaag nog tegen prioriteit te geven aan de uitvoering van de lang beloofde automatische toekenning van rechten. Ook de noodzakelijke  hervorming van de woonbonus biedt mogelijkheden om werk te maken van de broodnodige ondersteuning en uitbouw van zowel de private als de sociale huurmarkt."

"Kortom, we roepen de onderhandelaars op, bij de opmaak van de nieuwe regeerakkoorden en de uitvoering ervan, doorgedreven in te zetten op armoedebestrijding. Dit is essentieel willen we iedereen in onze samenleving een volwaardige plek geven. Ze staan echter niet alleen. Het werk van middenveldorganisaties is hierin cruciaal. Sterke, kritische en autonome middenveldorganisaties zijn voor overheden de best denkbare bondgenoten om deze uitdagingen stapsgewijs te realiseren."

  DeWereldMorgen.be

Meyrem Almaci (Groen)

Meyrem Almaci haalde in Antwerpen met Groen net geen 10 procent. Vooral in het Vlaams Parlement winnen de Groenen enkele zetels bij. “Een groen eiland in tsunami van N-VA.”

“De commotie rond het voorstel van Ringland speelde zeker mee, maar dat was de concretisering van een dossier waar we al sinds 2000 heel wat energie in steken: de overkapping van de Ring. Ringland heeft dat thema heel breed bekendgemaakt.”

“Bij onze groei speelde zeker mee dat we in het Vlaamse en het federale parlement consequent enkele thema's op de agenda zetten: onderwijs, het optrekken van de uitkeringen boven de armoedegrens, eerlijker fiscaliteit en werkgelegenheid. Die zaken zijn ook aan bod gekomen in de campagne.”

“Naast de vreugde over ons resultaat hebben we wel even in de haren gekrabd toen we de uitslag zagen. Hoe moeten we verder als land? Het spel van de coalitievorming begint nu. N-VA vreet het Vlaams Belang op, maar de traditionele partijen houden stand. In de stad Antwerpen gaat N-VA na anderhalf jaar besturen wat achteruit.”

“Het stof gaat nu liggen. Wij blijven vechten voor de dingen waarin we geloven en trekken ons op aan het feit dat we een groen eiland zijn in de tsunami van N-VA en dat de kiezer midden het verbale geweld toch onze positieve inspanning beloont. Ik hoop dat we een aantal dingen kunnen realiseren, zoals een aanpak van de grote ongelijkheid, de klimaatuitdaging, een andere fiscaliteit, op vlak van onderwijs. Maar ik heb geen glazen bol.”

“Als Bruno Tobback zegt dat hij links wil verenigen zoals N-VA dat op rechts doet, hoop ik dat hij niet hetzelfde bedoelt als N-VA gedaan heeft, namelijk gewoon autoritair het terrein bezetten. N-VA heeft extreemrechts leeggezogen en de ex-mandatarissen binnengelijfd. Dat is niet ons ideaal van samenwerking. Natuurlijk moeten we wel samen het progressieve gedachtegoed versterken. Dat kan door de hand uit te steken rond concrete thema's. De vraag is welke vorm dat zal aannemen. De groene thema's komen bij geen enkele partij zo aan bod als bij ons. Die eigenheid is dus wel echt belangrijk.”

Caroline Copers (Vlaams ABVV)

Caroline Copers van het Vlaams ABVV is er niet gerust in. “Met een rechtse regering krijg je sociale onrust.”

DeWereldMorgen.be

“De grootste partij van Vlaanderen heeft op zijn zachtst gezegd nogal een eigenzinnige mening over de rol van het middenveld, van vakbonden en sociaal overleg. N-VA heeft ook een conservatieve sociaaleconomische agenda. Ik denk niet dat dat voor vakbonden een goede zaak is, nog veel minder als het lukt om een rechtse coalitie met CD&V of Open VLD op de been te brengen.”

“CD&V heeft in de campagne wel enkele expliciete standpunten ingenomen rond de verdediging van de index en tegen de uitsluiting van werkzoekenden. Vraag is of zij die hard gaan maken in wat volgt. Belangrijk is ook dat N-VA niet al te veel stemmen heeft afgesnoept van de traditionele partijen.”

“De PS doet het niet slecht. Groen in Vlaanderen scoort. Ecolo gaat achteruit maar dat heeft te maken met de onhandige manier waarop ze de subsidiëring van zonnepanelen hebben aangepakt. Bij sp.a krijg je een heel grillige uitslag. Crombez en Vande Lanotte doen het goed in West-Vlaanderen. In Antwerpen doet de partij het niet goed. Mensen lijken dus eerder voor mensen te stemmen dan voor programma's.”

“SP.A heeft al een kritische doorlichting aangekondigd. De partij zal een antwoord moeten vinden op de vraag waarom het wel lukt in West-Vlaanderen en niet in Antwerpen. SP.A zal ook aansluiting moeten vinden bij jongeren.”

“Mensen stemmen soms tegen hun eigenbelang. Het hele middenveld heeft nochtans een serieuze tand bijgestoken om dat duidelijk te maken tijdens de campagne. Als N-VA de kans krijgt te reageren zal dat binnen twee jaar wel duidelijk worden maar dan is de schade helaas geleden.”

“Om een rechtse coalitie op de been te brengen zal CD&V toch een serieuze bocht moeten nemen. Bij Open VLD en MR zijn ze zeker niet afkerig van sommige recepten van N-VA. Misschien wil Reynders de gok wagen als hij premier mag worden.”

“Maar met een dergelijke regering die bovendien sociaal overleg negeert, krijg je wel sociale onrust. De vakbonden zullen mobiliseren. Vraag is of dat zo'n ideaal scenario is. Maar zelfs bij een klassieke tripartite zal een zware prijs betaald moeten worden.”

“Wat de PVDA betreft, is men blijkbaar iets te enthousiast gaan geloven in de peilingen. Ze hebben het net niet gehaald en dat is jammer. Ik heb net gewaarschuwd dat het niet nuttig is te stemmen op een partij die de kiesdrempel niet haalt omdat je die stemmen dan kwijt bent. Wat ik nog jammerder vind is de versnippering. Als je alle progressieve stemmen bij elkaar telt, gaan we iets vooruit.”

DeWereldMorgen.be

Katrien Partyka (CD&V, Vlaams Parlement)

Katrien Partyka keert na vier jaar terug naar het parlement. Zij behoort tot de werknemersvleugel van CD&V, is bestuurslid van het ACW en schepen in Tienen. Zij maakt zich zorgen over de ieder-voor-zich-mentaliteit.

“Ik schrik niet van deze uitslag. Het is onrealistisch te denken dat Vlaanderen plots anders zou stemmen dan de peilingen voorspelden. Als je iets meer afstand neemt, moet je vaststellen dat dit een trend is in onze samenleving. Het is bon ton om af te geven op luie Walen en op profiteurs. Wie weerwerk biedt, wordt afgeschilderd als een verdediger van profiteurs. Vorig jaar nam iemand mij goedbedoelend apart: 'Als je stemmen wil halen, zou je toch beter voor een andere ploeg supporteren dan het Waalse Standard.' Dat discours is dus diep doorgedrongen in onze maatschappij.”

“Het is ieder voor zich en de solidariteit is ver weg. De oorzaken zijn complex. De media, de gestegen welvaart, het speelt allemaal een rol. Het is ook een uitvloeisel van het einde van de verzuiling. De mensen hebben alleen nog zichzelf als houvast. We moeten ons bezinnen over de manier waarop we aan politiek doen. De onverdraagzaamheid is soms grenzeloos. Als schepen van Openbare Werken bots ik op mensen die er niet tegen kunnen dat de toegang voor hun auto één dag beperkt wordt. Zo wordt het bijna onmogelijk om nog wegenwerken te doen. Dat betekent dat je bijna iedereen individueel moet aanspreken om hen te overtuigen. De vanzelfsprekendheid is weg. Je haalt als politicus geen legitimiteit meer uit je stemmenaantal. Politici zijn daar niet op georganiseerd. Onze politieke systemen zijn niet aangepast aan die nieuwe evoluties.”

“We moeten nieuwe manieren zoeken om mensen te betrekken. Ik denk dat alle bewegingen bezig zijn met die vraag. Ik heb daar ook geen pasklaar antwoord op. We vergeten soms ook dat de kiescampagne boven de hoofden van drie vierde van de mensen gevoerd wordt. Zaterdag kwam ik nog bij een groep mensen. 'Morgen verkiezingen? Pff, daar zijn we nog niet mee bezig geweest.' Als politici en Wetstraatwatchers zitten we ook vaak in een cocon.”

DeWereldMorgen.be

Ferdi De Ville

Ferdi De Ville, professor Politieke Wetenschappen aan de Ugent, heeft oog voor het Europese luik van de verkiezingen. "De tendens is vrij duidelijk: de EVP van Juncker blijft de grootste, maar verliest wel 60 zetels. De socialistische fractie blijft overeind, maar scoort onder de verwachtingen. Het aantal Eurosceptici neemt toe, maar blijkt al bij en al beperkt."

"Daarnaast stellen we vast dat de opkomst laag was, maar niet lager dan bij de vorige verkiezingen. Het viel dus wel mee met het absenteïsme. Al stel je in Oost-Europa wel duidelijk meer desinteresse vast dan in het Westen, met zo’n 15 procent onthouders in Slovakije."

"We hebben het over twee democratieën in België, maar in Europa kan je vragen stellen bij de democratische legitimiteit van de EU in Oost-Europa, waar er amper interesse is voor Europa. De focus van het EU-discours ligt voornamelijk op de eurocrisis en op West-Europa. In Groot-Brittannië, altijd al een hardliner wat euroscepsis betreft, is er tenminste een debat over Europa. Dat debat ontbreekt in het Oosten van Europa."

"Uiteraard valt ook het succes van extreem-rechts op. In het bijzonder in Frankrijk, met de hoge scores van het FN van Marine LePen en in Griekenland, waar Gouden Dageraad het erg goed deed. Het succes van het FN is vooral een afstraffing van het beleid van Hollande en komt niet zozeer voort uit euroscepsis. Bovendien is Frankrijk historisch gezien niet het verlichte land waarvoor het vaak wordt aangezien. Dat blijkt ook uit de massale protestacties tegen het homohuwelijk of de fanatieke anti-abortusbeweging daar."

"Frankrijk plooit zich al een tijdje terug op zichzelf, en dat is niet nieuw. Er zijn heel wat paralellen te trekken tussen het succes van De Gaulle in de jaren ’60 en dat van LePen nu. Daarnaast verloor Frankrijk binnen Europa heel wat macht en politiek overwicht aan Duitsland, wat het land nog introspectiever heeft gemaakt."

"In Griekenland werd voor extremen gestemd, wat niet onverwacht is. De dramatische gevolgen van het Europese beleid hebben een afstraffing van de traditionele partijen gezorgd, waar extreem-rechts en extreem-links van profiteren."

"Heel veel zal afhangen van welke partijen bij welke fracties zullen aansluiten. Want daar kan nog heel wat bewegen. Het is ook nog maar de vraag wie commissievoorzitter wordt. Een grote coalitie voor EVP en S&D lijkt het meest waarschijnlijk. Er zijn niet echt veel alternatieven denkbaar. Ik verwacht in ieder geval een centrum-linkser beleid voor de komende jaren.

DeWereldMorgen.be

Frederic Vanhauwaert (Netwerk tegen Armoede)

Frederic Vanhauwaert, coördinator van het Netwerk tegen Armoede, stelt vast dat kiezer de kaarten ingewikkeld gelegd heeft. "Wij spreken ons niet uit over deze of gene mogelijke coalitie. Wat het ook moge worden qua coalitie, het wordt sowieso stevig knokken voor armoedebestrijding.

Anderzijds zijn de verwachtingen wel hoog gespannen en hoopvol omdat iedereen het eens was om bepaalde uitkeringen eindelijk boven de armoedegrens te tillen.”

Het Netwerk tegen Armoede zette in de voorbije campagne immers zwaar in op een verhoging van alle uitkeringen en inkomens boven de armoedegrens. “Onze petitie-actie creëerde zeker een politiek draagvlak  om die verhoging te realiseren. Algemeen wordt nu erkend dat heel wat uitkeringen (leefloon, werkloosheidsuitkeringen, laagste pensioenen, invaliditeitsuitkeringen,…) veel te laag zijn om waardig te kunnen leven. Wij hopen dat de partijen die nu aan zet zijn hun beloftes op dit vlak waarmaken. Wij blijven mikken op een onvoorwaardelijke verhoging, want de Europese armoedegrens is nog altijd maar het absolute minimum om rond te komen.”

Anderzijds vragen bepaalde partijen al langer een beperking in de tijd van werkloosheidsuitkeringen. “In de feiten zijn we al in die richting opgeschoven. Mensen vallen terug op een inkomen dat onder de armoedegrens ligt en waar ze onmogelijk waardig kunnen van leven. De versnelde degressiviteit van de werkloosheidsuitkeringen werd politiek verkocht als een activeringsmaatregel. Daarmee wordt duidelijk hoe bepaalde partijen kijken naar mensen die vruchteloos naar werk zoeken. Ze willen niet werken. Dus verlagen we hun uitkering tot een niveau dat ze vanzelf wel in activeringsmodus gaan. De realiteit is echter anders: mensen met een inkomen onder de armoedegrens raken nog meer geïsoleerd dan ze al waren. We zullen alle zeilen bijzetten om partijen te doen inzien dat we met dit soort maatregelen de problemen enkel gaan vergroten.”

DeWereldMorgen.be

Bogdan Vandenberghe (11.11.11)

Bogdan Vandenberghe, algemeen secretaris 11.11.11, kan momenteel nog niet veel te zeggen. 'Het is afwachten hoe de onderhandelingen evolueren. Wat ik wel kan zeggen is dat het mij verheugt dat de partij die het onverkapte racisme als voornaamste partijpunt had is afgestraft.'

Ik ben ooit in een geëngageerde job gestapt door de toenmalige opkomst van het Vlaams Blok. Dat die partij nu een marginale partij is geworden, dat kan ik alleen maar positief vinden. De Vlaamse kiezer heeft duidelijk geen boodschap meer aan de provocaties en het grove racisme van een figuur als Filip Dewinter met zijn ‘Minder, minder, minder’ en racistische videogames. Het partijprogramma van het Vlaams Belang is een democratie onwaardig. Dat kan je van geen enkele andere partij zeggen.

Dat betekent uiteraard niet dat het racisme verdwenen is. Alleen dat de institutionele partij die het harde racisme verkondigde een klap heeft gekregen.

De politieke puzzel is moeilijk gelegd. Maar de grote uitdagingen waar we voor staan kunnen en zullen niet wachten op onze regeringsvorming. De klimaatverandering (ik denk ook aan de belangrijke klimaattop van 2015), de Noord-Zuidkloof en het geweld in pakweg Centraal-Afrika zijn belangrijke thema’s die van ons eisen dat we internationaal aanwezig zijn.

Het klopt dat de uitslagen in het Franstalige landsgedeelte helemaal anders kleuren. Toch ben ik van mening dat de bezorgdheden van de mensen dezefde zijn, ongeacht de landstaal die ze spreken. Dat blijkt ook uit enquetes. Wij werken prima samen met onze Franstalige evenknie: de inhoud van onze campagnes is dezelfde, alleen de vorm verschilt soms."

DeWereldMorgen.be

Philippe Van Parijs (filosoof)

Econoom en filosoof Philippe Van Parijs is professor aan de universiteiten van Louvain-la-Neuve en Harvard. Hij is medewoordvoerder van de Paviagroep, die pleit voor de invoering van een federale kieskring in België.

- De grootste verschuiving is van een partij die zegt "België barst — en liefst Europa ook" naar een partij die zegt "Het zou kunnen dat België in 2030 niet meer bestaat, maar alleen als Europa sterker wordt". Dit kan niet betreurd worden door iemand die gelooft dat we samen, op het juiste niveau, faire en efficiënte beslissingen moeten nemen.

- Het talent en het discours die optimaal zijn om verkiezingen te winnen, vooral met gescheiden electoraten, zijn niet optimaal om nadien een wijze te vinden om samen te regeren.

- Volgende stap? Iets in het verlengde van het filmpje van Bart De Wever voor de Franstaligen? Een voorstel dat echt verdedigd kan worden als zijnde in het voordeel van alle drie gewesten. Probleem: na jaren vijandige uitspraken is het wantrouwen groot. Het zal veel empathie en respect vergen voor het standpunt voor de andere om tot iets te komen. Indien dit niet aanwezig is, kan het opnieuw zeer lang duren. Onaanvaardbaar lang.

- Vijf jaar tot de volgende federale en regionale verkiezing: dat biedt ruimte om moedige compromissen te maken die voor iedereen belangrijk zijn op lange termijn.

- Vijf jaar is ook heel lang voor dat de burger opnieuw het woord krijgt. De rol van de civil society, van een actief middenveld, zal daarom belangrijker zijn dan ooit.

DeWereldMorgen.be

Patrick Develtere (ACW)

Patrick Develtere, voorzitter van de christelijke arbeidersbeweging ACW, vindt dat we ons geen onderhandelingsmarathon kunnen permitteren. Op Vlaams niveau hoopt hij dat de nieuwe regering het middenveld niet buitenspel zet.

“Als sociale beweging hopen we dat de manier waarop politici met elkaar zijn omgegaan nu vervangen wordt door luisterbereidheid. Er is tijdens de campagne veel geroepen, het ging er lawaaierig en agressief aan toe. De politiek zou een rolmodel moeten zijn voor de samenleving en dat impliceert naar elkaar luisteren. Dat is de enige manier om door het zware werk te geraken. Want makkelijk wordt het niet.”

“De standpunten liggen erg ver uit elkaar. Er moet een common ground gevonden worden op korte termijn. Er is een bekwame architect en bruggenbouwer nodig die goed is in groepsdynamiek. Rekenkunde is geen regeringskunde. We kunnen ons niet opnieuw een lange onderhandelingsmarathon permitteren.”

“De koppeling tussen het federale en de andere niveaus is van groot belang. Het federale niveau is primordiaal. Daar liggen de sleutels van ons model: de sociale zekerheid, het sociaal overleg, de fiscaliteit.”

“Als we er niet in slagen daar snel vooruitgang te boeken, dan schept dat veel onzekerheid en verliest Belgie heel wat credibiliteit bij het IMF, de Centrale Bank, de ratingbureaus, …”

“Het Vlaamse niveau krijgt 16,9 miljard extra middelen dankzij de zesde staatshervorming, dus ook daar liggen een aantal essentiële sleutels. Als middenveldbeweging vinden wij dat niet alles door de staat of de markt kan gedaan worden en dat er een belangrijke rol is weggelegd voor het maatschappelijk middenveld. Het maatschappelijk middenveld is een belangrijke brug tussen de verkiezingen.”

“Steeds meer mensen brengen geen stem uit en participeren niet aan de actieve democratie. Mensen moeten kansen krijgen om meningen te delen, in dialoog te gaan en te participeren. Daarvoor is het middenveld onontbeerlijk.”

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

6 reacties

  • door Peter De Fraine op dinsdag 27 mei 2014

    De ABVV-leiding is verknocht aan de sociaal-democraten die hun verradersrol weer zullen spelen.Ondanks acties en betogingen worden de rechtmatige eisen van de werknemers vakkundig afgeblokt.Men moet realistisch zijn,het kan niet anders,terwijl de sociaal-democraten via intercommunales een vette kluif meepikken waar veel werknemers allleen maar kunnen van dromen.De schandalen moet men er maar bij nemen! Bij het ACV is er een analoge situatie;maar hier speelt de CD&V via het ACW een misleidende verradersrol; om nog maar te zwijgen over misleidnig,leugens en bedrog i.v.m. het Dexia-Arco debacle. En dan maar leuteren over het "middenveld" het exclusieve jachtgebied om het brave kiesvee te manipuleren en voor de CD&V te doen stemmern mede onder druk van de zuilenwerking. Het zou ook best kunnen dat de CD&V de ACV -werknemers zal opofferen op het altaar van de NV-A de a-sociale pertij van de hogere vlaamse,bezittende elite,alhoewel velen zich niet kunnen uitdrukken in een beschaafde omgangstaal,wel in het hautaine metropool brabbeltaaltje.Waartoe de machtsgeilheid toch allemaal kan leiden......... Als oud afgevaardigde CPBW voor het ABVV-BBTK gedurende 16 jaar zijn mijn ogen open gegaan!

  • door Peter De Fraine op dinsdag 27 mei 2014

    Voornaamste conclusie/ Vlaanderen wordt nog rechtser. Historische vaststelling:de"Vlaming" kiest de kant van de sterkste,cfr.Activisme en Collaboratie zoals in de Tv-serie De Nieuwe Orde van Maurice De Wilde. In deze tijden van opgedrongen consumptie,voeding, muziek,sex.door de reclame en de almachtige media in het zo geroemde "Vrije Marrkt" systeem.Cfr "Hoe durven ze " door Peter Mertens.Daar komt nog de toenemende vervlakking bij op radio en tv,ook merkbaar aan de kunst en kultuur;waar het snobisme welig tiert... De mensen mogen vooral niet kritisch denken maar moeten aanvaarden wat opgedrongen wordt. Bono (U2)" There is a lie that is very popular today,you can't change the world.The songs on the radio perpetuate,that ".

  • door Tanguy Corbillon op woensdag 28 mei 2014

    We kunnen blijven analyseren... Sommige reacties lijden toch echt aan die kwaal. Zo de reactie van Caroline Copers. U lijkt zich zorgen te maken, mevrouw, over de sociale onrust die er zeker aan komt : "de vakbonden zullen mobiliseren". Alsof u boven het gewoel staat. Aan u, mevrouw Copers, de taak om het ongenoegen te kanaliseren. Aan u om uitleg te geven in twee richtingen; binnen de onderhandelingskamers maar ook bij de eventuele piketten. Zo bouw je een moderne vakbond op die respect afdwingt. Laten we inderdaad hopen dat ABVV niet een trein is, die óf staakt óf 'links' de vernietiging inrijdt. Tijd voor herbronning. Begin misschien met de dienstverlening aan werkzoekenden door te lichten, want dat is echt de zwakke schakel waarop Bart De Wever heeft ingebeukt. Dank u. (een werkzoekende)

  • door HELENE PASSTOORS op woensdag 28 mei 2014

    Vreemd dat Peter Mertens de coalitiepartners van PTB-GO niet bedankt, dwz de PC (KP) en LCR. En is de dynamiek van wijdere linkse frontvorming niet uitgegaan van de FGTB (ABVV) Charleroi in mei 2002 die velerlei persoonlijkheden en groepen ervoor wist te winnen? Een woordje van dank aan de FGTB Charleroi en al die mensen en groeperingen uit wijder links zou toch ook wel op z'n plaats zijn.

    Dus proficiat PTB-GO! Maar eerlijk gezegd voor mij niet zozeer de Vlaamse tak PVDA die de boodschap van mei 2002 nog steeds niet ontvangen lijkt te hebben.

    • door HELENE PASSTOORS op woensdag 28 mei 2014

      Sorry, 2012 natuurlijk!!!! :=)

      • door sam vanderleyden op zaterdag 31 mei 2014

        Euh Hélène, news flash: PTB-GO en PVDA+ is één en dezelfde partij. Dus uw -misschien niet moedwillige- intentie om een verschil of split te insinueren door een andere beoordeling te geven, heeft geen grond. Natuurlijk wordt iedereen bedankt. Waarom -vraag ik me af- zoekt u toch spijkers op laag water? Ik mijn kleinste teen voel ik immers dat er iets diep verwrongen moet zitten. Want, eerlijk, uw boodschap komt op mij alles behalve positief of constructief over.

      Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties