about
Toon menu
Reportage

Staking Lanxess: “Het is hier koud, nat en guur maar dit is het enige wapen dat we hebben”

Het sociaal conflict bij het rubberbedrijf Lanxess blijft muurvast zitten. De verzoeningsvergadering maandag duurde tot half één 's nachts maar draaide op niets uit. We gingen langs bij het stakingspiket dat daar ondertussen bijna zeven weken staat.
dinsdag 15 april 2014

Het sociaal conflict draait rond de eenzijdige opzegging van de CAO's door de directie van Lanxess. De werknemers pikken het niet dat de directie zonder enig overleg beknibbeld op de overeengekomen arbeidsvoorwaarden. Met meer dan zeventig procent stemden de arbeiders tot twee maal in om te blijven staken. De directie besliste ook prompt om alle 243 arbeiders buiten te sluiten.

“Naast het eenzijdig opzeggen van de CAO's, heeft de directie ook twee keer een kortgeding aangespannen en twee keer ongelijk gekregen van de rechter. Ze hopen op die manier de solidariteit te breken. Maar dit sterkt ons alleen maar”, klinkt het aan het stakingspiket.

Aan de poorten

Aan de poorten van Lanxess verwarmt een klein groepje arbeiders zich aan een vuurtje. Her en der liggen paletten voor haastig opgezette tenten, versiert met vakbondsvlaggen. Ze hebben het nieuws vernomen van de afgesprongen verzoeningsvergadering. “Dat verbaast ons niet,” zeggen de arbeiders. “De arrogantie van de directie kent geen grenzen.” De arbeiders blijven liever anoniem uit schrik voor sancties.

“Wij willen niet eens 'sociaal' overleg maar gewoon 'een' overleg”, zegt Patrick Lodewijckx secretaris bij ABVV Chemie. “Patroons zijn allang niet meer sociaal. En hier bij Lanxess weigert men pertinent elke vorm van overleg. Daarom is de verzoeningsvergadering van gisteren ook op niets uitgedraaid. De directie wil het recht behouden om zonder enig overleg bestaande voorwaarden af te schaffen.”

Kip met gouden eieren

“We vragen geen opslag. Er is een nulnorm vanuit de regering. Maar dat er daarenboven ook nog eens op de rechten van de werknemers wordt ingegrepen is een stap te ver.”

“Zo wil men concreet het “vuil uur” afschaffen. Dat is een uur extra betaald per dag dat werknemers in een luchtdicht pak moeten werken met gevaarlijke producten en giftige gassen. Betaalde compensatiedagen voor arbeiders die in ploegen werken willen ze ook afschaffen. De groepsverzekering voor de tweede pensioenpijler willen ze serieus verminderen voor oudere werknemers die bijvoorbeeld tachtig procent gaan werken. Het gaat om een heel pakket rechten die ze eenzijdig willen schrappen”, zegt Lodewijckx.

Tim werkt al bijna 15 jaar bij Lanxess. “Ik begrijp de houding van de directie totaal niet,” zegt Tim verontwaardigd. “Dit bedrijf is een kip met gouden eieren. Het draait al jaren enorm goed. Waar zit al dat geld? Als het even minder gaat moeten we er meteen voor opdraaien. Vorig jaar zijn we ook op de tijdelijke werkloosheid moeten gaan. Terwijl de top zich goed bedient. Zo is de grote baas Axel Heitmann in Keulen ontslagen wegens fraude maar kreeg hij wel een forse ontslagvergoeding van enkele miljoenen.”

Pesterijen

“Sinds het aantreden van de nieuwe baas in deze vestiging is het alleen van kwaad naar erger gegaan. In plaats van met ons te praten komt de baas op tafel kloppen en roepen. Zo wilden ze snel komaf maken met de oudere werknemers. We waren er tegen omdat ze heel veel knowhow hebben en belangrijk zijn voor de veiligheid en de opleiding van nieuwelingen. Ze hebben niet naar ons geluisterd. Daarna volgden allerlei pesterijen zoals het niet kunnen opnemen van overuren. Mensen moesten bellen en kregen de dag zelf te horen of ze die al dan niet mochten opnemen. En tenslotte begonnen ze te schrappen in onze rechten. De maat was vol.”

“Ik heb een vrouw en kinderen. Ik wil ook gewoon werken en mijn brood verdienen. Want met staken krijgen we amper 900 euro per maand. Het is niet gemakkelijk om daarmee rond te komen. Voor ons plezier zitten we hier niet. Het is hier koud, nat, guur. Maar dit is het enige wapen dat we hebben.”

Johan werkt al 20 jaar bij Lanxess. “We zijn enorm flexibel en draaien het ene dagrecord na het ander. Ik begrijp de arrogante houding van de directie niet", zucht Johan. "De mensen draaien overuren en krijgen niet eens de kans om ze op te nemen. Daarnaast willen ze ons allerlei andere voordelen afnemen. Sinds de nieuwe directeur hier zes jaar geleden toekwam, is het hier qua werksfeer helemaal verrot.”

Nakomen afspraken

“Het belangrijkste dat we vragen is dat de afspraken, die hier de afgelopen tien jaar gemaakt zijn, eindelijk op papier komen te staan. Dat zijn de verlofregelingen, de extra voordelen, de compensaties voor giftig werk. We werken in een van de giftigste bedrijven van Vlaanderen, dat is niet voor niks dat we een klein beetje compensatie krijgen voor ons werk."

"Deze arrogante directeur vindt het maar normaal al die dingen zonder enig overleg te schrappen. We blijven voort staken tot er resultaat is anders hebben we hier zes weken voor niks buiten gestaan.”

“Onderhandelingen lopen overal stroef en we zien de ene staking na de andere”, zegt Patrick Lodewijckx. "Zelfs in de chemie die een sector is die toch goed boert. De werkgevers voelen zich blijkbaar gesteund door de media en de regeringsbeslissingen en door de rechterzijde van de politiek. Maar de mensen pikken het niet dat er een nulnorm is. En ze pikken ook niet dat er een indexsprong komt zoals de N-VA voorstelt. Ik hoop dat de ogen van mensen opengaan voor 25 mei”, besluit Patrick Lodewijckx.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.