Een nieuwssite die

reclamevrij
onafhankelijk
kritisch
en gratis is?

Dat kan!

Maar enkel dankzij jouw steun

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Analyse

Guido Fonteyn: Verkiezingen wijzen toch op verandering

Publicist en Wallonië-kenner Guido Fonteyn geeft zijn analyse van de verkiezingscijfers in Vlaanderen, Brussel, Wallonië en Duitstalig België.
maandag 26 mei 2014

DeWereldMorgen.be

Nu alle verkiezingscijfers zijn gekend kunnen we nagaan of, meer dan de sympathie of antipathie voor personen of lijsten, ook sociologische veranderingen bij de beslissingen van de kiezers een rol hebben gespeeld. We onderzoeken deze mogelijkheid per taalgebied: Vlaanderen, Brussel, Wallonië en Duitstalig België. 

Vlaanderen 

Wat Vlaanderen betreft weten we nu dat de opvallende winst van N-VA bijna totaal is te danken aan de opslorping door N-VA van het Vlaams Belang en van LDD (Lijst Dedecker). Dat heeft alleszins met de persoonlijkheid van Bart De Wever te maken, maar dit betekent evenzeer dat de gemiddelde Vlaams Belang-kiezer – deze van vroeger – heeft afgezien van het migrantenthema. De N-VA maakt van de aanwezigheid van migranten immers geen punt.  

Als de nieuwe NV-A-kiezers deze gedachte overnemen, kan toch wel gewag worden gemaakt van een nieuw en belangrijk element: het einde van de discussie over de aanwezigheid van niet-Belgen in ons land, Vlaanderen inbegrepen. Een partij zoals het Front National in Frankrijk heeft in Vlaanderen dus geen enkele toekomst meer, en het Vlaams Belang is geweest. Dat biedt perspectieven op een Vlaanderen met een op dit vlak open geest. 

Brussel 

Uit Brussel komt heel ander nieuws: het aantal stemmen op Vlaamse lijsten en op Vlaamse kandidaten is daar gestegen, tegen alle prognoses en vaak kleinerende vooruitblikken in de meeste media in. Bij elke verkiezing wordt nu al jarenlang, vanuit een misprijzend Vlaanderen, de ondergang van de ‘laatste Vlaming’ in Brussel met enig leedvermaak voorspeld – want dit zou de deur open kunnen zetten naar een onafhankelijk Vlaanderen, zonder die lastposten uit Brussel. Het zal dus niet zo zijn, want het aantal ‘Vlaamse’ stemmen in Brussel is gestegen. 

Dit kan vele oorzaken hebben. De oproep van de Franstalige filosoof Philippe Van Parijs om voor Vlaamse lijsten te stemmen kan enkelingen hebben overtuigd, maar belangrijker is de toenadering tussen de Gemeenschappen in Brussel: men wordt daar meer en meer Brusselaar – van welke afkomst ook. Dit kan vormen van sympathie en keuzen over de taalmuren heen mogelijk maken.  

Misschien speelt tevens het feit een rol dat bijna een kwart van de kinderen in Brussel naar Nederlandstalige scholen gaan, en dat op deze wijze een belangrijk gedeelte van de bevolking geconfronteerd wordt met de Vlaamse Gemeenschap – die zich beter nooit meer in negatieve of betuttelende termen over de Brusselse Vlamingen zou uitlaten, ook al worden die meer en meer Vlaamse of internationale Brusselaars.  En in elk geval hebben de Brusselaars van niet-Belgische oorsprong zeer nadrukkelijk deelgenomen aan deze verkiezingscampagne.

De vooruitgang van het FDF is vermoedelijk in grote mate te wijten aan de aanwezigheid van nieuwe francofonen, van diverse afkomst, maar allen Brusselaars. Ook hier moet de Vlaamse Gemeenschap over nadenken: de aanwezigheid van allochtonen op Vlaamse lijsten blijft ondermaats. En misschien mogen de Vlaamse lijsten in Brussel worden getrokken door meer briljante individuen, wat nu niet in elke partij het geval is. Er is hier en daar sprake van sleet. 

Wallonië 

In Wallonië houdt de PS behoorlijk stand – net zoals de regeringspartijen in Vlaanderen. En als daarbij de uitslagen van de PTB bij links worden geteld, doet links het in Wallonië zeer behoorlijk. De PS krijgt van de PTB wel de boodschap dat een eventuele regering-Di Rupo II wel wat linkser mag optreden, maar van een afstraffing is geen sprake, noch van de PS noch van Di Rupo. 

Opvallend is ook de vooruitgang van de MR. Daarin mogen wij het resultaat zien van het toenemende belang van die tweede as in Wallonië, die van Brussel over Waals Brabant naar de provincies Namen en Luxemburg gaat. Dit is dé MR-as (in mindere mate van de cdH), de as die niet gebaseerd is op zware industrie, syndicaten en PS, maar op KMO’s en universiteiten.  

Het lijdt geen twijfel dat deze tweede as op termijn de klassieke PS-as (van de Borinage over La Louvière en Charleroi naar Luik en Verviers) zwaar zal belagen. De MR heeft de toekomst voor zich. Binnen de PS is men zich van dit gevaar wel bewust, maar op deze wijze wordt de PS zowel op haar linker- als haar rechterzijde bedreigd, omdat Wallonië sociologisch verandert van een op de zware industrie gebaseerde maatschappij naar iets geheel anders. 

Oostkantons 

Uit Duitstalig België valt weinig te melden. De diverse partijen staan daar zeer dicht bij elkaar, en vermoedelijk wordt de bestaande coalitie van socialisten, liberalen en nationalisten, met Karl-Heinz Lambertz als minister-president, nog een tijdje verder gezet, met de CSP (de katholieken) in de oppositie. Er zijn wel geruchten dat Lambertz niet zijn hele termijn zou uitdoen, en opgevolgd zou worden door Oliver Paasch, kopstuk van de nationalisten.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

8 reacties

  • door s op dinsdag 27 mei 2014

    NVA maakt misschien van "migranten" officiëel en in het openbaar geen punt, maar deze bevolkingsgroepen zullen onvermijdelijk buiten alle proportie getroffen worden door de (mogelijke) uitvoering van hun sociaal-economisch zg. herstelplan op elk gebied. Is expliciet zoveel slechter dan impliciet racisme? Overigens noem ik de partij al sinds de laatste gemeenteraads verkiezingen dhet NVB - nieuw VB...

  • door Steven Frans op dinsdag 27 mei 2014

    "Aanpassen of opkrassen" van VB is bij N-VA: "aanpassen of geen grondwettelijke rechten." Zoveel opener zou ik dat toch niet noemen...

  • door Markus Fobelets op dinsdag 27 mei 2014

    Ik ben niet volledig akoord met de analyse van Guido en dan vooral over dat migratie geen punt is bij N-VA. Migratie is wel een punt voor hun. N-VA hun nationalism is een eng vooroorlogs nationalisme. Een bloed enbodemdenken . Daar bovenop doen ze een zogezegd open nationalisme. Personen van allochtone afkomst zijn bij ons wel welkom zeggen ze. Dit is in de eerste plaats om zicht te kunnen onderschijden van het vlaams belang. Ja, personen van allochtone afkomst zijn welkom bij hun maar dan enkel als ze zich spontaan assimileren aan wat zij de vlaamse cultuur noemen, omgekeerd is nooit mogelijk voor de N-VA.

    En zelf daarin maken ze onderschijdt ze willen vooral de actieve migratie aansporen. hier vallen ondermeer topatleten, wetenschappers, .... onder. Deze zijn welkom omdat ze volgens N-VA de vlaamse natie kunnen versterken en meer allure kunnen geven. Alle andere vormen wil de N-VA vermijden. Over dit feit is er behoorlijk wat betrouwbare informative. Dus stellen dat de vb kiezer die overgelopen is naar de N-VA op dit punt van gedacht is verandert is klopt niet.

    • door Peter Bogaerts op dinsdag 27 mei 2014

      Iedereen die de afgelopen weken met man of vrouw in de straat over politiek heeft gesproken weet dat het racisme of het migratie-probleem van de Vlaming niet is verdwenen. Verhofstadt feliciteerde Bart De Wever met het klein krijgen van het Vlaams Belang, maar twintig jaar racisme en anti-migratie op kap van de belastingbetaler heeft stevig wortel geschoten. Het Vlaamse Belang bestrijden is één ding, het bestrijden van de ideologie van die partij is iets anders. Dat zullen de politici niet kunnen vanuit hun pluche zetels of met enkele 'geslaagde' verkiezingscampagnes. Idem met de anti-politiek die men overal treft. En laat nu N-VA net een zwakkere dosis maar nog meer geslikte van hetzelfde vergif presenteren en je weet dat we nog nergens zijn.

  • door Kris Slegers op woensdag 28 mei 2014

    Vreemde analyse, lijkt me. Uit een recent onderzoek van de VRT blijkt dat de Vlamingen, na een ernstige ziekte, het meest de gevolgen van de massa-immigratie vrezen. Maggie De Block is mega-populair geworden door haar dura lex, sed lex houding ten aanzien van uitgeprocedeerden. Mij lijkt het dat een groot deel van de Vlamingen (en trouwens ook andere West-Europeanen) de migratie beu is, als ik kijk naar de resultaten van FN, UKIP, PVV en DF. Maar geen probleem, ik gun Guido Fonteyn zijn analyse.

  • door Abrimont op woensdag 28 mei 2014

    ik ben het ook helemaal niet eens omtrend het "afzien van het migrantenthema". een dergelijke analyse gaat volledig voorbij aan de problematiek van het herleiden van mensen tot louter statistieken en economische 'lasten'. de harde formulering maakt plaats voor een kille berekende vorm, een afstand nemen van menselijkheid. het is een wijziging van strategie maar helemaal niet van intentie. de vb kiezer is dit duidelijk niet ontgaan, Guido Fonteyn mijn inziens mogelijks wel. Des te problematischer is dat dit fenomeen zich niet louter ontwikkeld binnen de NVA maar evenzeer andere partijen infecteert. de werkelijke verrechtsing van onze maatschappij gebeurt niet door schreeuwers die voor een radicale ommezwaai pleiten maar door schijnbaar gematigder figuren die stilletjes stap voor stap de grenzen van ethiek verleggen.

  • door Jan Willems op donderdag 29 mei 2014

    Wat me bij de reacties op de ‘overwinning’ van de N-VA zeer verbaasd is de triomfantelijke verwijzing naar de nederlaag van het Vlaams Belang met zijn racistische praat. Het toont nog maar eens aan dat je, zoals het VB, niet in een regering moet zitten om je gedachtegoed ingang te doen vinden. Ik verwijs in dit verband naar de terechte analyse van Jan Blommaert:

    http://dewereldmorgen.be/artikel/2014/05/26/vaarwel-vlaams-belang

    Dit is het resultaat van jarenlange opinieknederij die zo ver gaat dat het zelfs niet meer past het woord 'multicultureel' te gebruiken omdat het - door toedoen van de rechterzijde - een negatieve inhoud heeft gekregen, als het ware een scheldwoord is geworden. Voortaan moet je het hebben over ‘superdiversiteit’.

    Guido Fonteyn schrijft terecht: “Opvallend is ook de vooruitgang van de MR. Daarin mogen wij het resultaat zien van het toenemende belang van die tweede as in Wallonië, die van Brussel over Waals Brabant naar de provincies Namen en Luxemburg gaat. Dit is dé MR-as (in mindere mate van de cdH), de as die niet gebaseerd is op zware industrie, syndicaten en PS, maar op KMO’s en universiteiten. “ Overigens voor een deel met dank aan degenen die einde jaren 1960 “Leuven Vlaams ” scandeerden. Een studentenbeweging die aardig werd aangegrepen door de Vlaamse elite om meer invloed in het land te verwerven. Deze as-vorming van Brussel naar het zuiden des lands is al tientallen jaren bezig. Maar in Vlaanderen heeft men daar zelden of nooit oog voor gehad. Wallonië, dat was toch het land van de inmiddels met planten begroeide terrils, de verroeste torens voor de liften die destijds de mijnwerkers naar de ondergrond brachten,… Trek die as vanuit Brussel breed door naar het noorden zodat ook Antwerpen, een randje Gent en Leuven,… Het is op deze verticale as die België van noord naar zuid doorkruist, dat ‘welvaart’ tot stand komt. Een deel daarvan gaat niet alleen naar de in bepaalde Vlaamse middens zo verketterde transfers naar Wallonië, maar ook naar regio’s in West-Vlaanderen en Limburg! Helaas, deze realiteit past niet in het plaatje dat Vlamingen al decennialang wordt voorgehouden. Al in 2002 stelde een toen nog welhaast onbekende Bart de Wever dat “recent onderzoek uitwijst dat de succesformule van radicaal rechts vandaag zou liggen in de combinatie van politiek en cultureel conservatisme enerzijds en een resoluut marktgerichte keuze op sociaal-economisch vlak anderzijds”. Dat is de succesformule van de N-VA!

    http://dewereldmorgen.be/blogs/janwillems/2012/08/09/de-rode-pet-van-bart-de-wever

  • door Roland Horvath op vrijdag 30 mei 2014

    VB en LDD zijn -voor het grootste gedeelte- opgeslokt door N-VA. Programmapunten en politiek personeel wisselden ze ook uit, nu kiezers. De VB kiezers hebben nog 100% dezelfde ideeën. N-VA is nu alleen N-VB het Nieuwe Vlaams Blok/Belang, de propere versie van VB. VB en LDD komen terug want N-VA kan niet veel uitrichten noch in de oppositie noch bij de regerende meerderheid zowel in VL als in BE. En de aanhang van de 3 separatistische zusters VB/LDD/N-VA plafonneert. Dus met aan de zekerheid grenzende waarschijnlijkheid mag men stellen dat N-VA achteruit gaat bij de volgende verkiezing.

    De winnaar van de verkiezingen in Vlaanderen VL is het grootkapitaal, het BE grootkapitaal. Het heeft gewonnen dankzij de 24/7 massale campagne van de media, waarvan het het grootste gedeelte domineert. En dank zij zijn partij N-VA, sedert jaar en dag uitsluitend de partij van het BE grootkapitaal, van de miljardairs en van de GMO. Niet van KMO, middenstand en consumenten. De massale propaganda van de media telt voor 90% van het resultaat. De overige 10% zijn vooral te wijten aan het stoken, altijd dankbaar zakelijke problemen te wijten aan personen en aan groepen, aan de anderen, aan de zij uit wij- zij. Een paar % zijn te wijten aan de persoonlijkheid van de Leider: Constante kwaliteit of beter constant gebrek aan kwaliteit: Altijd nors, plat, vijandig, lomp, onintelligent, zonder kennis en taalvaardigheid om over wel politiek, sociaal of economisch probleem dan ook te praten -in tegenstelling bvb tot Paul Magnette- en vooral zonder humor. Maar -bijna- de hele meute van media journalisten juicht en jubelt steevast over zoveel welsprekendheid pardon zoveel retorica. Een foto van de Leider op de eerste pagina om de twee dagen is voldoende, tekst is niet eens nodig.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties