Reeds acht jaar is DeWereldMorgen.be de alternatieve en kritische stem in de Vlaamse media.

Wij zijn volledig gratis en reclamevrij.

Maar dat kan enkel via uw steun.

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Analyse

25 mei: het Waterloo van N-VA?

In de laatste rechte lijn naar de eindmeet lijkt er steeds meer metaalmoeheid op te treden binnen de N-VA-gelederen. Communicatiefouten wisselen af met geforceerd aandoende rechtzettingen en onvakkundig bochtenwerk. Daardoor vertoont het beeld dat N-VA van Vlaanderen wil ophangen steeds meer barsten. Louter vermoeidheid? Of is er meer aan de hand?
donderdag 22 mei 2014

Het blazoen van N-VA raakte doorheen deze campagne steeds meer besmeurd. Waar bij aanvang van de campagne de N-VA nog kon wegkomen met de baseline 'sociaal maar niet socialistisch', ontpopten de Vlaams-nationalisten zich in de laatste weken van de campagne tot liberale hardliners. Niet alleen de hardvochtigheid viel op, maar ook de manipulatieve manier waarop N-VA bepaalde thema's op de agenda zette. Dat kwam vooral tot uiting in het discours over werklozen.

De 1 procent

Tijdens de campagne heeft N-VA er alles aan gedaan om te laten uitschijnen dat er in België een groot aantal werkonwilligen bestaan. Het beeld van de langdurig werkloze die vier appartementen bezit, passeerde meermaals de revue. Een bewuste poging om steuntrekkers af te schilderen als een in de hangmat wiegend profitariaat.

De N-VA hoopte natuurlijk dat ze door deze karikatuur aansluiting zou vinden bij het buikgevoel van menig Vlaming. Het idee dat onze sociale zekerheid niet langer houdbaar is door een te lakse toewijzing van uitkeringen is inderdaad wijdverbreid.

Maar hoe sterk een buikgevoel ook moge zijn, het is geen garantie op waarachtigheid. Uit een fact check van deredactie.be bleek dat fraude en misbruik alvast niet van die aard of omvang zijn dat ze het systeem van werkloosheidsuitkeringen bedreigen. In een artikel op DeWereldMorgen.be wees Wouter Wittevrongel er op dat slechts 1,01 procent van de werkzoekenden effectief als werkonwillig kan beschouwd worden. 

Nog een N-VA-these die door feiten werd ingehaald: eergisteren beweerde Sigfried Bracke dat vakbonden te winnen hebben bij een hoge werkloosheid. Want voor iedere werkloze ontvangt de vakbond een bepaald geldbedrag, zo argumenteerde Bracke. Uit een reactie van de RVA blijkt echter dat dit geldbedrag slechts van die grootte is dat de vakbonden verlies maken op iedere werkloze die ze begeleiden. Voor de vakbonden is iedere werkloze dus een kost.

Leugens

Met andere woorden: het N-VA-riedeltje over werkonwilligen, fraudeurs of vakbonden stemt niet overeen met de feiten. Hier zijn slechts twee verklaringen voor te geven. Ofwel heeft de N-VA een zeer slecht presterende studiedienst die dringend aan vervanging toe is, ofwel worden leugenachtige karikaturen heel bewust verspreid.

Beide mogelijkheden dienen somber te stemmen. Als Vlaanderens grootste partij over een dergelijke erbarmelijke studiedienst beschikt, dan geeft dat te denken over de haalbaarheid van het N-VA-programma en de geloofwaardigheid van de partij als geheel. Als N-VA tegen beter weten in leugenachtige karikaturen verspreid, dan zitten we met een partij die platte manipulatie als legitiem campagnemiddel beschouwt.

Dat laatste bleek ook nog uit de kleine rel die zich ontrolde naar aanleiding van de zogenaamde interne peiling bij Open VLD. In het programma Jambers in de politiek gaf De Wever te kennen dat hij de resultaten van die interne en geheime iVox-peiling had binnengekregen via “zijn spionnen”. Smalend verkondigde hij dat de liberalen bedroevend slecht scoren in de peiling.

Opvallend: zowel de liberalen als iVox ontkennen formeel het bestaan van een dergelijke peiling. Of de peiling nu al dan niet bestaat, het gedrag van De Wever is een sterk staaltje van machiavellistische politiek waarin het doel schijnbaar ieder middel rechtvaardigt. Erg deontologisch of ethisch kan dit soort van campagne niet genoemd worden.

Rechtzettingen

N-VA lijkt haar doorgaans gracieus communicatief gedribbel vervangen te hebben door agressief paniekvoetbal. Anderhalve week geleden verscheen het bewuste interview met Jan Jambon in het Nieuwsblad. Hij stelde daarin dat een huiseigenaar zijn eigendom moest verkopen om in aanmerking te komen voor een leefloon. De inkt was nog niet droog of een heuse storm trok over het medialandschap. Het draagvlak voor Jambons standpunt bleek de oppervlakte van het uiteinde van een biljartkeu te hebben.

Dat realiseerde N-VA zich ook. Vandaar dat Jambon algauw op z’n woorden terugkwam. Op een inderhaast bijeengeroepen persconferentie beweerde hij dat de journalist in kwestie zijn betoog verkeerd begrepen had. Vreemd, want die journalist had – zoals het een correcte journalist betaamt – een uitgeschreven versie ter goedkeuring voorgelegd aan Jambon.

Net toen de Jambon-rel vergeten was, maakte de voorzitter zelf een uitschuiver van jewelste. Door te beweren dat een goed cv volstaat om werk te vinden, kreeg N-VA opnieuw half Vlaanderen over zich heen. Toen De Wever zich bewust werd van de impact van zijn uitspraak, haastte hij zich om te zeggen dat zijn woorden verkeerd begrepen waren. Opnieuw een weinig geloofwaardige en pijnlijke rechtzetting.

Nog pijnlijker was de reactie van enfant terrible Sigfried Bracke die er – na de rechtzetting van De Wever – een schepje bovenop deed: De Wever had volgens hem op treffende wijze ‘de realiteit’ beschreven. Wat die realiteit betreft: volgens de meest optimistische becijferingen, staat er één vacature open per vijf werkzoekenden in Vlaanderen. Opnieuw een leugen uit domheid of electoraal winstbejag dus.

Stress

In de laatste weken van de campagne lijkt N-VA in al haar overmoed tegen een muur op te lopen. Het aura van de overwinning lijkt zijn glans te verliezen en dat resulteert in een potje paniekvoetbal.

Dat is meer dan louter een indruk. Op basis van de provinciale peilingen die De Morgen publiceerde, blijkt dat de overwinning van N-VA lang niet zo spectaculair zal zijn als de N-VA zelf in gedachten heeft. Ook de populariteit van De Wever zelf is dalend, zo berichtte De Standaard op basis van een peiling. “Incontournable” is een woord dat met steeds meer aarzeling wordt uitgesproken. Bovendien ziet het ernaar uit dat Groen en PVDA+ wel eens de echte verrassingen van deze verkiezing zullen worden.

Natuurlijk, peilingen zijn slechts peilingen. Maar toch lijkt er iets te kenteren op het eind van deze campagne. Door het communautaire achter zich te laten en zich voluit op het domein van het sociaal-economische te storten, stelt N-VA zich kwetsbaar op. Het lijkt erop dat N-VA de sociale reflex van haar potentieel electoraat heeft onderschat.

Of om het in grondstromen uit te drukken: doorheen Vlaanderen loopt ook een sociale grondstroom. Het ruimere middenveld met zijn talloze verenigingen, vrijwilligers en geëngageerde medewerkers, ons uniek sociaal systeem en de belangrijke rol van de vakbeweging daarin, wordt door vele Vlamingen nauw aan het hart gedragen. En het hart van de Vlaming is misschien iets guller dan De Wever & co vermoeden.

Hoe dan ook, 25 mei wordt een verrassing. De vraag is alleen voor wie.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

8 reacties

  • door Bart op donderdag 22 mei 2014

    U schrijft:

    "Met andere woorden: het N-VA-riedeltje over werkonwilligen, fraudeurs of vakbonden stemt niet overeen met de feiten. Hier zijn slechts twee verklaringen voor te geven. Ofwel heeft de N-VA een zeer slecht presterende studiedienst die dringend aan vervanging toe is, ofwel worden leugenachtige karikaturen heel bewust verspreid."

    ben ik het op zich mee eens, maar men wel niet doen alsof de andere partijen niet even erg zijn

    om een voorbeeld te geven:

    in dit dubbelinterview zegt DiRupo (PS) met zijn collega Vande Lanotte (SP.A) ernaast gwoon keihard "Daardoor moesten we elk jaar opnieuw eerst minderinkomsten compenseren"

    als je vervolgens de cijfers op belgostat controleert dan zie je een inkomstenSTIJGING van: 3.50% in 2013 t.o.v. 2012, 4.67% in 2012 t.o.v. 2011, en 5.68% in 2011 t.o.v 2010

    en nee dat is niet meer dan inflatie die was: 1.2% voor 2013, 2.6% voor 2012, en 3.4% voor 2011. Inkomen van de overheid is tijdens de regeringsperiode van Di Rupo dus telkens met meer dan 2% gestegen bovenop de inflatie

    het feit dat De Standaard die uitspraak van Di Rupo gewoon zonder verder commentaar publiceert zonder op de niet kloppende feiten te wijzen... dat is ook een deel van probleem

    2e voorbeeld:

    Koen Geens (CD&V) onze minister van financien, stoeft in zijn campagnefilmpje (seconde 54) over 'begroting op orde'.

    In 2013 had de overheid een inkomen van 198.316 miljard en is er 10,218 miljard meer uitgegeven dan inkomen, dit is dus 5.15% teveel uitgegeven. In 2012 is er 8.12% meer uitgegeven dan inkomen, en in 2011 was het 8.05% (zelfde belgostat bron als hierboven voor de uitspraak van Di Rupo)

    Ik noem dat geen 'begroting op orde'

    Conclusie: - politiekers liegen allemaal (duh, wist iemand dat nog niet?) - de media is tegenwoordig een propagandamachine, geen vierde macht, en gepubliceerde 'feiten' worden niet meer gecontroleerd (een van de redenen dat deze site bestaat dacht ik)

  • door Roland Horvath op donderdag 22 mei 2014

    Niet te verwonderen dat N-VA over haar hoogtepunt is en hoogstwaarschijnlijk eindigt tussen 17,6 en 27,6% van de stemmen. N-VA/BDW is in alles onbekwaam behalve in het stoken. En ze moeten het hebben van de massale propaganda van de media waarvan de meeste in dienst zijn van het grootkapitaal, zoals ook N-VA. Zulk een propaganda kan niet alle verbloemen.

    Even logisch dat Groen en PVDA+ veel zullen vooruitgaan. Ze wijzen het neoliberalisme af en ze erkennen de sociale en ecologische problemen. Lange termijn denken, algemeen belang en oplossingen die blijven duren. En ze willen een economie die voor iedereen werkt en niet alleen voor de aandeelhouders van de GMO en enkele knechten.

  • door Jan Willems op donderdag 22 mei 2014

    Werklozen zijn een stelletje nietsnutten die niet op zoek gaan naar een job. Je hoort het wel vaker. 21 mei 2014 DE TIJD 'Noodkreet Plopsaland lokt 2000 sollicitaties' De noodkreet die Plopsaland De Panne maandag uitstuurde, levert onmiddellijk resultaat op: voor de 500 vacatures liepen intussen 2.000 sollicitaties binnen.

  • door OliverMoereels op donderdag 22 mei 2014

    Het is inderdaad triest te noemen dat er verkeerde cijfers geciteerd worden. Maar het is niet omdat er gezegd wordt dat de misbruiken in het sociale vangnet moeten worden aangepakt dat elke 'gebruiker' het misbruikt. Die karikatuur maakt u er van. En het is ook niet omdat er niet zo veel misbruiken blijken uit de cijfers dat die dan maar moeten blijven bestaan. Cijfers die trouwens ook niet alles zeggen. Wat met mensen die om medische redenen thuisblijven maar zich evengoed zouden kunnen omscholen naar lichter werk of soms zelfs gewoon de boel belazeren. Mensen die 'toevallig' maar net genoeg werk vinden om tussendoor te kunnen doppen. Dat zullen er ook weer niet veel zijn en daar gaat het zelfs niet om. Bijna iedereen kent zo wel een paar mensen, die het moedwillig doen, en net dat zorgt er voor dat bereidheid om bij te dragen afneemt. Volgens de cijfers is er in deze gevallen niks aan de hand terwijl veel mensen dit als manifest oneerlijk aanvoelen. Daar gaat het over, en ook dat is een grote onderstroom in dit Vlaanderen. Net omdat we sociaal zijn en rechtvaardig willen zijn.

    Verder wil ik toch even de verzuurde Vlaming uithangen: u zet wel feiten op een rij maar koppelt er dan behoorlijk tendentieuze besluiten aan vast die eerder lijken voort te komen uit uw eigen overtuiging dan uit zakelijke deductie. Nieuws hoort zo objectief mogelijk te zijn, dus Opinie had boven dit artikel beter gepast dan Analyse.

    Mvg

    • door Bart op donderdag 22 mei 2014

      Dat de overheid en de politiekers die de regering uitmaken eerst eens beginnen met hun eigen financiele verantwoordelijkheid op te nemen alvorens anderen met de vinger te wijzen voor misbruik van het systeem.

      voor de belgische overheid in 2013 geldt:

      198,316 miljard inkomen 49,995 miljard verloning overheidspersoneel 101,157 miljard voor alle vormen van sociale zekerheid samen 12.386 miljard aan rentelasten op staatsschuld

      Dat laat dus 34,778 miljard over zonder in het rood te gaan na alle kosten waar je niet onderuit komt zonder sociale of financiele rampen te veroorzaken.

      Het simpele feit is dat we vorig jaar 1.72 keer meer uitgeven hebben aan rente op staatsschuld dan aan werkloosheidsuitkeringen, dat ze dus eerst de werklozen willen aanpakken in plaats van hun eigen onverantwoordelijkheid is ronduit belachelijk.

  • door Berten Debergh op donderdag 22 mei 2014

    Het is voor mij overduidelijk dat de NVA spreekt zoals ze denkt: hardochtig zijn tegenover de minder sterken, liegen en bedriegen én de kiezer van het kastje naar de muur sturen in de hoop dat zij/hij zo murw is dat zij/hij in de val trapt van oppervlakkige slogans en V-folders...om pas na de verkiezingen te ontwaken. Gelukkig zijn er nog "wakkere burgers" , mensen met het hart op de rechte plaats, medemensen die bereid zijn om ook de kansarmen en de hardwerkende kleinverdieners te steunen, burgers die ook beseffen dat de geldstromen door de NVA doorgesluisd worden naar de superklasse en niet naar de hele samenleving. Is hier paniekvoetbal bezig of gaat het om sluwe vossen die via reclame- en mediastunts ons allen een rad voor de ogen draaien en ons meevoeren op een weg die leidt naar extremisme, separatisme en profitariaat? Bedankt, mijnheer Decreus, voor uw verhelderende tussenkomsten!

  • door marcherm op vrijdag 23 mei 2014

    23 jaar na Zwarte Zondag heeft weldenkend links blijkbaar nog altijd niet begrepen dat populisme met populisme bestrijden het eerste versterkt en het laatste elitair maakt. Kom toch eens af met een verhaal dat iets om het lijf heeft!

  • door hermanenann op zondag 25 mei 2014

    Alle respect voor de vaak goed onderbouwde, hoewel dikwijls ook oeverloos saaie en nogal ouderwets sovjet aandoende pamflet/vlugschrift/manifest/artikels, van de wereldmorgen maar dit artikel was tendentieus, niet objectief en vooral een geiten wollen sokken wens. Toen ik het vorige week las dacht ik bij mijzelf waarom blijf ik deze onzin toch lezen. Omdat ik vroeger linkser was waarschijnlijk, vandaag blijkt het echter gewoon te zijn wat ik al dacht: onzin.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties