about
Toon menu

Economen vernietigend voor repressieve drugsbestrijding

De strijd tegen drugs, zoals bijvoorbeeld de VS die voeren, kost de economie onnodig veel geld en bereikt de beweerde doelstellingen niet. Dat staat in een rapport van de London School of Economics (LSE) van 6 mei 2014.
woensdag 7 mei 2014

DeWereldMorgen.be

De gemilitariseerde en wereldwijde 'oorlog tegen drugs' heeft geleid tot negatieve uitkomsten en bijkomende schade, concluderen de auteurs, waaronder vijf economen die de Nobelprijs hebben gewonnen voor hun werk, de voormalige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken George Schultz, en de vice- eerste minister van Groot-Brittannië, Nick Clegg.

"Het LSE-rapport verwoordt in veel gevallen wat al eerder gezegd is, namelijk dat we enorm veel geld en menskracht verspillen aan iets wat niet werkt", zegt Kasia Malinowska-Sempruch, directeur van het Open Society Global Drug Policy Programme. "De vraag naar de kosten van de strijd tegen drugs is nooit eerder zo nadrukkelijk gesteld als vandaag."

Weggegooid geld

Het rapport komt op het moment dat steeds meer landen hun onvrede uitspreken over het strikte beleid dat hen wordt opgedrongen door sterke, conservatieve landen zoals de VS. In 2012 overhandigden de regeringsleiders van Colombia, Mexico en Guatemala een verklaring aan VN-secretaris-generaal Ban Ki-moon, waarin ze een dringende oproep deden het drugsbeleid te herbekijken.

Vorig jaar kwam de Organisatie van Amerikaanse Staten met een rapport waarin werd opgeroepen het beleid te versoepelen en decriminalisering te overwegen. Vorig jaar noemde de Guatemalaanse president Otto Perez Molina de legalisering van marihuana in Uruguay en in de Amerikaanse deelstaten Colorado en Washington "visionair".

Volgens het LSE-rapport worden met een beleid waarin drugs verboden zijn, zelfs de kleinste doelstellingen niet gehaald. De 100 miljard dollar die jaarlijks wereldwijd wordt uitgegeven aan de strijd tegen drugs is niet alleen weggegooid geld, stellen ze, maar leidt ook tot hogere kosten in de toekomst.

Zo zou volgens een studie van de VN die in het rapport geciteerd wordt, elke dollar die wordt uitgeven aan opiaatvervangers zoals methadon, 4 tot 7 dollar opleveren als het gaat om de vermindering van drugsgerelateerde misdrijven, gerechtskosten en diefstal. Als het gaat om kosten van de gezondheidszorg, zijn de besparingen nog veel hoger: met de uitgave van 1 dollar kan tot 12 dollar worden bespaard.

Rusland

Daar waar verbieden de voorkeur heeft boven programma's om de schade te beperken, kan drugsgebruik leiden tot een openbare gezondheidscrisis. In Rusland, een van de weinige landen waar methadon verboden is, is het aantal besmettingen met hiv dubbel zo hoog als in de meeste West-Europese landen. Vorig jaar rapporteerde de Russische overheid 55.000 nieuwe hiv-diagnoses. In 58 procent van de gevallen ging het om drugsgebruikers die injecteren.

In het recentelijk geannexeerde de Krim, hebben de Russische autoriteiten aangegeven de methadonservices te sluiten. Draconische drugswetgeving kan ook gevolgen hebben voor de beroepsbevolking in een land. In 2000 werd in Polen het bezit van zelfs een kleine hoeveelheid drugs strafbaar. Tien jaar later hadden meer dan 100.000 Polen daardoor een strafblad. Zij kunnen niet meer aan het werk in de publieke sector.

In de VS groeide het aantal gevangenen tussen 1979 en 2009 met 480 procent tot 2,2 miljoen. Eén op de vijf gevangenen – en in federale gevangenissen de helft – zit vast voor drugsgerelateerde misdrijven.

Rapporten zoals dat van het LSE, zetten de toon voor een confrontatie in 2016. De Algemene Vergadering van de VN houdt dan een speciale zitting over de toekomst van het drugsbeleid.

Economists Slam Draconian Drug Laws

Nobel Prize Economists call for end to failed Drug War

LSE Report: Ending the Drugs War

Laatste mars voor legalisering marihuana in Uruguay

Het echte debat: cannabis reguleren of overlaten aan de markt

Organisatie Amerikaanse Staten zware afgang voor de VS

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

Eén reactie

  • door Patrick op donderdag 8 mei 2014

    Beide rapporten, zowel dat van de LSE als dat van de OAS (in 2 delen: 1. Inl. & analyse, 2. Scenario's), bieden - samen met een berg studies uit andere wetenschappelijke bronnen - voldoende geschut om "the war on drugs" een andere wending te laten nemen. Ik vrees echter dat het VN-overleg in 2016 weinig resultaten zal opleveren. Minstens drie "reuzen" zullen toch hun eigen repressieve politiek blijven handhaven: China, Rusland en de VS. Wie denkt dat die staten ook maar één element van hun algemeen repressieve beleid zullen bijsturen voor een omstreden 'issue' als drugs is, zachtjes uitgedrukt, buitengewoon naïef. Als het over China of Rusland gaat zijn we daarover niet verwonderd en spuien we tevergeefs bakken al dan niet gefundeerde kritiek waar zij zich lekker niets van aantrekken. Elke ernstige kritiek op de VS wordt in het Westen echter bijna systematisch geminimaliseerd of als onzin afgedaan (al te vaak gepaard met niet ter zake doende argumenten of regelrecht doctrinaire aanvallen) terwijl ook zij zich er niets van aantrekken. Sedert 9/11 is de VS zich meer en meer als een arrogante betweter gaan opstellen die internationale verdragen straffeloos met de voeten treedt, in toenemende mate haar eigen bevolking terroriseert en de facto een politiestaat met fascistoïde trekjes aan het organiseren is. (Dit soort discours klinkt ondertussen ook "afgezaagd" en hier ogenschijnlijk niet van belang.) Rusland wordt geregeerd door een niets en niemand ontziende club oligarchen geleid door een narcistische sociopaat. China (en andere groeilanden - de BRICS) zijn ongeziene luchtbellen of sociale vergeetputten aan het creëren waar corruptie eerder regel dan uitzondering is. Nu, elke econoom zal beamen dat de geldstromen die rechtstreeks en onrechtstreeks door illegale drugsproductie en -handel ontstaan in werkelijkheid veel groter zijn dan wat er op basis van "vangsten" en "straatwaarde" berekend wordt. Meer zelfs: het is grotendeels niet eens te achterhalen. We hebben het over een onontwarbaar kluwen van netwerken die zich inlaten met prostitutie, vrouwen- en kinderhandel, orgaanhandel, wapenhandel, handel in grondstoffen, diamanthandel, vastgoedhandel, transport,.. En de fiscale paradijzen mogen we ook niet vergeten. Het is al een titanenwerk om de belangrijkste legale netwerken van multinationale bedrijven in kaart te brengen en te kwantificeren, laat staan dat we betrouwbaar (in)zicht zouden krijgen op de gigantische, duistere, parallelle economie waar drugs maar een relatief klein deel van uitmaken. Ondanks alle goede bedoelingen zullen deze rapporten en studies helemaal niets teweeg brengen, tenzij misschien een paar loze toezeggingen en een verharding van de reeds bestaande repressie. Ik heb meer aanwijzingen dat het die richting uitgaat dan bewijzen van het tegendeel... Noem mij gerust cynisch. Het is een door de omgeving gedetermineerde aandoening die 'te genezen' zou zijn ;-) Mvg, Patrick.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties