Een nieuwssite die

reclamevrij
onafhankelijk
kritisch
en gratis is?

Dat kan!

Maar enkel dankzij jouw steun

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Libië: van Khaddafi tot Al-Qaeda. Met dank aan de CIA

Is het de VS menens met de strijd tegen het terrorisme in Afrika of wakkeren ze het integendeel aan omdat hen dat goed uitkomt? Marc Vandepitte zoekt het uit.
zaterdag 12 oktober 2013

Falende staat

Op 11 oktober werd de premier van Libië op een brutale manier ontvoerd en enkele uren later weer vrijgelaten. De kidnapping is symptomatisch voor de situatie in het land. Op 12 oktober ontplofte een bomauto vlakbij de ambassades van Zweden en Finland. Een week eerder werd de Russische ambassade geëvacueerd nadat ze bestormd was door gewapend mannen. Een jaar geleden is hetzelfde gebeurd met de ambassade van de VS. Daarbij kwamen de ambassadeur en drie medewerkers om. Ook andere ambassades waren in het verleden al het doelwit van aanvallen.

De militaire interventie van het Westen heeft Libië net zoals Irak en Afghanistan tot een falende staat herschapen. Sinds Khaddafi verdreven en vermoord werd, is de veiligheidssituatie in het land compleet uit de hand gelopen. Aanvallen op politici, activisten, rechters en veiligheidsdiensten zijn schering en inslag.

De centrale regering heeft nauwelijks controle over het land. Rivaliserende milities zwaaien de plak. In februari was het overgangsparlement gedwongen om in tenten te vergaderen omdat ze uit het parlementsgebouw waren verdreven door boze rebellen. De boot die voor Lampedusa zonk, waarbij meer dan 300 vluchtelingen verdronken, was afkomstig uit Libië. Enzovoort, enzovoort.

Libië heeft de grootste oliereserves van Afrika. Maar vanwege de chaos in het land is de olieontginning praktisch stilgevallen. Vandaag moet het land zelfs diesel invoeren om zijn elektriciteitsvoorziening op peil te kunnen houden. Begin september nog werd de watertoevoer naar Tripoli gesaboteerd, waardoor de hoofdstad zonder water dreigde te komen.

"Libië heeft de grootste oliereserves van Afrika, maar vandaag moet het land zelfs diesel invoeren om zijn elektriciteitsvoorziening op peil te kunnen houden"

Uitvalbasis voor islamterrorisme

Maar het meest zorgwekkende is de jihadisering van het land. De islamisten controleren hele gebieden van het land en bemannen checkpoints in de steden Benghazi en Derna. Veelbetekenend in dat verband is de figuur van Belhadj. Dit (zogezegd) voormalig Al-Qaeda kopstuk was betrokken bij de bomaanslagen in Madrid in 2004. Na de val van Khadafi werd hij militair gouverneur van Tripoli en stuurde hij honderden Libische jihadis uit naar Syrië om er te vechten tegen Assad. Vandaag werkt hij aan de oprichting van een conservatieve islamitische partij.

De invloed van die jihadisering sterkt zich uit tot ver buiten de landsgrenzen. De Tunesische minister van Binnenlandse Zaken omschrijft Libië als een “toevluchtsoord voor Noord-Afrikaanse Al-Qaeda afdelingen”.

Door het uitschakelen van het centraal gezag in Libië kwamen zware wapens in handen van allerhande milities. Een ervan, de Libyan Islamic Fighting Group (LIFG), waarvan Belhadj de leider was, sloot een alliantie met de islamistische rebellen van Mali. Deze laatsten slaagden erin om samen met de Toearegs het noorden van Mali te veroveren gedurende enkele maanden.

De grootschalige gijzelingsactie op een gascomplex in Algerije in januari gebeurde ook al vanuit Libië. Vandaag wordt Syrië volop bediend vanuit Libië en breidt de jihadivlek zich verder uit naar Niger en Mauritanië.

"De Tunesische minister van Binnenlandse Zaken omschrijft Libië als een 'toevluchtsoord voor Noord-Afrikaanse Al-Qaeda afdelingen'”

Met dank aan de CIA

Op het eerste gezicht lijken de VS en het Westen zich ernstig zorgen te maken over deze toenemende jihadi-activiteiten in Noord-Afrika. Bovendien is er ook nog Nigeria, Somalië, en recent ook Kenia. Maar bij nader toezien lijkt de situatie iets ingewikkelder.

De val van Khaddafi kwam tot stand door een alliantie van aan de ene kant gespecialiseerde commando’s van Frankrijk, Groot-Brittannië, Jordanië en Qatar, en aan de andere kant rebellengroepen. De belangrijkste was wellicht de Libyan Islamic Fighting Group (LIFG), een organisatie die op de lijst stond van verboden terroristische organisaties. De leider ervan, de hoger vernoemde Belhadj, had twee- tot drieduizend man onder zijn bevel. Zijn militie kreeg nog training van de VS juist vóór de rebellie in Libië begon.

De VS zijn hier niet aan hun proefstuk toe. In de jaren tachtig trainden en omkaderden ze extremistische islamstrijders in Afghanistan. In de jaren negentig deden ze dat over in Bosnië en tien jaar later in Kosovo. Het valt niet uit te sluiten dat westerse inlichtingendiensten direct of indirecte betrokken zijn bij terreuractiviteiten van de Tsjetjenen in Rusland en van de Oeigoeren in China.

"De VS zijn niet aan hun proefstuk toe. In het verleden trainden en omkaderden ze extremistische islamstrijders in Afghanistan, Bosnië en Kosovo"

De VS en Frankrijk deden alsof ze verrast waren door de bezetting van de Toearegs en de islamisten in het noorden van Mali. Maar dat is schijn. Men kan zich zelfs afvragen of ze het niet hebben uitgelokt, net zoals ze dat in 1990 gedaan hebben met Irak t.a.v. Koeweit.

Gezien de activiteiten van Al-Qaeda in de regio, wist elke serieuze geostrateeg dat de uitschakeling van Khaddafi zou leiden tot toenemende terroristische dreiging in de Magreb en de Sahel. Als de val van Khaddafi bovendien in belangrijke mate voltrokken werd door jihadi milities, die de VS zelf hadden getraind en omkaderd, dan mag je toch serieuze vragen beginnen stellen. Voor meer details daarover verwijs ik naar een vorig artikel.

Geopolitieke agenda

In elk geval komt de islamitische terreurdreiging in de regio en elders in het continent, de VS goed uit. Het geeft hen een perfect excuus om militair aanwezig te zijn en tussenbeide komen op het Afrikaanse continent. Het is Washington niet ontgaan dat China en andere groeilanden in toenemende mate actief zijn op het continent en ze alzo een bedreiging vormen voor hun hegemonie.

China is vandaag al de belangrijkste handelspartner van Afrika. Volgens de Financial Times “is de militarisering van het Amerikaanse beleid na elf september al lang omstreden omdat het in de regio beschouwd wordt als een poging van de VS om de controle over de grondstoffen te versterken en de snelgroeiende commerciële rol van China te counteren”.

"De islamitische terreurdreiging in de regio komt de VS goed uit. Het geeft hen een perfect excuus om militair aanwezig te zijn en tussenbeide komen op het Afrikaanse continent"

In november 2006 organiseerde China een uitzonderlijke top over economische samenwerking waarop minstens 45 Afrikaanse staatshoofden aanwezig waren. Uitgerekend één maand later kondigde Bush de oprichting van Africom goed. Africom is het militair commando van de VS (vliegtuigen, boten, troepenmacht, enz.) bestemd voor het Afrikaanse continent. We zagen het voor het eerst aan het werk in Libië en daarna in Mali.

Africom is nu actief in 49 van de 54 Afrikaanse landen en de VS heeft in minstens 10 landen militaire basissen of permanente installaties.http://concernedafricascholars.org/african-security-research-project/?p=12; http://www.globalsecurity.org/military/facility/africom.htm; http://www.towardfreedom.com/global-news/3366-the-startling-size-of-us-military-operations-in-africa. De militarisering van de VS op het continent neemt hand over hand toe. Hieronder zie je een kaartjeBron: http://www.alternet.org/print/world/huge-growth-us-military-ops-africa. van hun aanwezigheid op het continent de afgelopen twee jaar. Het spreekt voor zichzelf.Legende bij de kaart:
Green markers: U.S. military training, advising, or tactical deployments during 2013
Yellow markers: U.S. military training, advising, or tactical deployments during 2012
Purple marker: U.S. "security cooperation"
Red markers: Army National Guard partnerships
Blue markers: U.S. bases, forward operating sites (FOSes), contingency security locations (CSLs), contingency locations (CLs), airports with fueling agreements, and various shared facilities
Green push pins: U.S. military training/advising of indigenous troops carried out in a third country during 2013
Yellow push pins: U.S. military training/advising of indigenous troops carried out in a third country during 2012

DeWereldMorgen.be

Op economisch vlak verliezen de landen van het Noorden gaandeweg terrein t.a.v. de groeilanden uit het Zuiden, dat is zeker ook het geval in Afrika, een continent rijk aan grondstoffen. Het lijkt er meer en meer op dat zij die teruggang proberen te stoppen met militaire middelen. Dat belooft voor het zwarte continent.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

13 reacties

  • door jantje op zaterdag 12 oktober 2013

    marc vandepitte gebruikt weliswaar de naam 'kadhafi' in de titel van zijn betoog, maar hij wijdt verder geen enkele commentaar aan deze kolonel-dictator.

    kadhafi, die zijn land jarenlang kon plooien naar zijn 'groene' grootheidswaan(zin). en die ook niet vies was van diverse 'geopolitieke projecten' buiten libië: 'bemiddeling' in het islamitische zuiden van de filipijnen, 'invloed' in de buurlanden van libië, financiële hulp aan franse verkiezingskandidaten, een vliegtuigbom boven lockerbie in schotland. en zo nog vele 'projecten' meer.

    is kadhafi volgens marc blijkbaar 'toch nog' acceptabel? in elk geval is 'kadhafi' acceptabeler dan 'al qaïda'!

    marc stelt in zijn artikel dat het westen 'in elk geval' blij is met de militaire activiteiten van de islamisten, verbonden met al qaïda. het zou -vooral- de verenigde staten een excuus bezorgen om militair aanwezig te zijn/blijven in de moslimwereld en in afrika.

    dat de verenigde staten blij zouden zijn met al qaïda waag ik erg te betwijfelen. recente en minder recente feiten wijzen op het tegendeel, en ook de beweringen van marc in zijn betoog kloppen niet:

    ten eerste stelt marc het voor alsof kadhafi zou zijn verslagen en vermoord door 'voornamelijk' jihadistische opstandelingen. die dan ook nog eens zouden zijn getraind en omkaderd door de verenigde staten, aldus marc. dat lijkt me op zijn minst een zware versimpeling van de feiten, die niet echt overeenkomt met de werkelijkheid.

    daarbij doet marc het voorkomen alsof de verenigde staten en frankrijk maar aan bepaalde touwtjes moeten trekken om in afrika gewapende conflicten en zelfs oorlogen te kunnen ontketenen. ook dat is volgens mij een 'poppenkast-achtige' voorstelling van de situatie.

    ten slotte valt op dat marc vandepitte steeds opnieuw dezelfde spelers uit de wind zet, namelijk 'iedereen' die zich opstelt tegenover het westen.

    in zijn stuk over afrika gaat hij niet inhoudelijk in op de groeiende rol die china hier speelt. daardoor lijkt het alsof china volgens hem vooral 'goed' zou zijn, al was het maar omdat ze een (economisch) tegenwicht vormen tegen het westen ('dat afrika vanzelfsprekend jarenlang zwaar heeft uitgebuit').

    in het midden-oosten zijn in de ogen van marc evengoed de jihadisten van het (soennitische) al qaïda de duivels in persoon. over het aandeel van de 'sjiïetische duivels' in syrië, libanon, irak en iran, daar zal je van hem erg weinig (kritisch) over lezen.

    net zo min als over de rol van hun beschermheren rusland en china, want ook hier leiden ze het tegengewicht tegen het westen.

    marc vandepitte slaagt er nog steeds in om zijn linkse wereldvisie te verbinden met erg dogmatische opvattingen over wie goed is en wie kwaad. maar hij doet mij steeds weer denken aan die donderprekende -erg zelfzekere- paters in de zondagsmissen uit mijn jeugd.

    jan van reusel eisden-maasmechelen

    • door Marc Vandepitte op zondag 13 oktober 2013

      Beste Jan,

      Je hebt blijkbaar traumatische ervaringen achter de rug met paters. Daar kan ik inkomen en ook dat je dat projecteert op andere zaken (of mensen) die niet direct overeenstemmen met je wereldbeeld. Maar met schelden (“dogmatisch”, “poppenkast-achtige voorstelling”) kom je niet ver. Je zwaait nogal kwistig met verwijten zonder dat die onderbouwd zijn of je verwijt me dingen die ik (in dit artikel) niet zeg.

      1. Zo Zou ik bvb. Kadhafi goedpraten. Bij het begin van de burgeroorlog in Libië heb ik de aanpak van Kadhafi zwaar veroordeeld, op het moment dat dit in het Westen nog niet gebeurde. Op 23 februari 2011 schreef ik: “Deze keer zetten de veiligheidstroepen artillerie in, schieten ze lustig met scherp en hebben straaljagers al bombardementen uitgevoerd. Op 21 februari zijn er op enkele dagen tijd al minstens 300 doden gevallen, wellicht veel meer.

      De Europese leiders zijn echter niet onder de indruk. Ze komen niet verder dan een scherpe veroordeling van het geweld. Geen sprake van sancties, zoals dat b.v. wel in het verleden gebeurde met Iran (…).Minister van Buitenlandse Zaken, Steven Vanackere (CD&V): "Er is nog alle tijd om de gepaste conclusies te trekken indien de ontwikkelingen nog meer de slechte richting uitgaan". Franco Frattini, de Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken, gaat nog een stap verder. Hij "hoopt van harte dat Khaddafi de situatie in zijn land snel weer in de hand heeft", want volgens hem worden de opstanden in Libië "niet ingegeven door de behoefte aan vrijheid, zoals in Tunesië en Egypte, maar door de wens om een fundamentalistische, islamitische staat te stichten", en dat moet niet aangemoedigd worden.

      De situatie wordt nog pijnlijker als je weet dat België vorig jaar de kandidatuur van Libië heeft gesteund voor een zitje in de VN-Mensenrechtenraad [3] en dat de wapens die daar vandaag ingezet worden voor het grootste deel uit het Westen komen. FN Herstal heeft in 2009 nog voor 11,5 miljoen euro wapens en munitie geleverd aan het land. In 2009 hebben Britse firma’s militaire camera’s, munitie om geweren voor scherpschutters geleverd, voor een waarde van meer dan 230 miljoen euro. In 2007 leverden Franse bedrijven voor meer dan 400 miljoen euro aan wapens. General Dynamics uit de VS heeft voor 165 miljoen dollar aan gesofisticeerde communicatiesystemen geleverd aan een elitebrigade van het Libische leger. Het is deze brigade, die onder het commando staat van een zoon van Khaddafi, en die met behulp van dat wapentuig tekeer is gegaan in de stad Benghazi.” zie http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2011/02/23/de-opstand-in-libi-g-nant-voor-het-westen.

      2. Je zegt dat ik schrijf dat het Westen ‘blij’ is met de militaire activiteiten van de islamisten. Dat staat er niet. Lees wat er staat aub. Zo kan je alles beweren en op flessen trekken. Ik schrijf dat het hen ‘goed uitkomt’, omdat het dan een prima excuus is om militair tussenbeide te komen. De regering Bush was niet ‘blij’ met 11 september, maar het kwam hun wel ongelofelijk goed uit. Eigenlijk spreken de feiten in deze voor zich. Ook de Financial Times, voor zover ik weet niet direct een links dogmatische krant, komt tot dezelfde conclusie.

      3. Over de moord op Kadhafi zelf spreek ik me geenszins uit. Lees aub wat nauwkeuriger. Wat wel vast staat is dat de NAVO zijn mandaat in de VN misbruikt heeft en het doel wel degelijk de uitschakeling van Kadhafi was. Daarbij werden speciale eenheden van de opgesomde landen ingezet. Dat hebben de landen in kwestie achteraf zelf toegeven. Wie Kadhafi precies vermoord heeft en in welke omstandigheden is in deze bijkomstig.

      4. “Poppenkast-achtige voorstelling. Tussen 1960 en 2005 hebben de Fransen 60 maal militair tussenbeide gekomen in Afrika en de VS 11 maal. De afgelopen jaren waren de Fransen en de VS militair actief in Ivoorkust, Libië, Oeganda, het noorden van Congo, Somalië. Het aantal militaire basissen en de onwaarschijnlijke sterke militaire aanwezigheid van de VS de afgelopen twee jaar (zie kaartje) lijkt me iets meer dan een poppenkast.

      Nog een paar andere voorbeelden: In het zuiden van Soedan en Darfoer trainden en bewapenden de VS de SPLA (Zuid Soedan), voorzagen ze JEM en SLA (Darfoer) van wapens, en rekruteerden en trainden ze militaire officieren van Tsjaad, Ethiopië, Eritrea, Kameroen en de Centraal Afrikaanse Republiek. Ze probeerden ook om Navo-troepen te sturen en ze spoorden president Deby van Tsjaad aan om Soedan aan te vallen. Enzovoort, enzovoort.

      5. Over China in Afrika schreef ik: http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2011/05/20/china-in-afrika-neokolonialisme-win-winsituatie.

      6. Over de spanning sjiieten/soennieten schreef ik: http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2012/08/18/de-onrustwekkende-evoluties-in-de-syrische-burgeroorlog.

  • door Helene P op zondag 13 oktober 2013

    Jan, je hebt grotendeels gelijk. Men kon aan de titel al de hele inhoud voorspellen (en zelfs de auteur - of het minigroepje mogelijke auteurs - in feite...). Ik weet ook niet hoe mensen dit steeds weer slikken, gebrek aan nadenken misschien. Of ze zoeken naar toch interessante gegevens - die er soms wel zijn, hoewel deze keer niet bepaald - afgezien van de dik opgesmeerde, tot vervelens toe voorspelbare 'interpretatie'. Of ze willen zich op een bewolkte dag misschien lekker wentelen in een stukje verontwaardiging. Want zoals Chomsky schreef: ook al zouden de VS alles willen doen wat de complottenliefhebbers hen toeschrijven, dan nog zouden ze het niet kùnnen; ze hebben daar gewoon de capaciteit niet voor. Dat is een afdoend antwoord.

    • door Terzijde op maandag 14 oktober 2013

      Als je Chomsky enigszins zou kennen, dan zou je merken dat de analyse van Marc Vandepitte dichter aanleunt bij Chomsky, dan bij wat die de liefhebbers van complottheorieën noemt.

      • door Marc Vandepitte op woensdag 16 oktober 2013

        Zie ook de interessante commentaar van John Pilger in The Guardian: ‘More than jihadism or Iran, China's role in Africa is Obama's obsession’; http://www.theguardian.com/commentisfree/2013/oct/09/china-in-africa-obama-obsession

      • door Helene P op woensdag 16 oktober 2013

        @Ter Zijde :Er is een verschil tussen analyse en propaganda, lees daar Chomsky maar op na. En ja, jammer voor u, maar ik ken Chomsky al sinds de jaren '60, die van Vietnam o.a. Ook zijn taalkundig werk, als je daar in zou (kunnen?) duiken, zou je zien wat analyse is en wetenschappelijke theorie en modellen. En ook dat Chomsky in zijn politieke geschriften aan zichzelf trouw blijft in dat opzicht. Vandaar dat hij een hekel heeft aan speculatie - en dus 'complottheorieën' waarin allerlei ware en niet altijd ware gegevens op een hoop worden gegooid en dan selectief 'ingepast' in een speculatief, ongeverifieerd of onverifieerbaar model van intenties, dwz een 'complot'. Selectief is ook iets dat in analyse niet kan. Alles wat eruit ziet als tegenbewijs moet verklaard worden of anders klopt er iets in de theorie/analyse/hypothese niet... En helaas zit er altijd veel selectie van gegevens in Marc's stukken. In gewone taal heet dat: alleen nemen wat in je straatje past. En dan veel beweringen van het soort: "11 sept.2001 kwam Bush goed uit"... Chomsky zou zeggen: wat betekent die zin, die 'uitspraak'? Waaruit wordt die afgeleid, via welke logische regels, wat is het bewijs? Marc gebruikt hier op z'n best een 'a priori' vorm voor een 'a posteriori' , dat klopt al niet. Ja, natuurlijk zit er een analyse achter wat Marc schrijft - die we trouwens bij links (bijna?) allemaal delen. Maar daartussen en dat soort uitspraken die voorgeschoteld worden als 'conclusies' zitten toch enkele bokkesprongen en gratuite herschikkingen die met een Chomskiaanse analyse niks te maken hebben. Voor wat hij (nog) niet echt kan bewijzen, werkt Chomsky met onderlegde hypotheses, Marc met beweringen die hij voorstelt als 'de' waarheid. Waarom? Niet omdat hij naarstig zoekt naar de waarheid, maar die tevoren al 'weet' en dan probeert te staven - te suggereren in feite - met behulp van een paar geselecteerde, zonodig uit de context gelichte 'feiten' . (Om nog niet te praten over suggestief taalgebruik.) Maw Marc's stukken neigen al te vaak meer naar zogenaamde 'proof by assertion' en dat 'ad nauseam' herhaald zodat het de schijn krijgt van 'waarheid'. Zondigen politici vaak tegen, daar niet van. Maar analyse is dat niet.

        • door Terzijde op woensdag 16 oktober 2013

          Iedereen kan "complottheorie" of "propaganda" roepen, maar dat bewijst niets. Het kan heel goed zijn dat in bovenstaand artikel fouten of verdraaiingen zitten, maar zeg dan welke het precies zijn en wat er fout aan is. Door Chomsky's uitspraken erbij te halen over complottheorieën genre Loose Change, bewijs je ook niets. Volgens die theorieën waren de aanslagen van 11 september 2001 een inside job. Chomsky gelooft daar duidelijk niet in, maar zegt wel dat de VS verheugd waren over 11 september (net zoals trouwens de andere grote machtsstructuren), omdat ze daardoor hun controle over de eigen bevolking konden vergroten. (Zie bijvoorbeeld http://www.youtube.com/watch?v=TwZ-vIaW6Bc) Met andere woorden: het kwam de VS, volgens Chomsky, zeer goed uit.

          • door Helene P op donderdag 17 oktober 2013

            Ik zal er misschien eens langer over schrijven, maar hier alvast iets nav citaten uit dit stuk: “De VS en Frankrijk deden alsof ze verrast waren door de bezetting van de Toearegs en de islamisten in het noorden van Mali. Maar dat is schijn. Men kan zich zelfs afvragen of ze het niet hebben uitgelokt” Schijn? Uitgelokt? Bewijs? Aanwijzingen?

            “We zagen het voor het eerst aan het werk in Libië en daarna in Mali.” En: “In elk geval komt de islamitische terreurdreiging in de regio en elders in het continent, de VS goed uit. Het geeft hen een perfect excuus om militair aanwezig te zijn en tussenbeide komen op het Afrikaanse continent.” Tussenbeide komen met wie tegen wie? Weet u hoe ze ‘tussenbeide’ kwamen of ‘aan het werk’ waren in Mali? In een oorlog waar ze inderdaad schuld aan hadden vooral vanwege de militaire interventie in Libië, maar die ze zelf ‘uitgelokt’ zouden hebben? Waarom? Om China een hak te zetten? (Of misschien Frankrijk?) Of om even dom te zijn als indertijd met de Taliban en wat hebben ze daarbij gewonnen? Wat hebben ze gewonnen met Saddam Hoessein, Koeweit en de oorlog in Irak? Hebben ze niet gerealiseerd dat hun ‘bondgenoten’ geen marionnetten zijn? Vele vragen, geen antwoorden van Mark, slechts vage insinuaties over ‘hegemonie behouden’ … (die ze overigens in Afrika nooit gehad hebben).

            “In november 2006 organiseerde China een uitzonderlijke top over economische samenwerking waarop minstens 45 Afrikaanse staatshoofden aanwezig waren. Uitgerekend één maand later kondigde Bush de oprichting van Africom goed”. Maar: Volgens de Financial Times “is de militarisering van het Amerikaanse beleid na elf september al lang omstreden omdat het in de regio beschouwd wordt als een poging van de VS om de controle over de grondstoffen te versterken en de snelgroeiende commerciële rol van China te counteren”. Africom zat allang in de pijplijn, iedereen wist dat. Dus wat als die ‘top’ in China een tegenzet was? Wat als niet alleen China, maar de Afrikaanse staatshoofden met hun aanwezigheid daar precies aantoonden dat ze, Africom of niet, doorgaan met relaties met China? Want in Afrika zegt men: China bouwt wegen en hospitalen, de VS niet. En 45 staatshoofden is een heleboel, dat wijst op samenwerking en onderling beraad (en dat is inderdaad meer en meer het geval in Afrika en in zuid-zuid relaties).

            Volgens Marc moet achter alles wat slecht gaat in de wereld ‘Washington’/CIA zitten. Sterker nog: dat moet gepland en ‘uitgelokt’ zijn door Amerika (= complot), Amerika doet immers precies wat ze wil. En als je geen bewijzen of degelijke aanwijzingen vindt van zo’n plan, dan speculeer je maar. Complexer mag het ook niet. Maw hij analyseert niet de geopolitiek door de rol van alle spelers, verschuivende krachts- en machtsverhoudingen enz.te bekijken. Geopolitiek is voor hem: mét of tégen ‘Washington’, zo simpel is dat… (althans als Marc voor een groot publiek schrijft, want ik kan me vergissen maar me moeilijk voorstellen dat hij in wezen zo simplistisch is; dat bedoel ik met propaganda.) Marc en zijn collegas voorspellen al 2 jaar lang dat een militaire interventie in Syrië voor de deur staat: ze is er nog steeds niet. Ze voorspellen al ongeveer even lang imperialistische oorlog tegen Algerije, “de volgende op het lijstje”: we wachten er nog steeds op. Amerika is diep imperialistisch en militaristisch, daar is geen twijfel aan. En dus gevaarlijk. Maar een dergelijke, bij uitstek ‘westerscentrische’ benadering helpt weinig om te begrijpen wat er in de wereld gebeurt. En versterkt het euro- en westerscentrisme waaraan zowel historisch als eigentijds veel onaangename kenmerken plakken.

          • door Helene P op vrijdag 18 oktober 2013

            Vergat het nog: uw youtube ref is een uitstekend voorbeeld van hoe Chomsky redeneert (zoals ik probeerde uit te leggen). Hij zegt niet '11sept. kwam Bush goed uit". Hij zegt: de reactie was voorspelbaar en geldt voor elke machtsstructuur/machtig land: ze pakken tragedies en rampen aan om hun controle over de bevolking of andere volken te versterken. "Ze zouden hetzelfde doen na een aardbeving bijv...", zegt Chomsky. Voorspelbaar, gezien x, y, z. Dat is juist. Dat is logica. 'Hygiënisch denken'. Hij zegt met andere woorden: je kunt van een stier niet verwachten dat hij zich anders gedraagt dan een stier. En dus moet je kijken naar de middelen om er iets aan te doen: argumenten, acteurs, macht opbouwen of gebruiken: democratie, volksmacht, internationale solidariteit, samenwerking tussen staten, akkoorden, verdragen, slimme tegenzetten, enz enz. Politiek dus. (En met dien verstande dat geweld en tegengeweld, dwz oorlog, opstand enz. ook politiek zijn en/of in het verlengde van de politiek liggen, aldus Von Clausewitz, en dus ook als zodanig geanalyseerd moeten worden). Maar met (steeds maar) schreeuwen tegen - of over - de stier dat hij een stier is, kom je niet veel verder, of wel?

            Complottenliefhebbers redeneren zo: "omdat het hun 'goed uitkomt', zullen ze het wel gepland of uitgelokt hebben". Ook een aardbeving dan? Een overstroming, een windhoos en wat al nog? "Neen, maar de Taliban hadden ze zelf getraind en bewapend", zeggen de complotliefhebbers dan. Alles is mogelijk, maar in beginsel zegt dat nog niks over een 'complot'. Het is wel een goed beginpunt om dat soort machtsbeleid degelijk te bekijken en analyseren. Machtigen en onderdrukkers denken altijd dat ze iedereen mak kunnen krijgen, door druk, omkopen, onderdrukking en geweld. En keer op keer krijgen ze de rotzooi terug in hun gezicht geslingerd... Hun 'sterkte' is dus ook meteen hun zwakte. En verblindt bovendien. Daar zitten onze kansen op slagen. (Misschien moet je eens naar een stierengevecht kijken?)

            • door Terzijde op maandag 21 oktober 2013

              Het lijkt mij nu aan de auteur om eventueel te reageren op de concrete aangehaalde punten.

              Jouw algemene conclusie, dat de machtigen en onderdrukkers de rotzooi telkens weer in hun gezicht krijgen, is volgens mij even onbewezen als de grootste complottheorie. Het veronderstelt dat er uiteindelijk toch een soort rechtvaardigheid is. Maar hebben, om maar een voorbeeld te geven, de Bush clan, de Amerikaanse legertop, de wapen- en de olie-industrie werkelijk last van de oorlog en humanitaire crisis in Irak?

  • door janu op zondag 13 oktober 2013
  • door CharlesO op maandag 14 oktober 2013

    Eindelijk een teken van bezorgdheid om het lot van de Libische bevolking! Maar al vlug wordt het duidelijk dat de bezorgdheid van de auteur inzake Libië niet veel verder gaat dan de heer Abdelhakim Belhadj (die hij in het verleden reeds als een één van de grootste massamoordenaars bestempelde, spijtig genoeg zonder enig bewijs aan te voeren). Wat die “arme” man de auteur juist misdaan heeft is me een raadsel want hij was nu net een reëel slachtoffer van de CIA waartegen het artikel van leer trekt. In die mate zelfs dat hij Straw en Allen een proces aandeed voor de Britse samenwerking met de CIA ter zake. En zodra een andere Libische rendition slachtoffer door de UK een miljoenen GBP schikking aangeboden kreeg wou Abdelblabla de UK belastingsbetaler niet langer op kosten jagen en stelde hij zich tevreden met excuses en 1 GBP morele schadevergoeding. Sindsdien houdt hij zich onledig met, voorlopig althans zonder veel succes, z’n Islamistische idealen in een politiek democratische vorm te gieten via z’n Watan partij…. Allah en de auteur zullen wel weten hoe hij daarmee bijdraagt aan de destabilisering van de Libische staat in opdracht van Al Qaeda?

    Of bestaat in de ogen van de auteur hun grote misdaad enkel daarin dat zij beiden door de CIA net aan Kadhafi uitgeleverd werden? En daarmee wordt alvast het eerste deel van de titel van het artikel waar….

    Voor het tweede deel de titel moeten we eventjes een flash-back in de tijd maken. De Arabische Lente kon in verschillende landen hun dictators zonder veel geweld aan de deur zetten… Niet zo in Libië waar Kadhafi het militair wou uitvechten. En zoals z’n leger een soort presidentiële garde was onder leiding van z’n familie en clan concentreerde het zich rond Tripoli. En de rebellen moesten het in soort Maoïstische strijd van de pereferie naar de steden en ten slotte de hoofdstad uitvechten (alhoewel Tripoli de laatste nacht zichzelf bevrijdde)... En daar liggen de wortels van de falende staat in Libië….

    Alhoewel het om een half vol of half leeg glas gaat….

    Historisch gezien gaat het vrij goed met de revolutie. Voor diegenen die het nog beleefd hebben; denk even hoe België er zou uitgezien hebben in 1946, zonder de aanwezigheid van de geallieerde troepen en zonder dat het verzet de wapens zou ingeleverd hebben. Zelfs via de geallieerde DHL-express wist de regering Pierlot naar eigen zeggen niet hoe ze in België zouden ontvangen worden. Of de meer alom geprezen Franse Revolutie; in minder dan 1 jaar konden ze hun biezen pakken in Duitsland, Italië en Egypte en met de 18 Brumaire was de dictatuur met Napoleon terug van weggeweest…. of als je hart nog linkser klopt: hoe stond het Rode Leger er in 1919 juist voor; was het niet reeds Finland, Estland, Letland, Litouwen en Polen kwijt geraakt en stond het economisch water Lenin niet tot aan de lippen? Maar nog steeds economisch; is het niet zo dat het Libië is dat Egypte een lening van 2 miljard USD toestaat, en niet omgekeerd?

    Wat Marc Vandepitte in z’n artikel aanhaalt is zeker niet uit de lucht gegrepen, maar wel op een annekdotische manier gebracht. Eén voorbeeld dat symptomatisch is; als president Ali Zeidan nu verklaart dat er een staatsgreep is geweest zal dat dan wel zo zijn zeker? Alhoewel; er werden wel geen wapens gebruikt, niemand gedood nog gekwetst, de president werd naar het ministerie van Binnenlandse Zaken ontvoerd en 6 uur later terug vrijgelaten. En niemand nam ook maar enig initiatief om verder nog iets in z’n macht te krijgen (kazernes, TV of radiostations, luchthavens,...). Het draaiboek van een staatsgreep vergeten in te kijken, zeker? Vreemd ook is dat betrokken hotel de werk en slaapplaats is van de regering en dat geen enkele andere minister meegenomen werd. Overigens door een militie die betaald werd om er de veiligheid te verzekeren. En als Ali Zeitan op een persconferentie aanklaagt dat het een staatsgreep was zit rechts van hem de politicus waarvan iedereen weet dat hij de verantwoordelijke was. En voor iedere Libiër was het meteen duidelijk; de dealmolen heeft weer een rondje gedraaid… want elke actie van om het even welke belangengroep heeft maar één doel: de centrale regering uitmelken om meer invloed, terrein of voordelen te verkrijgen voor z’n eigen achterban. En dat lukt iedereen zeer goed. Tot m’n verbazing zowel gewapende als niet gewapende groepen. Marc VdP haalt bv. aan dat het overgangsparlement in tenten diende te vergaderen maar dan wel omdat oorlogsinvalides geweldloos hun gebouw bezetten om zo hogere pensioenen te verkrijgen. Of om de machtsverhoudigen even te schetsen; in Benghazi dreven ongewapende betogers de Moslimmilities die verantwoordelijk waren voor de dood van de US ambassadeur uit hun basissen en uit de stad…. De olieproductie is nooit helemaal stilgevalen maar zit nu terug op de helft van de capaciteit. Hoe: door opnieuw toegevingen te doen. Nu aan Janneke en morgen aan Mieke, want ondertussen weet elke ontevredene wel hoe het moet. En daarvoor heeft elke regio, stad, wijk, zakenman een militie nodig. Deze “milities” hebben nog weinig te maken met de oorspronkelijke rebellen. De meerderheid van deze mannen hebben ondertussen hun beroep al lang terug opgenomen. En thans zijn er vrijwel exact 10 maal meer militieleden dan er ooit rebellen waren. Het is een soort werklozensteun want de regering betaalt ze werkelijk alle maandelijks uit… Ondanks alle streven naar autonomie zijn vrijwel alle Libiërs, ook de militieleden, erover eens dat de macht van de centrale regering (binnen een federale staat) moet versterkt worden maar helaas zijn de meesten onder hen er ook van overtuigd dat om hun eigen belangen (regio, stad, minderheid, clan, wijk, commerciële activiteit…) te verdedigen zij over een krachtige militie moeten beschikken om dat af te dwingen. En waar dwing je dat af? Bij de centrale regering wat dan ook verklaart waarom 80 % van alle militieleden niet in hun eigen stad zitten maar in Tripoli! Het zou overigens een mirakel zijn dat na meer dan 40 jaar dictatuur democratische reflexen automatisch opbloeien uit het niets….

    En ook dit is een nalatenschap van het Kadhafi regime; een rompstaat zonder instellingen nog leger die naam waardig en waar alles om corruptie draaide. Vandaar dan ook de nood aan de “zuiveringen” van die instellingen van Kadhafi collaborateurs. Ook daar is massaal rond geprotesteerd. Niet omdat het per definitie om “slechte” mensen zou gaan maar probeer maar eens een 40 jaar lange roker plots z’n gewoonte te ontzeggen.

    En de Islamisten, jihadii… zult u vragen? Zeker die zijn er, maar ook daarvoor moeten we nog eventjes in die flash back blijven. Je riskeert het ondertussen uit het oog verloren te hebben maar bij het begin van de Arabische Lente stelden de verslaggevers 2 afwezigheden vast; vooreerst was de solidariteit met Palestina naar de achtergrond verdreven maar zo ook de rol van Al Qaeda. Het waren toen de topdagen van de politieke Islam die, haaks op de boodschap van Al Qaeda, bewezen dat een Islamstaat op een democratische manier, zonder bloedvergieten, kon verwezenlijkt worden. En wereldwijd werd Al Qaeda dan ook al afgeschreven als “history”. Voorbarig echter; Kadhafi bood hen een podium aan waar ze wel pap van lusten en de Libische “anciens” van de wereldwijde Al Qaedaoorlogen waren toen de enigen die enige militaire structuur in het spontane volksverzet konden brengen…. En daar bleef het bij tot na de overwinning, tot na de verkiezingen waar de Islamisten in het algemeen de slechtste resultaten van alle Arabische Lente landen neerzetten. En tot nu (in zekere mate):

    "Zeker, er zijn al-Qaeda sympathisanten in Libië, aangezien er elders, zelfs in de Verenigde Staten zijn, maar er zijn geen al-Qaeda jihadisten in Libië," zei Fraj Najem, een Tripoli-based analist. "Er is geen concreet bewijs van een al-Qaeda aanwezigheid in Libië." Dit komt uit de kortste tekst die ik daarover kon vinden: http://www.dhakatribune.com/op-ed/2013/oct/13/libya-jihadists-share-ideals-not-ties-al-qaeda

    De heer Vandepitte heeft nog werk voor de boeg om te bewijzen dat het tweede deel van z’n titel op meer dan los zand rust….

    En dan wordt het duidelijk dat voor de auteur “Libië” slechts een stepping stone is om de US-imperialisme hond te kastijden. Toegegeven een nobele bezigheid, die in onze contreien veel te weinig beoefend wordt, maar dan graag met correctere argumenten, zoals het wel degelijk kan.

    In een notedop: Libië heeft geen directe band met Mali waar het Al Qaedaprobleem in osmose met Algerije is ontstaan (Algerije is er via staatsterreur in geslaagd z’n probleem grotendeels naar Mali te exporteren). Mali is bovendien geen buurland van Libië en als Kadahfi’s huurlingen (waarvan het bestaan in deze kolommen ontkend werd) door hun thuisland Niger naar Mali trekken heeft dit alles net daarmee te maken. En dan trekt de auteur het dossier open naar gans Afrika en neigt daarbij China als een onderdeel van de oplossing naar voor te schuiven….

    China Inc. heeft al lang de US voorbijgestoken als business first land, zeker in Afrika dat ze als wereldassamblagehuis van de globalisering meer nodig hebben dan de US industrie (of bij uitbreiding de Belgische). Geen wonder dat ook vanuit Beijing de déjà-vu boodschap harder dan ooit klinkt; strijd tegen het terrorisme! Dit kan je bv. uit de mond van 2 Marine generaals horen: boots on the ground (in de strijd tegen piraterij in de Indische maar ook in de Atlantische Oceaan). Voor een US generaal zou zoiets uiten wel eens het einde van z’n carrière kunnen vormen maar niet voor een Chinese waar het leegvissen van de Afrikaanse kusten een voorwaarde is voor het overleven van hun visserijvloot…. En waar in Mali, ondanks de verkiezingen, de US nog steeds z’n militaire steun niet hernomen heeft, stuur China voor het eerst 650 militairen in UN verband uit. http://www.chinausfocus.com/peace-security/chinas-response-to-the-islamist-threat-in-mali/ Zelfde behoeften, zelfde reacties, zelfde middelen lijkt het mij…

    De tijd van de piggybacking op de rug van Westerse mogendheden is stilaan onvoldoende gebleken…. In Libië moesten meer dan 36.000 Chinezen geëvacueerd worden ondanks de Nato interventie, in Mali konden ze blijven dank zij de Franse interventie, maar als Frankrijk weigerde tussen te komen in de Centraal Afrikaanse Reubliek moesten alweer de Chinezen geëvacueerd worden….

    Wees gerust; China Inc. zal zeer "altruïstisch" z’n fair share van het globaliseringsjuk opnemen, deels naar eigen behoeften, deels omdat de US hen daar toe zal verplichten (door hun overbodig geworden engagementen af te bouwen)….

    Dagelijks volgen die zaakjes zou ik zeggen. Als je het niet kunt opbrengen uit solidariteit met de slachtoffers, analyseer er dan ten minste hoe revoluties en machtspolitiek concreet gevoerd worden!

  • door mundele matata op maandag 14 oktober 2013

    Als olie op het vuur wou ik even het volgende opgooien met enig recht van spreken zolang dit nog wettelijk is toegelaten: 1. beroepsmatig kom ik in contact met brokers die nog steeds naar hartelust Libische olieproducten aanbieden. Vermoedelijk schaarste op papier en voldoende overvloed om als oorlogsbuit verder uitgemolken te worden. 2. ik heb 5 jaar aan de zijde van een "baobab" in de DRC vertoeft, waarvan ruimschoots 1 jaar in de "rode zones". Om gezondheidsredenen kunnen jullie mijn bek niet openbreken, maar de meeste mensen in die regio beginnen verdomd goed de echte rol van het "Vrije" Westen door te hebben. Of, zoals wij het hier over één kam scheren: daar waar de UN en de NGO's samengepakt zitten, zijn er enige uitwerpselen met bloed aan de knikker. Het deuntje is gekend: destabiliseer de regio's met bodemschatten en oefen er een zogezegd beschermende aanwezigheid uit (VS, UN + NGO's) en desinformeer het Vrije Westen opdat niemand nog weet hoe de vork aan de steel zit en men zich verliest in een welles nietes-gebakkelei. Ondertussen hebben de netjes gelikte rovers het speelveld voor zich. Of hoe alles eenvoudig is in het echte leven: in de kern is er nauwelijks verschil tussen Libië, RDC, Soedan, Mali, Irak, Afghanistan, enz., enz. En terwijl het Vrije Westen zich vergaapt aan het Afrikaanse spektakel, sluipt Big Brother via hun achtertuin binnen.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties