about
Toon menu
Opinie

Waarom het ontslag van een KUL-onderzoekster moreel én maatschappelijk onverantwoord is

De ggo-aardappelen in Wetteren hebben heel wat stof doen opwaaien, en dat komt niet alleen wegens de droogte. Het tenietdoen van een stuk van de aardappeloogst op een proefveld kwam onder zware kritiek te staan. De universiteit van Gent riep op voor een algemene veroordeling van deze ‘gewelddadige vernieling’. En de KU Leuven oordeelde uiteindelijk dat een ontslag gepast was.
dinsdag 7 juni 2011

Ons opiniestuk vecht vooral het laatste aan, maar laat ons eerst even de standpunten op een rijtje zetten en de zaak contextualizeren.

In de voorbije week zijn er vele opiniestukken en reacties op de geplande actie in Wetteren  verschenen. Deze betreffen een aantal tegengestelde percepties op de gebeurtenis. Aan de ene kant wordt geweld veroordeeld op basis van krachtige termen die de ernst van het verdrijf in de verf zetten. Het gaat dan over ‘een gerichte aanval op vrije wetenschapsbeoefening’, desstructief  gedrag van de actievoerders, het saboteren van kwaliteitsvol wetenschappelijk onderzoek van collega’s als een ernstige deontologische fout, en over de ernst van de schade; er zou sprake zijn van minstens 250.000 euro verlies en 10 gewonde agenten. 

Waar sommigen de impact van actie hebben uitvergroot dreigen andere opiniestukken de hele zaak te minimaliseren.” Het evenement kan vanuit die hoek gezien worden als onderdeel van ‘krachtige acties, die soms over the edge zijn’; een vergelijken van dit would-be geweld met dagelijks georganiseerd geweld waar niemand ooit zijn mond over open doet; of verwaarloosbare schade als gevolg van het symbolisch vernietigen van 20 tot 30 aardappeltjes.

Voor burgers die er niet bij waren is het moeilijk op basis van deze uiteenlopende visies zelf een standpunt in te nemen. Uiteraard, (bijna)  iedereen is het er over eens dat agressie en geweld niet kunnen. Maar de ernst van deze agressie, of deze gerelativeerd en verstaan kan worden (of deze relatief-is-aan) dat is dan weer bepaald door de inbedding van acties in een bepaalde context. En het is over deze context dat we het niet eens lijken te zijn.

Waarom niet? Omdat het hier om een proefproject gaat dat omstreden is. De techniek van genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s) wordt door de industrie gezien als een beloftevolle toekomstige factor die onder andere het hongerprobleem uit de wereld kan helpen. De industrie financiert de wetenschap, die uitsluitsel wil geven over een aantal veronderstelde effecten en gevolgen.

Natuurlijk, objectief gezien zit hier een mogelijkheid tot binding tussen wetenschap en het bedrijfsleven, en het is belangrijk de verstrengeling van winst en wetenschap voortdurend en kritisch te bevragen. ‘Wiens brood men eet, diens woord men spreekt’ is niet voor niets een wijze volksspreuk. Maar de bewegingsvrijheid van de wetenschapper hoeft daarvoor niet altijd aangetast te worden, tenslotte is de wetenschapper zelf vaak passioneel nieuwsgierig en op zoek naar waarheid, en  idealiter staat hij in dit proces los van commerciële overwegingen.

Opvallend echter is dat men in de diametraal opgestelde reacties die we vonden in de opiniestukken over de ‘Wetteren-kwestie’, er tegelijk ook een convergerende rode draad traceerbaar is die tegenstanders verbindt, met name de stelling dat grootschalige bedrijven maar één doel zouden hebben: winst.

Het gaat hen fundamenteel om het bevragen van het industriële voedselproductieproces

Volgens bepaalde wetenschappers zou gentechnologie leiden tot lucratieve patenten op voedsel want het verwezenlijkt plantzaad waarvan de oogst steriel is. Het creëert grotere afhankelijkheid – en dus inkomsten voor de bedrijven - want je kunt niet meer zelf zaad afnemen van je planten. Maar is dit laatste net niet net wat we mondiaal kunnen missen want indien je de NGO’s mag geloven, dan is het hongerprobleem niet gerelateerd aan tekort aan voedsel, maar aan de toegankelijkheid ertoe. Het is wellicht daarom dat actievoerders het debat op een dieper niveau hebben willen brengen, zoals ook hun brief in ‘De Morgen’ aangeeft.1 Het gaat hen fundamenteel om het bevragen van het industriële voedselproductieproces.

Het is vanuit dit perspectief dat het wij het ontslag van Barbara Van Dyck onder de loep nemen. Op welke basis het verdict binnen de universiteit gevallen is, is onduidelijk. Moest er één kop rollen, zoals bij de politiek, om een duidelijke daad te stellen? Maar waarom moest er een duidelijke positie ingenomen worden? Tegen wat dan? Zover de krant De Standaard  vrijdag meldde nam de onderzoekster zelf niet deel aan de actie, maar  ‘zij wenste de actie niet te nuanceren of er afstand van te nemen’ ‘Zij is opgetreden als woordvoerster en heeft daarbij die actie goedgekeurd.’ Laten we even stilstaan bij wat dit betekent, ook al moeten we er tegelijk rekening mee houden dat citaten in kranten zelden door de geïnterviewde uitgesproken worden, en hier dus een zekere voorzichtigheid geboden blijft.

De onderzoekster die ontslagen werd nam niet deel aan de vernietiging van het aardappelveld. Het lijkt dus alsof ze met de vinger gewezen werd omdat ze optrad als woordvoerster, of in ieder geval in een interview geen afstand nam van de feiten.  Keuren de vele andere wetenschappers die aanwezig waren op die dag ook niet de actie goed? En waarom wordt er tegen hen, vanuit diezelfde logica,  niets ondernomen?

Er is geen objectieve kijk op deze zaak mogelijk

Bovendien, men beweert dat de onderzoekster de actie niet wenste te nuanceren, maar wat betekent ‘nuanceren’? Zoals boven gesteld: er is geen objectieve kijk op deze zaak mogelijk, een gegeven feit wordt altijd geïnterpreteerd in een context en blijft dus relatief. Vragen aan de onderzoekster om te nuanceren of afstand te nemen komt neer op vragen om het standpunt van de universiteit over te nemen.
Maar natuurlijk kan de onderzoekster dat niet.  Anders zou ze de actie ook niet ondersteund hebben. Wij kennen haar niet persoonlijk maar uit de context, inclusief youtube-filmpjes, lijken we te kunnen afleiden  dat zij behoort tot het uitgedunde gezelschap van betrokken, actieve burgers die hun nek durven uitsteken. Die bezorgd zijn om wat er met de wereld gebeurt. Nuanceren zou gelijk staan aan het geven van een judaskus  aan haar lotgenoten die er voor gingen. Dit doe je niet als je eerlijk in de spiegel wilt blijven kijken nadien. 

Wat zegt de keuze voor ontslag over de houding van de universiteit?

Eerlijk gezegd denken we dat ze zich, verkeerdelijk, hebben laten   meeslepen door het verengde discours dat Vlaanderen nu al een tijdje teistert; eentje dat moreel gezien verglijdt naar een verwateren van moraliteit naar een oog om oog en tand om tand ethiek en dus onherroepelijk naar een zelf veroorzaken van datgene wat men meent te moeten veroordelen. Want waarin verschilt het resultaat van de universitaire  houding  dan werkelijk van diegene die het veld echt bestormden? Overtreedt ook de universiteit hier niet de ‘essentie van de vrije meningsuiting’? Vernietigt ook zij niet op gewelddadige manier maatschappelijk relevant onderzoek binnen haar eigen schoot?

Wat voor ‘sterk signaal’ wilde de universiteit uitzenden? Terecht, dat je niet zomaar dingen van een ander kapot maakt. Maar dat heeft de onderzoekster net niet gedaan.  Wel was ze er niet op tegen, en uitte deze mening in het kader van de vrije meningsuiting. Bovendien was de context op zijn minst zo dat het vanuit het perspectief van de beweging een ultieme poging was om 'de wereld te redden'. 

Niet dat men dit geweld goed kan praten, maar het zou misschien moeten kunnen rekenen op goedmoedig begrip. Je kunt het niet zomaar gelijk zetten met geweld om geweld (en ook hierbij heeft hardhandig optreden nog nooit het verhoopte effect gehad, zoveel is zeker).

Maar welk sterk signaal wordt nog uitgestuurd door deze veroordeling? Dat je best maar gewoon meeloopt met de massa, wil je er komen. Dat je je beter niet engageert of kritisch reflecteert, want zelfs bepaalde meningen actief naar buiten brengen kan je je baan kosten. Uiteraard, niet iedereen die betrokken was is ontslagen. Maar dat is net het gevaar. Er zit een willekeur in die wellicht nog meer onzekerheid creëert en de idee opwekt dat confirmeren loont en low-profile langst doet leven.

Deze boodschap, (hoeft het nog een betoog?), is funest voor een samenleving. Zij is het tegendeel van wat je zou verwachten van een ‘universitas’. En het tegendeel ook, toch, van wat je zou verwachten van haar wijze leiders.

Wat zou volgens ons dan wel een adequatere aanpak zijn? Diegene die opgepakt zijn zullen berecht worden en een straf uitzitten, voor zover er sprake is van criminele daden. Ons justitieel apparaat heeft daarvoor duidelijke wetten. Die zaken worden dus geregeld. Met betrekking tot de andere aanwezigen of sympathisanten, lijkt dialoog een gepaste methode. Maar dialoog, in de eigenlijke zin van het woord is niet zo simpel, want het betekent een ontvankelijke houding aannemen. In het specifieke geval van ontslag dient dan niet enkel de overmoedige jongere te ‘nuanceren’, maar zou ook de universiteit kunnen vertrekken van het gegeven dat elke waarheid tevens maar een perspectief is, ook de eigen waarheid.

Het bevordert de mogelijkheid om standpunten te verzachten in plaats van op te schuiven naar een dovemansgesprek van elk zijn gelijk.  Echt luisteren  betekent op het niveau komen waar je de ander niet meer in een hokje duwt – in een totaliteit zou Levinas zeggen – maar de persoon zelf kunt zien, ontdaan van vooroordelen. Het is pas op dat niveau dat ‘verstaan’ plaatsvindt. Deze houding van toenadering steeds opnieuw als voorbeeld stellen (en daardoor ook impliciet doorgeven aan studenten en bredere maatschappelijke geledingen) is de kiem van alle spreken en handelen – en van wetenschap. Deze keer is een kans gemist. Maar echte wijsheid bestaat er ook in, eigen vergissingen te durven toegeven.  

Nicole Note, Pieter Meurs en Karen De Looze

Nicole Note, Pieter Meurs en Karen De Looze zijn onderzoekers bij het Centrum Leo Apostel, VUB, maar schreven dit stuk in eigen naam.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

21 reacties

  • door Ankol op dinsdag 7 juni 2011

    Zonder mij voor of tegen GGOs uit te spreken: de actievoerders hebben het tegendeel bereikt van wat ze wilden. Het proefveld is niet vernietigd. Het experiment kan gewoon doorgaan. In de dooropvolgende discussie zijn de actievoerders met succes geportreteerd als een bende eco-terroristen, waar zelfs Groen! niets mee te maken wilde hebben. Wetenschappers konden op verschillende fora uitleggen waarom het experiment goed was. Geen enkele tegenstander van GGO's durfde zich nog uitspreken over dit thema, met uitzondering van Bart Staes (waarna Wouter Van Besien zijn broek aftrok). De enige tegenstander die media-aandacht kreeg was een van de actievoerders zelf, die er redelijk ongewassen uitzag in de studio van TerZake (perceptie is alles). In de ogen van de man en vrouw in de straat heb je aan de ene kant een bende verwilderde eco-terroristen, en aan de andere kant de rationele wetenschap die werkt voor het goede van alle mensen. In voetbaltermen noemen ze zoiets een overwinning met forfaitcijfers, in dit geval voor de verdedigers van GGO's.

    • door froels op dinsdag 7 juni 2011

      a Ankol: u moet de vrije tribune lezen in DM (6/6) van vier wetenschappers die ernstige kritiek en belangrijke feiten leveren op de veldproef. O.m. om welke redenen leden van de bioveiligheidsraad tegen goedkeuring van de proef stemden. Ook de vroegere activiteiten van het VIB die resulteerden in commerciële bedrijven. Zie: http://www.demorgen.be/onpdm/article.do?articleId=17074955&date=20110606&pubCode=DMO Maar bovenstaand artikel gaat over het ontslag door de KUL van een personeelslid vanwege haar mening over de beschadiging van het proefveld. Het is zonneklaar dat de KUL vice rector hier de traditie voortzet van de Inquisitie. Daar kregen ketters ook de kans hun valse geloof af te zweren, het was hun vrije keuze...

      • door Peter Braet op woensdag 8 juni 2011

        Uw link is blijkbaar alleen voor abonnees.

  • door melanie op dinsdag 7 juni 2011

    ... een knappe tekst. Die raakt omdat er zoveel waarheid in staat. En wat men ook moge beweren, de actie van vorige zondag heeft mij alvast veel inzicht gegeven, in een materie waarover daarvoor zo goed als niks werd gezegd. Ben hierin zeker niet alleen...

  • door Pleimion op dinsdag 7 juni 2011

    Dit opiniestuk zegt enerzijds dat het moeilijk om zich een oordeel te vormen over de gebeurtenissen voor burgers die er niet bij waren, maar maakt anderzijds wel het proces van KU Leuven op basis van wat in de krant is verschenen. Barbara Van Dyck heeft de kans gekregen om zich te verdedigen, wat daar gezegd is zullen we wellicht niet te weten komen. Veel zal het wel niet uitgehaald hebben: wat is je geloofwaardigheid nog als wetenschapper wanneer je goedkeurt dat het werk van collega's wordt vernield?

    • door froels op dinsdag 7 juni 2011

      Pleimion: betekent vrijheid van mening iets voor u? Ook van andere meningen dan de uwe, natuuriljk.

      • door Niels op woensdag 8 juni 2011

        Betekent die van de onderzoekers van het veld in Wetteren dan ook iets voor u?

        Dit is een open brief van de rector van de KULeuven naar de universitaire gemeenschap. Als u, of eender wie, daar ook maar één hol woord, valse redenering of onterechte reden tot ontslag in kan vinden (vanuit een Universiteit of eender welk ander bedrijf of instituut) dan zal ik ook mijn mening gerust voor mezelf houden.

        "Beste leden van de universitaire gemeenschap

        Er lopen verschillende reacties binnen op het dringend ontslag van een onderzoekster van de K.U.Leuven, waartoe wij ons genoodzaakt zagen. Ik begrijp de bezorgdheden over deze beslissing en de blijken van solidariteit met het ontslagen personeelslid.

        Daarom wil ik nogmaals verduidelijken dat het in deze zaak niet gaat om een beperking van de vrije meningsuiting of de academische vrijheid van één van onze onderzoekers. Integendeel, dat zijn ook voor mij onbetwistbare waarden en vrijheden.

        De betrokken onderzoekster is niet ontslagen vanwege haar standpunt over genetisch gewijzigde organismen, wel vanwege haar participatie aan en haar publiekelijk opkomen voor een gewelddadige actie, die doelbewust een door de democratische overheden toegelaten wetenschappelijk experiment wou vernietigen.

        Het doelbewust vernielen van een wetenschappelijk experiment strookt op geen enkele manier met de academische vrijheid, de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van onderzoek. Meer nog, het verhindert deze vrijheden voor collega-onderzoekers. Wetenschappers mogen met elkaar van mening verschillen, maar ze horen dat te doen via een actieve en open dialoog, niet door elkaars onderzoek ten dele of geheel te vernietigen of daartoe aan te zetten.

        Vermits het niet om de eerste actie ging van betrokkene in deze zaak en ze tijdens een persoonlijk gesprek geen afstand wenste te nemen van het gewelddadige protest, is de vertrouwensrelatie met haar onherroepelijk geschonden.

        Met collegiale groeten

        Mark Waer Rector"

        • door melanie op woensdag 8 juni 2011

          Barbara Van Dyck heeft geen gewassen vernield. Ik heb haar ook niet horen 'aanzetten tot het vernielen van onderzoek'. Wel was ze aanwezig op de hele actiedag, die begon met een boerenmarkt, discussies, betoging en eindigde met een wandeling naar het betrokken veld, waar een kleine groep van het FLM overging tot actie- zij zelf niet. Via diverse teksten over dit onderwerp verneem ik dat het etiket 'geweld' plakken op die laatste actie , niet proportioneel is aan het geweld dat ingebakken zit in het experiment zelf. Wanneer Barbara van Dyck hierover zegt dat deze actiedag nog maar het begin is van een ruimere campagne, dan betekent dit niets meer dan letterlijk 'het begin van een campagne'. De artikelen die intussen verschenen zijn en debatten bijvoorbeeld hier in de fora bewijzen trouwens haar stelling. Dat zij aanwezig was op die manifestatie, in de actie geen geweld ziet, en blijft bij haar mening, dat deelt ze met alle andere aanwezigen. Moeten deze nu allemaal ontslaan worden? Of alleen degene die bij hun standpunt blijven, als ze met ontslag bedreigd worden ? Door de aandacht die de radicale actie op het hele gebeuren heeft gevestigd, zijn zich heel wat meer mensen bewust van de risico's van dit proefveld en zullen ze ook beter volgen of dit onderzoek wel zo vrij is als het zich wenst voor te doen. Daarvoor was de problematiek niet gekend bij het ruimere publiek, en in dit opzicht is deze actie dus 100% geslaagd. Ik durf wel te voorspellen dat een volgende actie zal geïnfiltreerd worden door degenen die het protest nu al trachten te criminaliseren. Maar tegelijk, als ik mezelf als voorbeeld mag nemen: de gewone burger is ook wakker geschoten, en dit is op termijn veel belangrijker.

          • door Johan op woensdag 8 juni 2011

            Ze heeft mee opgeroepen tot de actie, die duidelijk tot doel had de proef te vernielen. Dat er daarnaast goede activiteiten waren is eigenlijk niet relevant. Ze is door de actievoerders in consensus voorgedragen om tijdens het bestormen van het veld als woordvoerdster te fungeren. Als ze zelf zou zeggen dat ze niet betrokken was zou dat laf zijn en oneerlijk tegenover de actievoerders. Ze heeft wél het lef gehad om te zeggen dat ze betrokken was, en dat is de reden voor haar ontslag geweest, in tegenstelling tot de 2 andere KULeuven collega's.

            Als de KULeuven van mening zou zijn dat er 'geweld' in deze proef vervat zou zitten, moeten ze dan alle experimenteel wetenschappelijk onderzoek in de biotechnologie staken? Wat met het ander wetenschappelijk onderzoek en onderwijs?

        • door froels op donderdag 9 juni 2011

          In de brief van Rector Waer staat, dat het ontslag van B Van Dijck niet gaat over een beperking van de vrije meningsuiting; maar dat de vertrouwensrelatie onherroepelijk geschonden is, vermits zij geen afstand wenste te nemen van het gewelddadige protest. Dus: indien ze afstand zou genomen hebben, dan zou de vertrouwensrelatie nog wèl bestaan. Enz. Als een rector zegt: 't gaat niet om de vrije meningsuiting, maar om het niet afstand nemen, enz enz., wat betekenen zijn woorden nog? Kan het nog duidelijker? Zou iemand een tweedehands auto kopen van deze man Waer - in goed vertrouwen?

        • door Leo Germeys op zaterdag 11 juni 2011

          Beste Niels, ik citeer: "Het doelbewust vernielen van een wetenschappelijk experiment strookt op geen enkele manier met de academische vrijheid, de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van onderzoek. Meer nog, het verhindert deze vrijheden voor collega-onderzoekers. Wetenschappers mogen met elkaar van mening verschillen, maar ze horen dat te doen via een actieve en open dialoog, niet door elkaars onderzoek ten dele of geheel te vernietigen of daartoe aan te zetten."

          Tijdens de tweede wereldoorlog werd ook wetenschappelijk onderzoek gedaan door een zekere wetenschapper Mengele die experimenteerde met menselijke organen waarbij zijn slachtoffers onnoemelijk te lijden hadden. Volgens de rector van de KUL is het voldoende dat experimenten wetenschappelijk en door de democratische overheden toegelaten zijn. Blijkbaar zou volgens deze redenering Mengele's experiment ook een plaats aan de KUL gekregen hebben indien de KUL in het Duitsland van toen had gelegen waar de meerderheid de nazi's steunde. En zou deze rector zich ook verzet hebben tegen elke actie die de experimenten van Mengele doet stoppen. Althans volgens die verklaring van de rector van de KUL. Natuurlijk zou geen enkel redelijk mens vandaag Mengele's experimenten laten doorgaan en zeker ook de rector van de KUL zou die experimenten als marteling afkeuren en verhinderen - nog afgezien van mijn vermoeden dat deze rector van de KUL zich moeilijk zou weten neer te leggen bij een politieke nazimeerderheid . Maar in die tijd was het blijkbaar anders.

          Het is ook nog niet zo heel lang geleden dat er zeer pijnlijke wetenschappelijke experimenten op levende dieren werden uitgevoerd. Daar is ook heel wat protest en vernietigen van experimenten aan te pas gekomen vooraleer algemeen aanvaard werd dat dergelijke experimenten niet kunnen. En weer kan ik vermoeden dat ook de rector van de KUL deze vandaag zou verhinderen.

          Nog geen veertig jaar geleden gebeurden er wetenschappelijke experimenten, goedgekeurd door democratische overheden, waarbij een heel eiland door een atoombom opgeblazen werd. En vandaag zijn er nog steeds krachten onder de mensheid die dat soort proeven zou willen verderzetten. Daar ben ik niet zo zeker van of de rector van de KUL deze zou willen verhinderen, ik ken de mens niet.

          Maar beste heer rector en Niels die naar hem verwijst, uit uw verklaring blijkt dat het u ontgaan is dat er een maatschappelijke controverse bestaat over het ggo aardappelveld. Dat het hier geen echt wetenschappelijk meningsverschil is. Enerzijds zijn er diegenen die beweren dat deze experimenten een weg zijn om de toekomst van de mensheid veilig te stellen, anderzijds zijn er diegenen die beweren dat deze experimenten een bedreiging vormen voor diezelfde toekomst. Het mag duidelijk zijn uit de hierboven aangehaalde voorbeelden uit het verleden van wetenschappelijke experimenten op levende mensen, levende dieren en levende natuur, dat de maatschappelijke controverse op een overgeschikt besluitvlak van het menselijk handelen moet gelegen zijn en dat derhalve de academische vrijheid moet ondergeschikt zijn aan het kader van deze maatschappelijke controverse. Vanuit deze rangorde valt het m.i. absoluut niet te verdedigen dat ggo-experiment te laten doorgaan, laat staan iemand te ontslaan omdat die verzet ertegen niet afkeurt. De heer rector spreekt over een actieve en open academische dialoog. Voorzover mij bekend is dergelijke dialoog enkel mogelijk nadat er met de maatschappelijke controverse terdege is rekening gehouden. Het is precies die maatschappelijke dialoog die de actievoerders in Wetteren willen bekomen. Door in zijn motivatie voor ontslag te verwijzen naar een open academische dialoog maakt de heer rector duidelijk dat die maatschappelijke dialoog wel het laatste is wat hij wil. Dialoog vooronderstelt een vorm van gelijke berechtiging van de partijen. Die wetenschappers die dat ggo-experiment wel willen laten doorgaan bewijzen enkel dat zij menen dat hun eigen kennis absoluut is. Nauwelijks een wetenschappelijke houding dus. Wie verdient er hier ontslag?

          Beste Niels, inderdaad veel holle woorden in die brief van de rector van de KUL. Het valt mij op dat je er het besluit zal uit trekken dat je in het vervolg je mening maar voor jezelf gaat houden. Blijkbaar zit het er niet in dat je je mening herziet. Bespeur ik hierbij enige zelfcensuur?

  • door Peter Braet op woensdag 8 juni 2011

    Ik wil u graag even bedanken voor deze evenwichtige en volgens mij juiste visie in dit opiniestuk op het ontslag door de Leuvense universiteit van onderzoekster Barbara Van Dijck wegens het uiten van haar mening. Dank u.

    • door LVE op woensdag 8 juni 2011

      Ik ben het ook eens met het opiniestuk! Om het debat open te trekken daag ik diegenen die rechtstreeks als onderzoekers bij het GGO-project in Wetteren betrokken zijn, de overeenkomst waaronder zij werken in het kader van dit project, op internet te plaatsen, zodat kan blijken dat dat inderdaad VRIJ onderzoek is, zoals door o.a. door Marc Waer beweerd wordt, OF integendeel, het onderzoek, GELINKT is aan en (deels in opdracht gebeurd van) de agro-industrie, zoals de actievoerders beweren.

  • door Aleide Lagrou op woensdag 8 juni 2011

    Dialoog met werknemers voorkomt dergelijke toestanden waarin maatschappelijk geëngageerde onderzoekers gesanctioneerd worden.

  • door Wouter Braeckman op woensdag 8 juni 2011

    Meneer Ankol Het is zeker zo dat de boodschap die aan het experiment was gelinkt, dat die wat meer mocht naar voor komen. Dat is trouwens met alles gelieerd aan de natuur, de meeste mensen zien dit als een luxeprobleem. Iets dat niet onmiddellijk zichtbaar is en zichzelf wel zal oplossen. Het is ook zo dat GROEN! zich uitsprak tegen deze actie (volgens mij een serieuze fout, maar dit geheel ter zijde). Ik heb het niet gelezen, maar ik kan best geloven dat wetenschappers de nodige inventiviteit aan de dag konden leggen om dit experiment met vuur en passie te verdedigen. Allemaal waar, maar van die wetenschappers. Als de klimaatproblematiek sterk in de media stond konden wetenschappers ook perfect aantonen dat de mens zijn aandeel in de hele opwarming miniem was. Ik wil maar zeggen, met cijfers en genoeg kennis van zaken kun je zoveel aantonen. De zaak blijft dat deze experimenten de basis leggen voor voedsel dat in handen is van een paar, zoniet één, multinational. En dat is een potentieel gevaar waar we ons als samenleving is goed moeten over bezinnen. En hoe je het ook bekijkt, ik denk echt dat met deze actie de basis is gelegd voor een debat ten gronde.

    • door Wetenschapper op woensdag 8 juni 2011

      Je moet je eens wat inlezen in wat wetenschappelijke consensus is.

      De wetenschappelijke consensus omtrent klimaatopwarming is dat de mens invloed heeft op die klimaatsopwarming. Dat staat onomstotelijk vast. Toch zul je wetenschappers en artikelen vinden die het tegendeel lijken te bewijzen. Ditzelfde geldt voor ggo's. De wetenschappelijke consensus zegt dat genetische modificatie als techniek veilig is. Toch zul je wetenschappers en artikelen vinden die het tegendeel bewijzen.

      Net als bij klimaatopwarming worden die enkele op het eerste zicht tegenstrijdige artikelen dan ge/misbruikt door bepaalde groeperingen. Het is namelijk nogal hypocriet om in het ene geval mee te gaan met de wetenschappelijke consensus omdat dat de consensus is en in een andere discussie mee te heulen met die enkele artikelen die blijkbaar het tegendeel bewijzen en de wetenschappelijke consensus naast je neer te leggen.

      • door froels op donderdag 9 juni 2011

        aan de anonieme "Wetenschapper": het woord "bewijzen" is foutief als we spreken over het niet-bestaan van iets (de gevaren van GGO's): wat niet is, kan niet bewezen worden. Maar bovenstaand artikel gaat over het ontslaan door de KUL van Barbara Vandyck.

      • door Gerd op vrijdag 10 juni 2011

        Mijnheer de wetenschapper , u manipuleert.

        De onbestaande consensus over ggo's - hoogstens een meerderheid van gentechnologen , dus zonder de biologen, ecologen, milieuwetenschappers , (bio)chemici, toxicologen en anderen - is in genen dele te vergelijken met de overweldigende consensus zoals die bestaat onder klimaatwetenschappers , atmosferische en planetaire fysici , geochemici , geologen , aard-en milieuwetenschappers etc. aangaande het menselijk versterkte broeikaseffect.

      • door Gerd op vrijdag 10 juni 2011

        Mijnheer de wetenschapper , u manipuleert.

        De onbestaande consensus over ggo's - hoogstens een meerderheid van gentechnologen , dus zonder de biologen, ecologen, milieuwetenschappers , (bio)chemici, toxicologen en anderen - is in genen dele te vergelijken met de overweldigende consensus zoals die bestaat onder klimaatwetenschappers , atmosferische en planetaire fysici , geochemici , geologen , aard-en milieuwetenschappers etc. aangaande het menselijk versterkte broeikaseffect.

      Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties