Nieuws, Cultuur, Antwerpen, Antwerpen, Sociale fotografie, Galerie De Zwarte Panter, Documentaire fotografie, Wim De Schamphelaere - Raymond

Wim De Schamphelaere in De Zwarte Panter

Een paar jaar geleden had Wim De Schamphelaere een burn-out. Hij was ingenieur, mede-eigenaar van een florerende drukkerij. Zijn leven liep eigenlijk zoals het zou moeten lopen, behalve dan dat hij geen antwoord vond op de eeuwige vraag: is dit alles? Gevolg: hij liet zijn drukkerij in de steek en zei tegen zijn vrouw dat hij de wereldbevolking ging fotograferen, hoewel hij nog nooit een fototoestel had vastgehad.

dinsdag 26 maart 2013 10:55

De foto’s van De Schamphelaere reflecteren over de kennis van de diverse culturele, sociale en politieke functies van de documentaire fotografie, inclusief de persfotografie.

Het is een beklijvende bespiegeling die de kijker uitdaagt om mee te denken, tegenargumenten en -voorbeelden te verzinnen en in debat te gaan over de noodzaak van ‘the New Photography Thinking’, die ethiek hoog in het vaandel draagt.

In ieder dorp schenkt hij ook een camera aan een jongere die daar zijn ding mag mee doen. Een gedeelte van de opbrengst van de verkoop van zijn prints vloeit terug naar de bevolking. Hallo, Edward Burtynsky?

De beelden van De Schamphelaere stellen vragen over de beeldcultuur in Vlaanderen én in het Zuiden die het denken stimuleren over de positie van fotografie in de media- en photoshopcultuur. Is fotografie eigenlijk gewichtloos geworden?  (Johan Swinnen).
 

dagelijkse newsletter

take down
the paywall
steun ons nu!