Reeds acht jaar is DeWereldMorgen.be de alternatieve en kritische stem in de Vlaamse media.

Wij zijn volledig gratis en reclamevrij.

Maar dat kan enkel via uw steun.

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Crowdfunding als motor van de doe-het-zelfmaatschappij

De CD&V roept de Vlaamse bevolking op om mee te investeren in onderwijsinfrastructuur. Met overheidsmiddelen alleen lukt dat niet meer, aldus boegbeeld Kris Peeters. De weg naar een doe-het-zelfsamenleving lijkt meer dan ooit geëffend.
zondag 11 mei 2014

Doe-het-zelfmaatschappij

Crowdfunding als doekje voor het bloeden. Onder het mom van een gebrek aan middelen roept men de burger op om in de bres te springen en mee te investeren in de samenleving. De verantwoordelijkheid van de overheid wordt ongegeneerd afgewenteld op de burgers. Het soort crowdfunding dat we vrij concreet kunnen vertalen als: “Zorg voor jezelf. Wij hebben andere prioriteiten.”

Niemand zal betwisten dat een sociale samenleving alleen maar vorm kan krijgen wanneer burgers bijdragen en een stuk verantwoordelijkheid opnemen. Maar dit zogenaamde ‘engagement van onderuit’ mag en kan niet dienen om het overheidsfalen weg te moffelen. 

Het participatieverhaal helt meer en meer over naar een zelfhulpverhaal, waarin burgers aan hun lot worden overgelaten en het zelf maar moeten zien te redden. Fietspad nodig om je kinderen veilig naar school te brengen? Schilder het zelf. Plaatstekort en gammele infrastructuur in de scholen? Betaal en bouw het zelf.

De wafelenbak van de Chiro en de stickerverkoop van het Rode Kruis mogen geen inspiratiebron zijn voor een degelijk en duurzaam sociaal beleid.

Crowdfunding voor nog meer sociale ongelijkheid

Wie investeert in scholen krijgt fiscale voordelen. Het vereist maar weinig verbeelding om je concreet en helder voor te stellen welke impact een dergelijk non-beleid zal hebben op de sociale ongelijkheid. Scholen met een bemiddeld publiek zullen aanspraak kunnen maken op heel wat meer middelen dan scholen waar kinderen uit een kansarme achtergrond in de meerderheid zijn. De ouders van die laatste groep hebben namelijk niets te investeren. Kansarme kinderen mogen dus in krappe, beschimmelde klaslokaaltjes zitten terwijl de gegoede middenklasse in een gloednieuw passiefgebouw naar een smartboard staart.

Als de recente PISA-resultaten iets duidelijk maken, dan is dat dat het Vlaamse onderwijs ondermaats scoort inzake sociale gelijkheid. Sociologen trekken al jaren aan de alarmbel om de sociale kloof in de scholen aan te klagen. Dit soort uitspraken geven dan ook blijk van weinig inzicht in de noden van kinderen en van het onderwijs waar ze recht op hebben.

Het 3D-plan voor het onderwijs van de CD&V beweert te gaan voor “een sterker onderwijs en een sterkere toekomst. Geen sociale afbraak, maar sociale vooruitgang.” Alleen vergat men er bij te vermelden dat beide volgens hen zijn voorbehouden aan de gegoede middenklasse.

Sociale overheid

Een sociale overheid is een overheid die begrijpt wat de belangrijkste pijlers van een samenleving moeten zijn en die haar verantwoordelijkheid opneemt om die pijlers stevig te verankeren. Dat onderwijs en sociale gelijkheid twee van die pijlers zijn, dat staat blijkbaar niet buiten kijf. 

Wie droomt van een warme en solidaire samenleving, die zou op 25 mei wel eens abrupt en op onaangename wijze kunnen wakker worden.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

3 reacties

  • door Sven AERTS op maandag 12 mei 2014

    Wij hebben alvast een open source, open hardware, open community, open robotics laptop-tablet-robot gemaakt. Doe mee: http://wiki.laptop.org/go/Belgium

  • door Lucie Evers op dinsdag 13 mei 2014

    We leven in een land met arme overheden en rijke burgers. Er zit dus niets anders op dan crowdfunding, net omdat ook de hogere middenklasse, en daarboven, niet genoeg belastingen bijdraagt om aan sociale herverdeling te doen. Zelfs zij die sociale rechtvaardigheid willen, willen er eigenlijk niet voor betalen, iedereen verwijst naar de nog hogere sociaal economische lagen. En het vertrouwen in de staat daalt nog steeds. Je kan sociale noden toch niet politiseren door een 'verrottingsstrategie' toe te passen? In de crowdfunding kan je overigens sociaal corrigeren door dat niet per school te organiseren, maar via een scholenfonds. In ieder geval is het geld dat nu staat te vergaan op spaarboekjes, wat op geen enkele manier bijdraagt tot maatschappij en economie. Overigens ontslaat een kapitalisatieronde bij de burgers, de overheid op geen enkele wijze van haar plicht tot het organiseren van kwalitatief onderwijs, dus van het voorzien van werkmiddelen en werkingsmiddelen. Dat is een ander paar mouwen, nl. Kosten, dan bakstenen, nl. Lange termijn investering financieren.

  • door Joris Luyckx op dinsdag 13 mei 2014

    Het is maar een fijne lijn tussen particpatie en zelfhulp. Toch valt er wel wat te zeggen voor zelfredzaamheid, alleen mag het geen beleidslijn zijn. Zelfredzaamheid moet van onderuit komen en alléén van onderuit - m.a.w. wanneer de burger er zélf klaar voor is en die keuze zélf maakt. Wanneer het van bovenaf gedicteerd wordt (zoals Peeters doet), wordt het inderdaad een soort van excuus om grote problemen af te wenden op de kleine vrouw en man, waarvan vooral de minder gegoede mens het slachtoffer is. Bovendien moet er altijd garantie zijn voor mensen die het (financieel) moeilijk hebben om te (over)leven op een aangename manier - ik neem aan dat het dat is wat menig links politicus met "duurzaam beleid" bedoelt.

    DIY (Do It Yourself) cultuur moet echter gecultiveerd worden via positieve initiatieven, zodat de overheid minder aanspraak kan maken op individuele levens (de "voor wat hoort wat" dimensie verdwijnt hierdoor, en dat is noodzakelijk), maar moet daarvoor ook de middelen hebben. Een groter instituut met integrale transparantie moet die middelen kunnen garanderen, al dan niet toegespitst op bepaalde sectoren. Ik denk niet dat dit een taak is voor de overheid (ik zie meer heil in (vak)bonden, fondsen, collectieven en gilden), maar momenteel is het wel een verantwoordelijkheid die zij naar zich toetrekt (via belastingsinning). Zolang dat het geval is, MOET die overheid investeren in duurzame initiatieven. Als dat bijvoorbeeld vzw's zijn die zich willen toeleggen op het emanciperen en onderleggen van de burgers inzake zelfredzaamheid via cultuur en creatie van platformen en actiecomités, dan MOET daar geld voor zijn.

    Het is een toxische formule om enerzijds belastingen te blijven innen (en al dan niet te verhogen) en anderzijds te verwachten dat de burger meer zelf investeert. Het zijn de meest kwalijke eigenschappen van links (belastingen) en rechts (overheidsinperking) beleid samenbrengen en zo een onleefbare omgeving creëren waarin enkel de kapitaalkrachtigen het halen. Op zo'n momenten laat het falen van een monetair systeem zich heel erg duidelijk zien - dus ook daarop moeten andere pistes bekeken en geprobeerd worden.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties