Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

De lessen van Homans: hoe smoor je kritiek

Eergisteren waren we bevoorrechte getuigen van de uitgekiende communicatiestrategie van N-VA. Liesbeth Homans zat in Terzake aan tafel met professor-emeritus Jan Vranken, een gerenommeerd expert in armoede en sociale uitsluiting. Ico Maly analyseert hun debat.
vrijdag 25 april 2014

Liesbeth Homans heeft ons eergisteren lessen gegeven in plat en oneerlijk populisme. Ze heeft kritiek de mond gesnoerd zonder één enkel inhoudelijk element. Ze heeft ‘effect’ gegenereerd. En dat effect werd ondersteund door de journalist en het format van Terzake.

Wat aangekondigd werd als een debat over dat boek, werd een politieke afrekening die gestoeld was op slagen onder de gordel en die geen inhoudelijke argumentatie naar boven bracht. Toch moesten we blijkbaar met zijn allen de illusie hebben dat we uitstekend geïnformeerd werden. Dat we een eerlijk debat ten gronde hadden aanschouwd. Niets is minder waar.

De architectuur van Terzake

Vooraleer we naar de communicatie van Homans zelf kijken, dienen we eerst de algemene context van communicatie belichten. Homans werd immers een handje geholpen door Terzake zelf en dat op twee manieren.

Ten eerste kregen de kijkers een ‘overzicht’ geserveerd van het sociale beleid van Homans. Dat overzicht was een aaneenschakeling van voorgaande mediamomenten over dat beleid. En nogal wat van die momenten tonen ofwel Homans zelf aan het woord, of zijn door Homans en haar partij gestagede media-interventies.

We denken bijvoorbeeld aan de lessen die Homans wou trekken uit Nederlandse voorbeelden. Homans mag in dat voorfilmpje constant herhalen dat haar beleid niet asociaal is, dat werken en leren de ideale manieren zijn om uit de armoede te ontsnappen. In dat voorfilmpje figureerde geen enkele intellectueel die uitvoerig de kritiek uittekende op het beleid van Homans.

De kritiek werd samengebald in wat straffe oneliners, die daardoor meteen  ongenuanceerd overkomen, want botsend met de perceptie en met het discours van Homans zelf. Die laatste onderstreepte de stijging van de budgetten voor armoedebestrijding en het feit dat ze armoede doortastend wil aanpakken, dat er rechten en plichten nodig zijn.

Kortom, het voorfilmpje is gebaseerd op de mediarealiteit, niet op de wetenschappelijke realiteit. Het toonde niet alleen de visie van Homans op zichzelf en haar beleid, het toonde ook haar antwoorden op de ‘felle kritiek’. Homans start zo met een serieuze voorsprong aan de lijn.

Ten tweede speelt de algemene architectuur van een programma als Terzake onvermijdelijk in het voordeel van Homans. Die architectuur, of beter het format, is gericht op sensatie, niet op informatie. We zien sinds de jaren negentig een evolutie naar sneller en sneller. Informatieformats zijn in die periode sterk geïnjecteerd met entertainmentformats. Het doel is het opkrikken van de kijkcijfers.

Interviews duren daarom niet langer dan een vijftal tot maximum tien minuten en worden steeds afgewisseld met filmpjes of met interviews op locatie. De kijker moet immers geboeid blijven. Liever dan interviews wil men scherpe zwart-wit-debatten. Dergelijke algemene architectuur speelt onvermijdelijk in het voordeel van de geslepen politica, niet van de wetenschapper die wil informeren. Want in zo’n format is geen ruimte voor informatie, argumentatie of de uiteenzetting van een analyse. Er is enkel maar ruimte voor polarisatie en oneliners.

Populistische politici communiceren op maat van dergelijke formats en geraken weg met alles wat ze zeggen. Er is immers geen ruimte voor echte tegenargumentatie, enkel voor ‘tegen-oneliners’.(1)  

Nu we de context van de communicatie geschetst hebben, kunnen we inzoomen op de communicatieve tour de force van Homans.

 

Eén boodschap, en herhaal ze alsof het dé waarheid is

De eerste vraag van Lieven Verstraete zette meteen de lijn uit voor het verder gesprek: “Beste professor Vranken, zit hier (verwijzend naar Homans) Thatcher aan de Schelde?” Meteen moest Vranken corrigeren. Vooraleer hij effectief iets kan zeggen over wat hij in zijn boek schrijft, moet hij uitleggen wat hij niet in het boek schrijft. Dat gaat niet zozeer over de persoon Homans, het gaat over het sociale beleid dat in het laatste jaar in Antwerpen wordt gevoerd. Thatcher aan de Schelde is dan ook niet de benaming die Vranken aan Homans toeschrijft, maar een metafoor voor het algemene sociale beleid.

Die boodschap van Vranken ‘pakt’ niet bij de journalist, want ook de volgende vraag van Verstraete duwt Vranken terug in hetzelfde motief. “Maar zijn er gelijkenissen tussen mevrouw Homans haar beleid en dat van Thatcher”, wil Verstraete weer weten.

De derde vraag is voor Homans en blijft in hetzelfde motiefje hangen: ‘Voelt u zich de Thatcher van de Schelde’. Uiteraard wordt dit met ‘nee’ beantwoord. Homans vervolgt meteen met de boodschap dat als Vranken met Thatcher echter bedoelt dat er meer geld gaat naar armoedebestrijding, ze dat label wel aanvaardt.

Zo ontstaat binnen de eerste minuut het idee dat Vranken in eerste instantie een boek geschreven heeft over Homans en dat dominante motief zal dankbaar uitgespeeld worden door Homans. Bovendien benadrukt ze dat onder haar er meer geld is voor armoedebestrijding.

Nog voor Vranken één argumentatie kon uiteenzetten, maakte Homans haar twee centrale punten: (1) U weet niets over mij. U schrijft dat mijn beleid gebaseerd is op mijn persoonlijke geschiedenis, maar u kent mij niet. Dit is de eerste keer dat wij elkaar spreken. (2) We investeren meer middelen in armoedebestrijding dan de vorige beleidsmakers.

Hierdoor kan Homans vrij snel haar derde motief inbrengen. “Dit is een ideologisch pamflet, daar is niets fout mee, maar geef het dan ook gewoon toe”. Meteen wordt de emeritus professor herleid tot een ideoloog en zijn werk tot ideologie, wat in de volksmond gelijkstaat met niet-wetenschappelijk. In P-magazine ging Homans nog een stapje verder. Daar stelde ze het onomwonden voor alsof Vranken in werkelijkheid in dienst was van de PVDA.

De onderliggende suggestie is natuurlijk dat ideologie een impact zou hebben op de argumentatie en dat die impact van dien aard is dat er geen enkele tegenargumentatie meer nodig is. N-VA gebruikt die tactiek al jaren met glans: elke kritiek is ideologisch en dus moet ze niet beantwoord worden. Een doorzichtige, maar krachtige retorische truc.

 

Wat hebben we geleerd?

Het debatje op Terzake heeft ons voor de zoveelste maal duidelijk gemaakt dat de zogenaamde zender voor de meerwaardezoeker ons in feite niets informatief bijbrengt. Meer nog, we zijn uitstekend gedesinformeerd geweest. De aandacht werd getrokken op de bijzaak en die bijzaak werd vervolgens gekarikaturaliseerd en vakkundig afgemaakt. De ware boodschap van Vranken werd bedolven onder de kwinkslagen, de voorbereide oneliners en strategische aanvallen van Homans.

Gemiddeld Vlaanderen denkt nu, met steun van talloze andere media die het debat reproduceren, dat Vranken een boek geschreven heeft over Homans zelf en over de relatie tussen haar persoonlijk verleden en haar beleid. En dat dit een ideologisch pamflet zou zijn in plaats van een gedegen analyse.

Daarom even enkele feitelijke gegevens. Het boek van Vranken telt 232 pagina’s. De 'persoonlijke geschiedenis' van Homans komt aan bod op pagina 15, 16 en 17. Het betreft een lang uitgerekt citaat van 1,5 pagina van Homans zelf, een halve pagina inleiding van Vranken en 1 pagina problematisering van het citaat. Het citaat zelf is een opstapje naar de ware inhoud van het boek van Vranken.

Thatcher van de Schelde gaat over sociaal beleid, over armoede en sociale uitsluiting, over (dis)continuïteit van het beleid over de jaren heen, over de rol van het OCMW in het armoedebeleid, over het middenveld, over verdeel- en heersbeleid, over gezondheid in de stad, over racisme, over de arbeidsmarkt, over flexibilisering, enz. Het boek geeft cijfers, het heeft 150 voetnoten naar rapporten, beleidsplannen, wetenschappelijke boeken enz. Het is een onderbouwd boek dat verdient gelezen te worden en dat een ernstig maatschappelijk debat vraagt.

En waar gaat het boek niet over? Dat wordt in de eerste alinea zo geduid:

“Een catchy titel kan de lezer(es) op het verkeerde been zetten. Dat een boek met ‘Thatcher’ in de titel over een persoon gaat bijvoorbeeld. Natuurlijk is een verwijzing naar de ‘IJzeren Dame’ nooit ver weg. Maar de reikwijdte van dit verhaal is heel wat breder. Het gaat over het opduiken in het Antwerpse stadsbeleid van een visie op mens en samenleving die voor eeuwig en een dag met de naam van de voormalige Britse premier zal verbonden blijven: het Thatcherisme. Een correctere titel zou dus zijn: Thatcherisme aan de Schelde. Maar dat klinkt niet zo goed.”

Homans heeft ons eergisteren lessen gegeven in plat en oneerlijk populisme. Ze heeft kritiek de mond gesnoerd zonder één enkel inhoudelijk element. Ze heeft ‘effect’ gegenereerd. En dat effect werd ondersteund door de journalist en het format van Terzake. Niet de informatie hebben we onthouden, maar de spinning. En die spinning doet ons het omgekeerde geloven van wat de feiten uitwijzen. De spinning laat ons naast de feiten kijken: ze produceert dus desinformatie.

In plaats van de lessen van Homans te onthouden, zouden we beter die van Bourdieu tot ons nemen. In zijn boekje Over televisie, dat door menig journalist, ook in ons land, verketterd werd als onrealistisch en – daar gaan we weer – ideologisch, stelde hij dat er pas kan geïnformeerd worden als de architectuur van het programma zich daartoe leent. En net daar zit het probleem vandaag. De formats zijn geënt op kijkcijfers genereren, niet op het informeren van mensen. En daarbij winnen slechts één soort spelers: demagogische populisten.

 

Bronnen:

(1) Wie hier meer over wil lezen raad ik o.a. het boekje Ik stel vast aan, van Jan Blommaert, nu gratis te downloaden op zijn blog: http://jmeblommaert.wordpress.com/2014/04/24/ik-stel-vast-politiek-taalg...,. Verder is er het werk van John B. Thompson, zoals The media and modernity, Ideology and modern culture of Political Scandal. En natuurlijk kan Over televisie van Pierre Bourdieu hier niet ontbreken.

 

Ico Maly (1978) is doctor in de cultuurwetenschappen. Hij is coördinator van Kif Kif en gastprofessor Politiek en Cultuur aan het Rits. Hij schreef o.a. N-VA | Analyse van een politieke ideologie (EPO, 2012) en De beschavingsmachine. Wij en de islam (EPO, 2009). Samen met Jan Blommaert & Joachim Ben Yakoub schreef hij het boek Superdiversiteit en Democratie (EPO, 2014) . 

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

17 reacties

  • door Jan Willems op vrijdag 25 april 2014

    Goed uitgekiende communicatiestrategie? Kom nou. Homans pakte het aan zoals elke vrouw dat zou doen. Ze trok meteen de aandacht op haar eigen persoon. Vranken wilde daarentegen zijn analyse van het beleid van de N-VA in Antwerpen kwijt. Hij had het beter anders aangepakt. Toen Homans zei dat ze hem nog niet had gezien, had Vranken moeten zeggen: ‘Maar mevrouw, ik gebruik mijn ogen ook om de standpunten van uw partij te lezen of te luisteren wat wordt verkondigd in de media.” Zo kon het gesprek boven het persoonlijke worden getild.

    • door Vandendriessche op zondag 27 april 2014

      Wat mij opvalt: 1. Een professor die zijn boek een sensationele titel geeft en ons onmiddellijk verzoekt deze te relativeren. 2. Jullie artikel dat de sensatietrucs van Homans aan de kaak stelt maar geen probleem heeft met die titel. 3. Het zoveelste artikel gericht tegen de NVA. Wanneer komen de andere partijen aan bod? Voor mij is dit het zoveelste bewijs dat rationeel denken alleen niet volstaat maar dat innerlijk evenwicht minstens zo belangrijk is. Zelf probeer ik daartoe te komen door mijn denken los te laten en te proberen 'meningloos' te zijn. Ik noem dit 'nullen. Ik kan het iedereen aanraden. Het leidt o.a. Tot minder vijandigheid.

  • door Johan Van Belleghem op vrijdag 25 april 2014

    "...het format, is gericht op sensatie, niet op informatie. We zien sinds de jaren negentig een evolutie naar sneller en sneller. Informatieformats zijn in die periode sterk geïnjecteerd met entertainmentformats. Het doel is het opkrikken van de kijkcijfers..." Volledig terechte opmerking... En degene die dit type format destijds op de VRT gelanceerd heeft is : Sigfried Bracke.

  • door Pleimion op zaterdag 26 april 2014

    Schokkend nieuws: politica verdedigt haar beleid! Ik zie trouwens niet in waarom een journalist niet mag inpikken op een sensationele boektitel - die Vranken, laten we daar niet flauw over doen, uiteraard precies voor dat effect gekozen heeft. Verder valt het me op dat de heer Maly een nogal gedateerd beeld heeft van de media en de manier waarop mensen zich informeren. In een eerdere bijdrage zagen we hem al gefascineerd schrijven over de meesterlijke manier waarop Bart De Wever zijn tv-optredens beheerst, alsof hij de eerste politicus is die op tv komt of mediatraining volgt. Nu gebeurt het ook weer: Vranken kan het na zijn optreden bij Terzake wel schudden, want na de uitzending komt geen enkele kijker vast op het idee om die man te googelen of iets dergelijks. Dan zwijg ik nog over het feit dat je nooit bij Terzake moet zijn voor diepgravende interviews of begeesterende journalistiek, ongeacht welke partij er aan bod komt.

  • door eddy de keyser op zaterdag 26 april 2014

    Eén ding heb ik uit deze uitzending van Terzake geleerd : Homans is wel degelijk de Tatcher aan de Schelde, boers, arrogant en niet al te intelligent. God (eender de welke) behoede ons dat zo iemand minister-president van Vlaanderen zou worden. En wat de journalist betreft, die heeft volgens mij een partijkaart van de NV-A. Heb me doodgeërgerd aan het feit dat hij Homans liet inhakken op de professor zonder ook maar één keer bij te sturen.

    • door Rik Martens op zaterdag 26 april 2014

      Als je zo'n enormiteiten schrijft, begin dan al met Thatcher te schrijven in plaats van Tatcher. En laten we, ondanks een gemeenschappelijke incompatibiliteit voor wijlen Mrs Thatcher, deze dame toch niet "boers, arrogant en niet al te intelligent" noemen, want dat slaat nergens op. Trouwens ook niet in het geval Homans. Arrogant, misschien, maar dat zijn alle politici.

      • door eddy de keyser op dinsdag 29 april 2014

        Kinderachtig om naar een schrijffout te verwijzen en verder geen deftige repliek te geven. En of het nu Tatcher of Thatcher is, we weten allemaal wat zij in GB heeft aangericht met haar beleid. Daar gaat het hier over beste man.

  • door Alias Dacht op zaterdag 26 april 2014

    Mainstream media zijn gemanipuleerd, het heeft zelfs geen zin meer om daar aandacht aan te besteden. Er is maar 1 manier om ertegenin te gaan: NEGEREN!!!!

  • door Geert De Roeck op zaterdag 26 april 2014

    We zien al een paar maanden dat de NVA anders benaderd word door de media, de tanker is gedraaid om het met de woorden van open VLD te zeggen. De media bazen weten goed genoeg dat NVA aan het beleid komt in Vlaanderen(België) en ze dus in de toekomst een andere gesprekspartner krijgen die hun budget en beleid zal gaan bepalen, ze zouden maar gek zijn om tegen die schenen te blijven schoppen. Diegene die tussen de regels leest en verder kijkt dan wat de media ons laat zien weet wat er aan de hand is. NVA weet dat het grootste deel van hun electoraal dat niet doet, en waarschijnlijk ook niet kan. De zwakte zit hem in de tegenstanders, die zouden beter leren om nog straffer uit te pakken dan NVA en op die manier hun electoraal verbreden. Want uiteindelijk zullen de programmapunten die voorop gesteld werden enkel en alleen gediend hebben om groot genoeg te worden en aan het beleid te komen, de soep wordt nooit zo heet gegeten als ze word opgediend. We zitten nu eenmaal met een intellectuele verarming in de politiek(Inteelt), NVA maakt hier handig gebruik van en zal zoals het er nu aan toegaat rake klappen uit delen aan de traditionele partijen, en desondanks alles kijk ik er wel naar uit om bepaalde figuren zwaar op hun bek te zien gaan!

  • door Jan Willems op zaterdag 26 april 2014

    In plaats van te schamperen op het format, zoals dat tegenwoordig ook in het Nederlands heet, met verwijzing naar geleerde boeken en personaliteiten die je mening delen, kun je er beter ook gebruik van maken. Tenzij je verkiest alleen te scoren in het clubje van gelijkgezinden. Maar wie heeft daar wat aan? Misschien een uitnodiging om in Bommerskonten of elders in den lande een spreekbeurt te komen geven voor gelijkgezinden? Of is er gebruik van maken politiek niet-correct, net zoals deze opmerkingen? Is dat ‘plat en oneerlijk’ populisme? De suggestie die ik in mijn reactie hierboven deed om het gesprek boven het persoonlijke te tillen, heeft overigens niks te maken met een of andere ‘uitgekiende communicatiestrategie’. Het is gewoon gezond verstand. Dat hebben de studiogasten van de PvdA+ tijdens een uitzending van ‘Reyers Politiek’ zeer goed begrepen. Geen ‘Internationale ’als lievelingsliedje maar ‘Pourquoi ont-ils tué Jaurès?’ van Jacques Brel die overigens ook enkele prachtige liedjes over Vlaanderen schreef. Je kunt het via deze technologie zelfs in een Engelstalige versie horen. De bijbehorende beelden zijn inmiddels gelukkig verleden tijd. Niet door het lezen van ‘Das Kapital’, maar door de inzet van heel veel gezond verstand. Vergeet trouwens het boek van Vranken, uitgegeven door EPO, niet te lezen.

  • door Rik Martens op zaterdag 26 april 2014

    Dat Ico Maly een vooringenomen commentator is, weten we en hij heeft het recht dat te zijn. Maar daarom moet hij de waarheid geen geweld aandoen. Het lijkt me logisch dat in een voorbeschouwing over Homans, beschikbaar beeldmateriaal gebruikt worden. Misschien is dat beeldmateriaal niet naar de zin van Ico Maly, maar als de essentie van dat materiaal volgens hem terug te brengen is tot één zinnetje, namelijk dat de beste weg om uit de armoede te raken "werk en studie" is, dan lijkt me dat maar moeilijk te ontkennen.

    Bovendien gebruikt hij een algemeen verschijnsel als snelheid en sensatie in alle geledingen van de media, alsof het speciaal zou zijn uitgevonden ten gerieve van Homans en ten nadele van Vranken. Nu was Vranken al jaren socioloog voor Maly geboren werd, heeft hij wel wat studie gedaan rond media, en kan men hem ter zake dus moeilijk van naïeviteit verdenken. Waarmee de context van de communicatie m.i. iets juister geschetst is.

    Waarna we tot de kern van de zaak komen. Vranken heeft een boek geschreven met de titel "Thatcher aan de Schelde". Van dat boek zullen velen onder ons nooit meer dan de titel lezen en het is dus interessant te vernemen dat het boek niet over "Thatcher aan de Schelde" gaat. Verstraete had dat dus, volgens Maly, niet moeten vragen. Trouwens, we vernemen dan wel dat het boek dieper ingaat op de jeugdjaren van Homans, maar dat er in geen geval een allusie in mag gezien worden dat "Thatcher aan de Schelde" zou verwijzen naar Homans... Komaan, zeg.

    Het is niet zo, dat Vranken niet aan argumentatie toekomt. We vernemen dat hij zich in zijn boek gebaseerd heeft op zowat alle pers- en andere verklaringen van Homans. Wat ons (die geen intentie hebben om het boek te kopen, zoals Vranken wel kan vermoeden) doet aannemen dat minstens een flink deel over Homans moet gaan. Merkwaardig dat Maly dit idee niet terugvindt in het boek. Heeft hij het wél gelezen? Ja, zo zal later blijken.

    Als het waar is dat Vranken niet één keer met Homans gesproken heeft, dan vind ik dat die laatste wel een punt heeft dat de socioloog niet voldoende basis heeft om haar motivaties te duiden (1). Bovendien (2) als het niet waar is dat Antwerpen meer investeert in armoedebestrijding dan onder de vorige legislatuur, dan moet het toch niet moeilijk zijn om dat met twee, drie getalletjes aan te tonen voor al die TV-kijkers die niet van plan zijn het boek te lezen.

    We mogen Jan Vranken, voormalig assistent van Herman De Leeck, en onder diens supervisie gedoctoreerd, er niet van verdenken in dienst te staan van de PVDA, maar men is niet 24/7 en exclusief expert in de studie van armoede. Tussendoor is men ook gewoon poltiek geïnteresseerd. Deleeck stak zijn CVP-voorkeur ook niet onder stoelen of banken. Een gewaardeerd socioloog kan ook af en toe een pamflet schrijven ten gunste van deze of gene strekking. Blijkbaar is dat nu, op een moment dat zelfs Dehaene van zijn ziekbed wordt gerukt om de meubelen van de katholieken te redden, ook met Vranken het geval.

    Alleen is dat bij Homans niet zo best gelukt.

    Want al moet ik van de hand van Vranken nog vernemen, dat de titel van het boek misleidend is, maar toch maar gebruikt is omdat hij "catchy is". En Maly heeft dan geteld dat er drie pagina's "opstapje" naar Homans in het begin van het boek staan. In een boekje van 232 pagina's lijkt me dat voldoende om de toon te zetten.

    De populaire media doen niets met informatie, daar zijn we het over eens. Maar wat doet Maly? Waarom vult hij de gap niet? Waarom stelt hij, in de plaats van Verstraete, b.v. de vraag niet waarom Homans bij aanvang meteen twee extra directeurs benoemde aan de top van "haar" OCMW? Of: als de armoedebestrijding in Antwerpen spaak loopt ondanks de bewering dat er 260 miljoen euro meer aan gespendeerd wordt, waarom citeert Maly niet even twee of drie zinnetjes uit het boek om dat te aan te tonen?

    Zou het kunnen dat argumenteren ook bij Maly niet de eerste bekommernis is, zou het kunnen dat Vranken vanuit CD&V-hoek gecharterd werd, zoals Maly dat vanuit PVDA-hoek is? Wordt er daarom nog snel even reclame gemaakt voor een boek van Blommaert, de tutor van Maly's doctoraat aan de universiteit van Tilburg? Ho ja, Tilburg. Blijkbaar hebben ze daar ook een Jan Vranken. Maar dat is een andere.

  • door Rik Martens op zondag 27 april 2014

    Dat Ico Maly een vooringenomen commentator is, weten we en hij heeft het recht dat te zijn. Maar daarom moet hij de waarheid geen geweld aandoen. Het lijkt me logisch dat in een voorbeschouwing over Homans, beschikbaar beeldmateriaal gebruikt wordt. Misschien is dat beeldmateriaal niet naar de zin van Ico Maly, maar als de essentie van dat materiaal volgens hem terug te brengen is tot één zinnetje, namelijk dat de beste weg om uit de armoede te raken "werk en studie" is, dan lijkt me dat maar moeilijk te ontkennen.

    Bovendien gebruikt hij een algemeen verschijnsel als snelheid en sensatie in alle geledingen van de media, alsof het speciaal zou zijn uitgevonden ten gerieve van Homans en ten nadele van Vranken. Nu was Vranken al jaren socioloog voor Maly geboren werd, heeft hij wel wat studie gedaan rond media, en kan men hem ter zake dus moeilijk van naïeviteit verdenken. Waarmee de context van de communicatie m.i. iets juister geschetst is.

    Waarna we tot de kern van de zaak komen. Vranken heeft een boek geschreven met de titel "Thatcher aan de Schelde". Van dat boek zullen velen onder ons nooit meer dan de titel lezen en het is dus interessant te vernemen dat het boek niet over "Thatcher aan de Schelde" gaat. Verstraete had dat dus, volgens Maly, niet moeten vragen. Trouwens, we vernemen dan wel dat het boek dieper ingaat op de jeugdjaren van Homans, maar dat er in geen geval een allusie in mag gezien worden dat "Thatcher aan de Schelde" zou verwijzen naar Homans... Komaan, zeg.

    Het is niet zo, dat Vranken niet aan argumentatie toekomt. We vernemen dat hij zich in zijn boek gebaseerd heeft op zowat alle pers- en andere verklaringen van Homans. Wat ons (die geen intentie hebben om het boek te kopen, zoals Vranken wel kan vermoeden) doet aannemen dat minstens een flink deel over Homans moet gaan. Merkwaardig dat Maly dit idee niet terugvindt in het boek. Heeft hij het wél gelezen? Ja, zo zal later blijken.

    Als het waar is dat Vranken niet één keer met Homans gesproken heeft, dan vind ik dat die laatste wel een punt heeft dat de socioloog niet voldoende basis heeft om haar motivaties te duiden (1). Bovendien (2) als het niet waar is dat Antwerpen meer investeert in armoedebestrijding dan onder de vorige legislatuur, dan moet het toch niet moeilijk zijn om dat met twee, drie getalletjes aan te tonen voor al die TV-kijkers die niet van plan zijn het boek te lezen.

    We mogen Jan Vranken, voormalig assistent van Herman De Leeck, en onder diens supervisie gedoctoreerd, er niet van verdenken in dienst te staan van de PVDA, maar men is niet 24/7 en exclusief expert in de studie van armoede. Tussendoor is men ook gewoon poltiek geïnteresseerd. Deleeck stak zijn CVP-voorkeur ook niet onder stoelen of banken. Een gewaardeerd socioloog kan ook af en toe een pamflet schrijven ten gunste van deze of gene strekking. Blijkbaar is dat nu, op een moment dat zelfs Dehaene van zijn ziekbed wordt gelicht om de meubelen van de katholieken te redden, ook met Vranken het geval.

    Alleen is dat bij Homans niet zo best gelukt.

    Want al moet ik van de hand van Vranken nog vernemen, dat de titel van het boek misleidend is, maar toch maar gebruikt is omdat hij "catchy is". En Maly heeft dan geteld dat er drie pagina's "opstapje" naar Homans in het begin van het boek staan. In een boekje van 232 pagina's lijkt me dat voldoende om de toon te zetten.

    De populaire media doen niets met informatie, daar zijn we het over eens. Maar wat doet Maly? Waarom vult hij de gap niet? Waarom stelt hij, in de plaats van Verstraete, b.v. de vraag niet waarom Homans bij aanvang meteen twee extra directeurs benoemde aan de top van "haar" OCMW? Of: als de armoedebestrijding in Antwerpen spaak loopt ondanks de bewering dat er 260 miljoen euro meer aan gespendeerd wordt, waarom citeert Maly niet even twee of drie zinnetjes uit het boek om dat aan te tonen?

    Zou het kunnen dat argumenteren ook bij Maly niet de eerste bekommernis is, zou het kunnen dat Vranken vanuit CD&V-hoek gecharterd werd, zoals Maly dat vanuit PVDA-hoek is? Wordt er daarom nog snel even reclame gemaakt voor een boek van Blommaert, de tutor van Maly's doctoraat aan de universiteit van Tilburg? Ho ja, Tilburg. Blijkbaar hebben ze daar ook een Jan Vranken. Maar dat is een andere.

  • door martin meerts op zondag 27 april 2014

    Ondanks de steun van de media zal Homans niet ontsnappen aan de krachtige wetten van de geschiedenis. En dan kunnen we wel richting Thatcher kijken. Haar a - sociaal beleid heeft miljoenen Britten in de armoede en de miserie geduwd. 'The witch is dead' zongen de Britten op haar begrafenis. En dat is wat Homans is: een witch. In de reacties verwijt men aan de Hr Maly dat hij naar pietlulligheden zoekt. De Hr Maly maakt een goede analyse van het tv-optreden. Nationalisme leidt ons naar de ondergang. Gisteren nog de film 'The day the earth stood still' gezien. Alle De Wevers en Homansen ten spijt, wij gaan door met het gevecht. Als de mensheid het broeikaseffect, de milieuvervuiling en alle catastrofes die op ons afkomen, al zal overleven, dan zal het niet dankzij witch Homans zijn. Bitch Homans is een trieste figuur, één van de vele, die het feest, want dat zou het moeten zijn hier op onze moederplaneet, verstoort. Zij zaait tweedracht, haat. Zij is de rotte appel. Laat haar eens 6 maanden op straat leven samen met haar vriend, de ambtenaar De Wever.

    • door Rik Martens op zondag 27 april 2014

      Laat ik, alvorens men mij een hypothetische partijkaart van N-VA verwijt, erop wijzen, dat ik elders aanbeveel om op de PVDA te stemmen. Dan is dat tenminste al van de baan.

      En dan dit: "witch", "bitch", "rotte appel", "trieste figuur"... Knappe analyse, zelfs "ambtenaar" wordt een scheldwoord in de litanie van Martin Meerts! Dat wordt ik zo beu. Noch te rechter-, noch te linkerzijde is er blijkbaar nog mogelijkheid om een genuanceerde reactie te schrijven. Nochtans zal een beleid noodgedwongen een synthese zijn van diverse programmapunten. En geen enkele partij heeft op alle punten gelijk.

      En dan dat gebrek aan waarnemingsvermogen. Op Kifkif las ik zelfs dat iemand Maly dankte voor zijn commentaar, dan moest de schrijfster niet meer naar de uitzending kijken. Waarmee de schrijfster zich uit als de kip zonder kop die ze in wezen is, onbekwaam om een eigen opinie te vormen.

      Ook kameraad Meerts hier weer. - Sorry, Maly maakt geen goede analyse van het programma, hij schrijft een schimpschrift tegen Homans. Plat partijpolitieke stemmingmakerij.

      Enzovoort: - "Nationalisme leidt ons naar de ondergang". Welk nationalisme? Belgisch? Europees? Vlaams? De ondergang. Der Untergang? Was die niet eerder het gevolg van een aantal psychopaten waarvan de leider meer en meer last kreeg van zijn aftakelingsziekte? En natuurlijk van een volk, dat, zoals Martin Meerts, kritiekloos zijn leiders napraat? - Ik kan me niet herinneren de film "the day the earth stood still" gezien te hebben. Waarom Martin Meerts hem hier citeert zal ik op IMDB moeten gaan zoeken, want met die mededeling doet Martin Meerts verder niets.

      - Homans' bijdrage tot de strijd tegen broeikaseffect, milieuvervuiling en "alle catastrofes" die op ons afkomen zal allicht miniem zijn. Mag ik vragen hoe groot de bijdrage van Martin Meerts is? Treedt hij als een onvervaarde Don Quichotte de Vier Ruiters van de Apocalyps tegemoet (sorry, van twee verhalen één)?

      - Homans zaait tweedracht, haat, schrijft Martin Meerts. In de discussie die ons voorligt moet ik dat toch tegenspreken en lijkt het me eerder "witch", "bitch", "rotte appel", "trieste figuur" te leiden tot tweedracht, misschien zelfs haat.

      - Waarom moet Homans met haar vriend zes maanden op straat leven? Ik neem aan dat Jan Vranken dat ook nooit deed, ik in elk geval niet. Van Martin Meerts weet ik het niet. Maar afgaand op zijn bijdrage lijkt me dit ook eerder een loze kreet te zijn. Hoe dan ook, moet men zes maanden op straat leven, alvorens men een opinie mag uiten over sociale voorzieningen in de stad Antwerpen?

    • door Rik Martens op maandag 28 april 2014

      Laat ik, alvorens men mij een hypothetische partijkaart van N-VA verwijt, erop wijzen, dat ik elders aanbeveel om op de PVDA te stemmen. Dan is dat tenminste al van de baan.

      En dan dit: "witch", "bitch", "rotte appel", "trieste figuur"... Knappe analyse, zelfs "ambtenaar" wordt een scheldwoord in de litanie van Martin Meerts! Dat wordt ik zo beu. Noch te rechter-, noch te linkerzijde is er blijkbaar nog mogelijkheid om een genuanceerde reactie te schrijven. Nochtans zal een beleid noodgedwongen een synthese zijn van diverse programmapunten. En geen enkele partij heeft op alle punten gelijk.

      En dan dat gebrek aan waarnemingsvermogen. Op Kifkif las ik zelfs dat iemand Maly dankte voor zijn commentaar, dan moest de schrijfster niet meer naar de uitzending kijken. Waarmee de schrijfster zich uit als de kip zonder kop die ze in wezen is, onbekwaam om een eigen opinie te vormen.

      Ook kameraad Meerts hier weer. - Sorry, Maly maakt geen goede analyse van het programma, hij schrijft een schimpschrift tegen Homans. Plat partijpolitieke stemmingmakerij.

      Enzovoort: - "Nationalisme leidt ons naar de ondergang". Welk nationalisme? Belgisch? Europees? Vlaams? De ondergang. Der Untergang? Was die niet eerder het gevolg van een aantal psychopaten waarvan de leider meer en meer last kreeg van zijn aftakelingsziekte? En natuurlijk van een volk, dat, zoals Martin Meerts, kritiekloos zijn leiders napraat? - Ik kan me niet herinneren de film "the day the earth stood still" gezien te hebben. Waarom Martin Meerts hem hier citeert zal ik op IMDB moeten gaan zoeken, want met die mededeling doet Martin Meerts verder niets.

      - Homans' bijdrage tot de strijd tegen broeikaseffect, milieuvervuiling en "alle catastrofes" die op ons afkomen zal allicht miniem zijn. Mag ik vragen hoe groot de bijdrage van Martin Meerts is? Treedt hij als een onvervaarde Don Quichotte de Vier Ruiters van de Apocalyps tegemoet (sorry, van twee verhalen één)?

      - Homans zaait tweedracht, haat, schrijft Martin Meerts. In de discussie die ons voorligt moet ik dat toch tegenspreken en lijkt het me eerder "witch", "bitch", "rotte appel", "trieste figuur" te leiden tot tweedracht, misschien zelfs haat.

      - Waarom moet Homans met haar vriend zes maanden op straat leven? Ik neem aan dat Jan Vranken dat ook nooit deed, ik in elk geval niet. Van Martin Meerts weet ik het niet. Maar afgaand op zijn bijdrage lijkt me dit ook eerder een loze kreet te zijn. Hoe dan ook, moet men zes maanden op straat leven, alvorens men een opinie mag uiten over sociale voorzieningen in de stad Antwerpen?

  • door Markus Fobelets op maandag 28 april 2014

    Dit is een zeer goed geschreven artikel dat duidelijk laat zien dat de cominicatie van de N-VA politici goed in elkaar zit. Je kan zeggen dat Homans overging tot rechts populisme, wat ook zo is, maar ze slaat jammer genoeg wel bij veel mensen aan.

    De grote truk van deze rechts vlaams nationalistische partij N-VA is hun communicatie. In wezen is er niet zoveel verschil tussen de boodschap die het vlaams belang, die andere extreem rechtse partij, brengt en die van de N-VA. Het verschil zit hem in de verpakking. Maar het nationalisme is nagenoeg het zelfde.ook het vreemdelingenstandpunt van de N-VA is zeer rechts.

    Of de tittel verkeerd gekozen was is eigenlijk niet aan de orde, ookal ik een andere titel zou kiezen. Het feit is wel dat het een snoeihard neo-liberaal beleid is wat de N-VA etaleert en zeker na 25 Mei wilt brengen.

    Er gaat de laatste tijd zoveel aandacht naar het sociaal- economische programma van de N-VA en terecht maar daardoor verdwijnt het comunitaire op de achtergrond.Ook daarin is hun programma zeer vergaand. Het confederalisme is voor hun enkel een tussenstap naar de complete spitsing van het land.

  • door martin meerts op maandag 28 april 2014

    Mijnheer Martens, ik gebruik het woord 'witch' in een context. Het woord komt namelijk voor in het liedje dat de Britten massaal kochten waardoor het weer in de hitparade kwam. 'The witch is dead'. Ik heb dit liedje vrolijk meegezongen. 'Bitch' rijmt op 'witch'. Wees modern, mijnheer Martens en beschouw deze woordjes voortaan als complimentjes. In het maatschappijmodel dat mevrouw Homans voorstaat, zijn dit namelijk onontbeerlijke kwaliteiten voor de mensen die hogerop willen geraken. Door werk en studie... Voor degenen die het zich nog kunnen permiteren natuurlijk. Uw analyse van het artikel van de Hr Maly raakt niet aan de kern van de zaak. De analyse van de Hr Maly doet dit volgens mij wel. Diepgravende journalistiek vindt je niet meer op de openbare omroep. De Hr Maly ontleedt hier uiterst precies hoe de communicatiestrategie werkt, hoe de zender meehelpt en ons inderdaad niets bijbrengt. 'Ambtenaar' gebruik ik ook hier in een context. De 'ambtenaar' De Wever die in Antwerpen heel wat van zijn collega's wil doen afvloeien. 'Ambtenaar' De Wever die België wil doen barsten. 'Ambtenaar' De Wever die de sociale staat wil afbouwen maar een politiestaat in de plaats wil. U hebt wel gelijk, mijnheer Martens, dat ik de film 'The day the earth stood still' wat meer had moeten schetsen. Het is een film uit 1951 van de regisseur Robert Wise over een bezoeker uit de ruimte die ons wil waarschuwen voor de weg die we ingeslagen zijn. Het is in de periode van de Koude Oorlog en de nucleaire dreiging is nooit veraf. De alien wil alle regeringsleiders uit de ganse wereld rond één tafel krijgen maar begrijpt al gauw dat dit een onbegonnen taak is. Omdat de oorlogszuchtige aardbewoners een bedreiging beginnen te vormen voor de planetaire vrede, dreigt de alien om de aarde te vernietigen. Tenzij de wereldleiders hun nucleaire plannen laten varen. Maar krijg ze maar eens rond de tafel! Er bestaat maar één vorm van nationalisme, mijnheer Martens. De link die U legt naar 'Der Untergang' laat ik voor uw rekening maar toont wel waar het uiteindelijk eindigt: in een bunker, meters onder de grond. Dat is misschien waar de laatste overlevenden (van gegoede families) over een aantal decennia ook zullen terecht komen. Homans zaait tweedracht en haat. Dat is een conclusie en ik gebruik soms straffe woorden. Ieder zijn stijl. Ik ben trouwens woedend én beschaamd iedere keer als deze lieden in mijn naam spreken. Woedend als ik hun programma lees. U weet niet wat ik doe voor het milieu. U lijkt te veronderstellen dat ik niets doe. Ik ben net als U niet tegen vooringenomenheid. Maar vooringenomenheid zonder enige feitenkennis, wat moet ik daar van denken? Homans, De Wever en consoorten zijn, nogmaals, trieste figuren die door de geschiedenis zullen beschimpt worden. Figuren die een land willen splitsen, die de sociale welvaartstaat willen afbreken, die milieuproblemen als een non-issue beschouwen en dit in de context van de grootste ecologische crisis ooit. Het zijn eigenlijk lachwekkende figuren maar het spel is bloedserieus.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties