about
Toon menu
Opinie

De hautaine nonchalance van het negationisme (De zaak Bart De Wever versus Pierre Mertens)

Het staat in de Vlaamse kranten: dat het Oostenrijkse stadje Amstetten woensdag het ereburgerschap van Adolf Hitler na een emotioneel debat heeft ingetrokken. Omgekeerd valt er maar weinig te lezen over de rechtsgang, ook woensdag, in het geding van N-VA-voorzitter Bart De Wever tegen Pierre Mertens, de éminence grise van de Franstalige letteren in België. En dat weinige zit nog scheef ook.
donderdag 26 mei 2011

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

Beurskrant De Tijd vindt het “alle fatsoen voorbij” dat De Wever een negationist genoemd wordt. En Knack titelt: “Pierre Mertens wil afrekenen met Bart De Wever voor hof van assisen”. Het omgekeerde is waar: het is De Wever die een strafprocedure voert tegen de schrijver omdat die bepaalde uitspraken van hem negationistisch noemde.

“Laster en eerroof”, beweert de voorzitter van de grootste Vlaamse partij, die ooit in zijn column cynisch uitriep: “U weet dat ik een nazi ben in het diepst van mijn gedachten”. (1)  En dus moet de schrijver voor de rechter verschijnen.

De splinter in het Oostenrijkse oog en de balk in het Vlaamse?

Woensdag werd de zitting tot 13 december verdaagd. De raadkamer wenst met dat uitstel de advocaten van de twee partijen de gelegenheid te geven langer te kunnen pleiten, met getuigen en stukken.

Het is ook niet niks: Pierre Mertens is niet alleen een schrijver met hoog Nobelprijsgehalte, hij is ook emeritus van de ULB na een professoraat internationaal recht. Zijn specialiteit: oorlogsmisdaden, de rechten van de mens in conflictsituaties.

Hij is in deze een internationaal gerenommeerde wetenschappelijke autoriteit. Dat zo iemand een politiek leider van negationisme beschuldigt, is toch een feit van betekenis? De tv-journaals van de RTL en de RTBF besteedden woensdag dan ook veel aandacht aan de rechtszaak. Maar de VRT en VTM zwegen in de Vlaamse taal: Pierre Mertens is toch een Franstalige, wat gaat ons dat aan?

Rechts, het gevecht om een woord en om de geschiedenis

Het negationisme dat De Wever wordt aangewreven, slaat op een concreet gegeven: de Jodenvervolging in Antwerpen. Daarover hebben talrijke studies en boeken van historici, o.a. het monumentale rapport Gewillig België (2007) dat in opdracht van de Belgische regering is opgesteld door het Studie- en Documentatiecentrum Oorlog en Hedendaagse Maatschappij (SOMA), onomstotelijk aangegeven hoe groot de fatale verantwoordelijkheid was van de Vlaamse beweging, maar ook van het 'neutrale' gemeentebestuur van Antwerpen, met name bij de Jodenrazzia’s in de zomer van 1942. Daar waren ambtenaren en de politie van de stad actief bij betrokken.

Toen burgemeester Patrick Janssens (SP.A) daarvoor verontschuldigingen van de stad aanbood, vond De Wever dat 'opportunistisch' en 'gratuit'. En verder: “Waarom worden er nu excuses aangeboden, zestig jaar later? Ze worden misbruikt voor actuele redenen: het bestrijden van het Vlaams Belang. (...) De bestuurders moesten onder moeilijke omstandigheden beslissingen nemen. Ik vind het niet zo moedig nu naar die mensen na te trappen (...) Niet alleen Patrick Janssens en andere partijen misbruiken de Holocaust, ook de Joodse gemeenschap en Israël doen dat."

Over deze concrete uitspraken schreef Pierre Mertens in Le Monde en Knack dat ze negationistisch zijn.

Er is in deze alvast een merkwaardige parallel. En wel met Karel Dillen. In het Vlaams Blok-partijblad van februari 1995 schreef die een artikel over de wet op het negationisme onder de titel 'Politieke uitbuiters'.

Dillen betuigt er om te beginnen “ons diep medeleven met de verschrikkelijke tragedie welke de Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog is overkomen". Let wel, het is niet zo dat Dillen hier de historici bijtreedt. Wélke tragedie, de omvang en de verantwoordelijken ervan ... hij laat het allemaal in het midden.

En daarna veegt hij ieder die leden van zijn partij met negationisme in verband durft te brengen, de mantel uit: “Wij kunnen slechts onze verachting uiten voor dit stel rekels uit Vlaanderen en elders die zich op een schandelijke, ja weerzinwekkende wijze te buiten gaan aan een politiek misbruik van het onnoemelijk leed der Joden om een politieke partij – het Vlaams Blok – aan te vallen en in een kwaad daglicht te stellen. Zij horen aan de schandpaal. Ik klaag derhalve scherp de politieke hyena’s van de linkerzijde en van de beschaamde rechterzijde én hun soortgenoten van de mediawereld aan.”

Het is het hautaine ressentiment van de verstokte Vlaamse rechtsmarcheerders die het bij het eigen gelijk van toen houden. Wie daar anders over denkt krijgt het stempel van politieke uitbuiter

“In Vlaanderen heerste lang na de oorlog een mythe die de collaboratie van de Vlaamse beweging minimaliseerde of goedpraatte als een daad van nobel idealisme.” Dat schrijft Rudi Van Doorslaer, de directeur van het SOMA. (2) Gelukkig is die mythe door het werk van historici stilaan ondergraven en is het tijdsbeeld over de oorlogsjaren veranderd.

Lieven Saerens heeft in zijn boeken Vreemdelingen in een wereldstad (2000) en De Jodenjagers van de Vlaamse SS (2008) alvast het Antwerpse collaboratieverleden boven gespit. Hij schraapte een halve eeuw schimmel van een slecht Vlaams geweten.

Maar de leider van de grootste Vlaamse partij, die afwezig was op de rechtszitting van woensdag, wenst daar niks mee te doen. Hij kijkt liever door zijn bewasemde achteruitkijkspiegel naar zijn Vlaanderen. “De huifkarren worden in een cirkel geplaatst en de verongelijkten verschansen zich.” (3)

“Ik heb niet lichtzinnig over negationisme gesproken”

Dat zei Pierre Mertens bij het verlaten van de raadszaal. Er wordt in deze zaak nogal wat mist gespuid over de inhoud van het woord 'negationisme'. Het begrip wordt dan verengd tot het 'ontkennen' van de gaskamers of van de naziconcentratiekampen.

Ten onrechte. De Belgische wet van 23 maart 1995 tegen het negationisme stipuleert klaar en duidelijk dat het niet alleen gaat over het ontkennen, maar ook over het minimaliseren, afzwakken, banaliseren en goedpraten ervan.

In dat licht is het epitheton 'negationistisch' voor de uitspraken van De Wever accuraat. Niet voor niks houdt specialist Pierre Mertens voet bij stuk.

Maar De Wever blijft koppig genoegdoening eisen, zowel civielrechterlijk als strafrechtelijk. Het kamp van De Wever maakt zich sterk dat het tientallen getuigen uit de Joodse gemeenschap van Antwerpen kan laten getuigen “die zeer goed weten dat hij de Holocaust niet ontkent”. (4) Alsof iemand dat ooit zou beweerd hebben.

Pierre Mertens zei op het persmoment na de zitting: “Elke burger in het land heeft het recht correct te weten wat negationisme is. Deze wet heeft het niet alleen over de totale ontkenning, maar ook over de onderwaardering van de feiten van de Holocaust.”

De schrijver wees erop dat hij nooit op de man heeft gespeeld: “Ik heb hem niet persoonlijk willen schaden, zoals hij beweert. Ik heb hem niet beledigd. Ik heb hem niet uitgescholden voor fascist, zoals anderen deden die nochtans niet vervolgd worden. Ik ben deze zaak op mijn weg tegengekomen en ik kon daarbij niet anders dan spreken over negationisme. Wat ik kritiseerde, is het gedrag van mijnheer De Wever. Wat ik bestrijd zijn de waarden, het systeem dat hij belichaamt.”

De arrogantie van de ignorantie

De 97-jarige verzetsleider Max De Vries toonde op dat persmoment een anti-Joods artikel van VNV-gouwleider Brouns uit 1942: “Wij zullen de Joden een einde, een katastroof voorbereiden, vreselijker dan ooit een volk of generatie heeft gekend.”

Het artikel verscheen in het VNV-blad De Toekomst. Over toekomst gaat het ook vandaag. Want als de hautaine nonchalance van de oppervlakkigheid het haalt op de onderbouwde genuanceerdheid, dan is intellectuele terreur dichtbij.

De specialist inzake persvrijheid, professor Dirk Voorhoof, schreef in een opinie over de zaak dat De Wever zich hier “in het gezelschap bevindt van politici in Rusland, Moldavië of dichter bij huis Jean-Marie Le Pen of Jörg Haider die het niet kunnen laten schrijvers en opiniemakers voor de rechter te dagen wegens onbetamelijke kritiek.” (5) Hij vindt dat zij het publieke debat met hun strafprocedures proberen te fnuiken.

We leven in een sfeer van “Bart heeft altijd gelijk”. (6)  Professoren als Paul De Grauwe (KU Leuven), schrijvers als Pierre Mertens en schilders als Luc Tuymans maken kennis met de assertiviteit van Vlaamse radicalen die grote moeite hebben met wie anders denkt dan zij.

De potige reacties, de haatmails, het dreigen met broodroof – voor de kunstenaars op de avond van 'Niet in Onze Naam' in de KVS bijvoorbeeld – , het blijft crescendo gaan. Het intimiderende effect ervan dreigt “het normale en geciviliseerde debat onmogelijk te maken”, schreef socioloog Marc Hooghe.

En weer is daar, om dat te vergoelijken, het hautaine, misplaatste cynisme van De Wever: “U weet dat ik iemand ben die vol nostalgie droomt van een boekverbranding zoals in 1933. Dat ik nog aangaf dat de excuses van de stad Antwerpen aan de Joodse gemeenschap veel te laat kwamen, was alleen om de aandacht af te leiden van mijn ware aard.” (7)

In het geding is de vrije discussie. Pierre Mertens zei op het persmoment: “Ik zou bij deze zaak gekozen hebben voor een klassiek publiek debat met de Wever, in een universiteit bijvoorbeeld. Maar nu het zo ver is, hoop ik dat een proces voor assisen plaatsgrijpt."

"Want het is tijd het abces open te steken en publiek een debat te voeren over een dossier dat de politieke sfeer verduistert. En er is niets communautairs in mijn demarche, want ik verdedig de ene Vlaming (de burgemeester van Antwerpen) tegen een andere Vlaming.”

De oude schrijver besloot: “De slachtoffers van toen zijn dood. Zij kunnen het woord niet meer nemen. Zij hebben recht op het woord. Ik heb het in hun plaats genomen en zal dat blijven doen.”

Hugo Franssen

Hugo Franssen is redacteur bij EPO. Deze uitgeverij publiceerde de Nederlandse vertaling van de roman 'Une Paix Royale' (Koninklijke Rust) van Pierre Mertens, waarin de Belgische monarchie in haar blootje wordt gezet.

(1) De Morgen, 9 juli 2009

(2) Geciteerd in Roger Rutten, Oorlog en Zwijgen, Berchem 2011, p. 267.

(3) Bart Sturtewagen in De Standaard, 26 januari 2011.

(4) La Libre Belgique, 25 mei 2011.

(5) De Standaard, 8 juni 2008.

(6) Artikel van Marc Reynebeau in De Standaard, 18 januari 2011.

(7) Column in De Morgen, 9 juli 2008.

reacties

25 reacties

  • door Jeroen DM op donderdag 26 mei 2011

    "Ten onrechte. De Belgische wet van 23 maart 1995 tegen het negationisme stipuleert klaar en duidelijk dat het niet alleen gaat over het ontkennen, maar ook over het minimaliseren, afzwakken, banaliseren en goedpraten ervan.

    In dat licht is het epitheton 'negationistisch' voor de uitspraken van De Wever accuraat. Niet voor niks houdt specialist Pierre Mertens voet bij stuk."

    Correcte informatie graag. De negationismewet bestraft iemand die de Holocaust "ontkent, schromelijk minimaliseert, poogt te rechtvaardigen of goedkeurt". Alleen al onder die definitie vallen de uitspraken van Bart De Wever niet, maar bovendien heeft het Grondwettelijk Hof verduidelijkt dat je pas onder het toepassingsgebied van de wet valt als je de bedoeling hebt "een misdadige en de democratie vijandig gezinde ideologie in ere te willen herstellen en daarbij een of verschillende categorieën mensen ernstig te willen beledigen."

    • door Le grand guignol op donderdag 26 mei 2011

      De oorspronkelijke wet van 1995 werd reeds een aantal malen aangepast, onder meer werden de woorden "de wet van 23 maart 1995 tot bestraffing van het ontkennen, minimaliseren, rechtvaardigen of goedkeuren van de genocide die tijdens de tweede wereldoorlog door het Duitse nationaal-socialistische regime is gepleegd" vervangen door de woorden "de wet van 23 maart 1995 tot bestraffing van het ontkennen, minimaliseren, rechtvaardigen of goedkeuren van een genocide of van een misdaad tegen de menselijkheid".

      http://www.senat.be/www/?MIval=/publications/viewPubDoc&TID=50348520&LANG=nl

      De Wever heeft met zijn uitspraken op z'n minst de verantwoordelijkheid en/of de rol van betrokkenen bij een misdaad tegen de menselijkheid gerechtvaardigd binnen de specifieke historische en Antwerpse context, waaruit volgt dat hij eveneens het gedrag van de desbetreffende verantwoordelijken/betrokkenen minimaliseert binnen die specifieke context.

      • door Elias Kleinpeter op donderdag 26 mei 2011

        De link naar het voorstel tot aanpassing van de wet, zoals hierboven gegeven, heb ik niet in het Staatsblad 'gematerialisserd' teruggevonden. Ik neem dus aan dat het voorstel niet is aangenomen, nog in behandeling is of nog niet is gepubliceerd. Bij deze dus toch nog maar eens de raad om juridische bronnen te checken en dat meer dan eens. Alleen wat werkelijk in het BS is verschenen, telt. (Jammer wel dat het BS zo'n verschrikkelijk kluwen is om iets in terug te vinden.) Jeroen DM heeft op dat punt dus wel gelijk; tenzij iemand mij vooralsnog zou kunnen vertellen in welke editie van de BS ik moet gaan zoeken.

        Nu, het juridisch welles-nietes-spelletje achterwege latend: wanneer De Wever werkelijk heeft gesproken over het 'misbruiken' van de Holocaust door Janssens, de Joodse gemeenschap en Israël, dan zijn die uitspraken in ieder geval moreel laakbaar. Of je dat meteen 'negationisme' moet noemen is mij niet duidelijk (en ik wil op dat aspect ook geen stelling pro of contra innemen), maar het past wel binnen een Vlaamse context waarin de gruwel van de Tweede Wereldoorlog al te vaak met een walgelijke en totaal misplaatste 'mantel der liefde' wordt bedekt. De reden hiervoor kennen we ook allemaal: te veel Vlaamse jongens zijn naar het Oostfront gelokt en wat ze daar hebben beleefd, behoort - zo menen velen niet onterecht - ook niet te worden vergeten.

        Op de een of andere manier zullen we toch met beide 'versies', met beide 'belevings- en herinneringswijzen' in het reine moeten komen. Of beter: een modus vivendi zoeken. Ik denk dat het daartoe zinvol kan zijn om de bureaucratische organisatie van Hitlers moordindustrie meer in de verf te zetten, zoals Z. Bauman in zijn "De moderne tijd en de holocaust" heeft gedaan. Dat heeft de verdienste om enerzijds de Holocaust uit de sfeer van het onbespreekbaar en onverklaarbare weg te trekken, en anderzijds de potentie om de machinerie bloot te leggen die zovele naïeve en op zich plichtsgetrouwe jonge mannen tot gruweldaden heeft gevoerd. Bovendien, en dat is nog wel het belangrijkste, laat een analyse zoals die van Bauman pijnlijk zien en voelen hoe 'normaal' de organisatie van de democide was; hoe met andere woorden de achterliggende mechanisme ook vandaag nog in onze samenleving aanwezig zijn en dat we er goed aan doen om iedere bureaucratisch georganiseerd arbeidsdelingsmechanisme (en bij uitbreiding de parlementaire democratie) hartsgrondig te wantrouwen. Bijna alle elementen blijven onverminderd in de samenleving aanwezig om een herhaling van die tragedie mogelijk te maken, het ontbreekt ons louter nog aan een gek zoals A.H. die de massa's brutaal in vervoering kan brengen.

        Kortom, hoezeer ik ook twijfel aan de wenselijkheid om via het juridisch apparaat de negationismeclaim ten aanzien van De Wever hard te maken (en hetzelfde geldt voor iedere hedendaagse fascismeclaim, cf. R. Riemen), toch is het van wezenlijk belang om op tijd en stond dwaze, domme en onnodig kwetsende uitspraken zoals die van De Wever en recenter nog De Clerck op het publieke forum te brengen en terecht te wijzen. Dat mag dan in ieder geval al als verdienste op het conto van Mertens (en Franssen) geschreven worden, al denk ik dat we daarvoor toch ook eens een meer passende, minder zwaarbeladen, woordenschat voor moeten ontwikkelen. Dat kan zachtjesaan, want WO I en II zijn [hopelijk] nog lang niet uit de collectieve herinnering gewist.

        • door hugo franssen op vrijdag 27 mei 2011

          Moeten we ook met de "belevings- en herinneringswijzen van de Oostfronters "in het reine komen? Ik geloof het niet. Waar we mee in het reine moeten komen is de waarheid. Het werk van talrijke historici was nodig om die waarheid, de reële feitelijkheid aan het licht te brengen en de mythes, bijvoorbeeld over de Vlaams-vijandige juridische afwikkeling van de oorlogsmisdaden nadat de oorlog z'n beslag gekregen had en het nazisme was overwonnen, te ontkrachten. Een voorbeeld: Het ingediende wetsvoorstel van het Vlaams Belang, waarover de Senaat onlangs stemde dat het in overweging zal genomen worden, gaat aan al dat historisch-wetenschappelijk onderzoek voorbij. de toelichting bij het ontwerp herhaalt alle axcuses en voorwendsels halve waarheden en hele leugens inbegrepen om de vervolging van de collaboratie elke legitimiteit te ontzeggen.

      • door lexmaniac op vrijdag 17 februari 2012

        Het aangehaalde wetsontwerp is nooit wet geworden maar vervallen na ontbinding van de kamers:

        Overigens zou Hannah Arendt zich omdraaien in haar graf als die lelijke "Hollandse" vertaalfout in de Belgische wetgeving terecht zou komen: “Traduit en allemand, cela donne Verbrechen gegen die Menschligkeit – comme si les nazis avaient seulement manqué de gentillesse, ce qui est assurément l'euphémisme du siècle.”

        Hopelijk blijft DWM het consequent bij de correcte term "misdaden tegen de mensheid" houden.

      • door lexmaniac op vrijdag 17 februari 2012

        Het aangehaalde wetsontwerp is nooit wet geworden maar vervallen na ontbinding van de kamers: http://www.senate.be/www/?MIval=/dossier&LEG=3&NR=1685&LANG=nl

        Overigens zou Hannah Arendt zich omdraaien in haar graf als die lelijke "Hollandse" vertaalfout in de Belgische wetgeving terecht zou komen: “Traduit en allemand, cela donne Verbrechen gegen die Menschligkeit – comme si les nazis avaient seulement manqué de gentillesse, ce qui est assurément l'euphémisme du siècle.”

        Hopelijk blijft DWM het consequent bij de correcte term "misdaden tegen de mensheid" houden.

  • door Jef V1 op donderdag 26 mei 2011

    Als oprecht linkse Vlaming-Belg-Europeaan-andersglobalist en nog 37 andere identiteiten, stoor ik mij toch aan een aantal uitschieters in dit artikel. Om bij het kopje te beginnen: de parallel tussen Hitlers ereburgerschap van Amstetten en het incident Mertens/DeWever is van een soort "links-populistisch" waar we echt niet mee vooruit komen in een "geciviliseerd debat". De zinsnede van Knack is wel juist: zij verwijst naar Mertens' ondubbelzinnig geuite vurige wens dat De Wevers klacht niet zal geseponeerd worden, zodat hij het debat kan aangaan in een mediatiek assisenproces. (Waarbij men zich ook wel mag afvragen wie daar desgevallend zal scoren, maar soit). Dat Pierre Mertens een schrijver met Nobelprijsgehalte zou zijn, zal ook bij zijn vurigste fans wel verbazing wekken, maar dat doet er in dit debat gelukkig verder niet toe. Wanneer de acteurs van het "Niet in onze naam"-project met broodroof bedreigd zijn, het is mij niet bekend. Mij lijkt het als democraat niet abnormaal dat politici commentaar leveren bij het politiek engagement van kunstenaars. Men kan niet tegelijk kunstenaars prijzen voor hun politieke stellingnames, en tegelijk moord en brand schreeuwen als de politici zich van hun kant permitteren om een mening te hebben over het politiek engagement van deze of gene artiest. "Groot gelijk" blijkt eens te meer niet zo gezond te zijn voor oordeelsvermogen en intellectuele eerlijkheid. Beweren dat er in het huidige politieke debat sprake is van intimidatie en intellectuele terreur, is schromelijk overdreven. Dat het debat grimmiger en vuiler gevoerd wordt, is juist; Franssens bijdrage draagt er zelf overigens stevig toe bij. Of links er beter van wordt, betwijfel ik. Over de negationismevraag zelf mag voor mij gerust een proces gevoerd worden.

    • door Jvm op vrijdag 27 mei 2011

      [title]Beste Jef, U geeft me hoop[/title]Beste Jef,

      U geeft me hoop dat het ooit nog wat wordt met de linkse krachten bij ons. Geef vooral niet op en blijf tegen de populistische stroom ingaan.

      Met zeer sympathieke groeten,

      Jvm

    • door redfly op vrijdag 27 mei 2011

      Wat is negationisme? De wet waarvan hier sprake juridiseert de herinnering aan de oorlog, een hele eigenaardige zaak. Dat gebeurt bovendien in de context van één welbepaalde herinnering, die aan de genocide op de joodse bevolking. En bijvoorbeeld niet de herinnering aan de weerstanders in breendonk, de oudstrijders uit de achttiendaagse veldtocht, de russische militairen in stalingrad... Daarmee doe ik niets af aan de impact van de judeocide. Maar het is niet het enige verhaal dat over WOII valt te vertellen. Noch is het zo dat alle andere ervaringen uit die oorlog kunnen worden samengevat door naar de genocide te verwijzen.

      Dus: het is verboden te vergeten; maar herinneren op uiteenlopende manieren, dat wordt nu ook niet bepaald aangeraden... Dat is gevaarlijk reductionisme. Het is verstandig om kanttekeningen te plaatsen bij die normalisering van de herinnering. En er zeker niet zelf in mee te stappen als het toevallig goed van pas komt om een politieke tegenstander mee te raken. Denk een beetje verder, kd. Fransen.

      • door hugo franssen op vrijdag 27 mei 2011

        Beste redfly, dat de wet tegen nega

      • door hugo franssen op vrijdag 27 mei 2011

        Beste Redfly, dat de wet tegen het negationisme alleen op de Holocaust zou slaan, is al weerlegd door Le grand Guignol (cfr de tweede reactie, hierboven) Het is inderdaad fout de Tweede Wereldoorlog te reduceren tot alléén de Holocaust. De nazi's brachten trouwens méér mensen in de Sovjet-Unie om dat dat ze Joden ombrachten. Voor België: 120.000 mensen werden in de Tweede Wereldoorlog vanuit België naar Duitsland gedeporteerd om er dwangarbeid te verrichten. 65.000 mensen uit België, onder wie 25.000 Joden werden in concentratiekampen opgesloten. Meer dan 41.000 onder hen overleefden de kampen niet.

        • door redfly op vrijdag 27 mei 2011

          Ik weet dat de reikwijdte van de wet nadien nog is uitgebreid. Maar maakt het dat niet juist nog erger? Dat betekent dat je niets mag ontkennen wat onder begrip 'genocide' kan worden gevat. Maar wat is een genocide? De moord op de joden wel, de moord op de armeniers ook, maar dan natuurlijk ook de killing fields van pol pot en de holodomor van stalin? Je ziet: un train peut en cacher un autre. En minstens één notoire epo-auteur zal zich, als je deze logica steeds verder uitbreidt, al snel geconfronteerd zien met dezelfde rechtsmiddelen als degene die jij nu tegen Bart de Wever wil inroepen.

          Ik wil niets afdoen aan geen enkele van de catastrofes die hierboven staan opgesomd. Niet aan de linkse, niet aan de rechtse, niet aan de aziatische, niet aan de europese. Maar ik denk wel dat het onverstandig is om alle rampen uit hun context te lichten, en naast elkaar in het uitstalraam te leggen onder het bordje 'Rampen van de Mensheid', 'Vergeet het Niet', 'Ook al heeft Deze Gruwel Geen Betekenis, Gij zult er toch Uw Grondwaarden aan Ontlenen'... Op die manier maak je ze per definitie onbegrijpelijk. Het wordt onmogelijk om ook nog maar iets te zeggen over de reële omstandigheden waarin die rampen hebben plaatsgegrepen.

          En tot belangrijk slot: Wat helpt het eigenlijk? Leidt die morele verontwaardiging zonder context voor een groter respect voor de reële slachtoffers? I doubt it. Voor mij gaat het hier om het 'historische' equivalent van de political correctness in de multiculturaliteitsdiscussie. Ook op dat terrein bezeorgt de morele verontwaardiging vooral een warm gevoel aan de blanke multiculturalist, zonder dat er aan de achterstand van de minderheidsgroepen ook maar iets verandert. Le supplément d'âme de l'horreur, c'est une très belle chose.

          Nooit meer? Niet vergeten? Achter die grote affiches zie ik drie miljoen doden uit Oost-Congo spoken. Zouden zij beter worden van een negationismewet? Misschien verlangen zij wel naar mensen die hun morele verontwaardiging gewoon thuis laten en in plaats daarvan eindelijk iets doen. Zullen we dat eens aan Pierre Mertens vragen? En aan de opstellers van de negationismewet?

        • door Jan van Wijck op zondag 29 mei 2011

          Het volstaat om een kijkje te nemen op http://www.ejustice.just.fgov.be/cgi_loi/change_lg.pl?language=nl&la=N&cn=1995032331&table_name=wet om dadelijk te zien dat de "weerlegging" door Le grand Guignol nonsens is. Het wettelijke verbod op negationisme heeft wel degelijk een zeer specifieke en beperkte inhoud - cfr. arrest van het Abritragehof van 12 juni 1996, http://www.const-court.be/public/n/1996/1996-045n.pdf. Opnieuw zien we dat vele auteurs van de wereld morgen en feiten annex bronnen op zeer gespannen voet staan met elkaar.

        • door Rudi Dierick op woensdag 14 december 2011

          Nu we het toch over aantallen omgebrachte mensen hebben, wat dan te denken van de twee absolute koplopers in aantallen omgebrachte mensen in de hele werledgeschiedenis, Stalin en Mao? Of van 'ons eigenste' Leopold II die, volgens sommige tellingen, zelfs de nazi's nog voorafging?

  • door Robert op zaterdag 28 mei 2011

    Hugo Franssen, "redacteur bij EPO"... is dat de uitgeverij achter dat boek "Een Andere Kijk op Stalin" dat de mensenrechtenschendingen onder Stalin banaliseerde? Hmm.... Dat alle schrijfseltjes van PVDA-bobos uitbrengt, wiens partij tot zeer recent nog Noord-Korea ophemelde en voorbij ging aan de concentratiekampen in dat land? Hmmmmmmm...

    De voorgaande paragraaf even terzijde (al blijft het belangrijke context) is de argumentatie van de auteur ook intellectueel slordig. Naast het feit dat de verenigbaarheid van de negationismewet met het Europees Verdrag inzake de Rechten van de Mens al kan aangevochten worden op basis van de argumentatie dat woorden als "banalisering" te vaag zijn om beperkingen op de vrijheid van meningsuiting te rechtvaardigen, merkt wie genuanceerde distinguo's wil maken (een karaktertrek die ik deel met De Wever en waar Stalin en Kim Il-Sung nooit last van hadden) op dat De Wever de holocaust niet banaliseert. Als hij iets banaliseert is het de verantwoordelijkheid van de eigen achterban. Wat dan verwerpelijk is, maar het gaat nog steeds over iets anders, iets dat niet onder de negationismewet valt. Het nationalisme van de NV-A is vrij narcistisch, maar niet racistisch, en dat sommigen hopen dat hij uitlatingen zal doen die hem in strafrechtelijk vaarwater brengen toont m.i. enkel maar aan dat zijn tegenstanders er niet in slagen coherent en rationeel een alternatief verhaal te presenteren.

    • door Vanglabeke Noël op maandag 30 mei 2011

      Tja Robert of hoe je ook heten mag, U

    • door Vanglabeke Noël op maandag 30 mei 2011

      Tja Robert of hoe je ook heten mag . U speelt hier duidelijk de man ,in dit geval Hugo Franssen en niet de bal . EPO ,jawel bracht indertijd "Een andere kijk op Stalin uit " ,heb dat boek niet gelezen maar heb wel al minstens 100 boeken uitgegeven bij EPO gelezen . En dit over uiteenlopende onderwerpen gaande van arbeidersstrijd , tot autisme of slachtoffers van verkeersongevallen, en inderdaad ook politieke boeken van bvb Noam Chomsky en Michaël Parenti . Het boek van Parenti " Zwarthemden en Roden " heeft wat mij betreft een goed genuanceerd beeld over de voormalige Sovjet-Unie . Gaat een kritische kijk op Stalin(uitschakelen van politieke tegenstanders edm) niet uit de weg maar onderstreept ook de verdiensten op sociaal vlak in het voormalig Oostblok waaronder de Sovjet -Unie.Een zin die mij altijd bijblijft is dat de mensen uit het voormalige Oostblok dachten van in de eerste wereld terecht te komen maar de derde wereld werden ingebokst met alle gevolgen vandien op sociaal vlak . PVDA- bobos ? Geef mij in het huidige politieke klimaat maar de PVDA met zijn kiwimodel, zijn miljonairstaks en zijn 6% btw op levensnoodzakelijke energie .Over Noord - Korea spreek ik mij niet uit, te weinig op de hoogte maar weet wel dat in het voormalige Oostblok na de omverwerping van het communisme er van die verhalen over miljoenen gevangenen weinig overbleef, mochten die er geweest zijn dan zouden ze toch massaal tevoorschijn moeten gekomen zijn na de omwenteling . Als voorbeeld kan ik miljonair en grootgrondbezitter Havel geven , die liet in 1989 2/3 van de gevangenen vrij in Tsjecho- Slovakije omdat hij dacht dat het politieke gevangenen waren ,ook daar enkele duizenden en zeker geen miljoenen zoals de Westerse propaganda altijd beweerde .Wat bleek na de vrijlating ? Dat het gros van de vrij gelaten gevangenen ordinaire misdadigers waren die maar meteen weer aan de slag gingen .En dit tot verbijstering van Havel en co.

      • door redfly op maandag 30 mei 2011

        "Over Noord-Korea spreek ik mij niet uit, te weinig op de hoogte". Tja ... ^^... Het zou zomaar ineens kunnen, inderdaad, dat daar achter alle prikkeldraad die de mensen moet binnenhouden, ineens een prachtig landje schuilgaat, van ongekende vrijheid en vol wiegende zeeën van overvloedig koren. Komaan man.

        • door Vanglabeke Noël op maandag 30 mei 2011

          Bah redfly , niets is gemakkelijker dan ongefundeerd onder een schuilnaam de man te spelen en kappen op dat ene punt uit mijn reactie .

      • door Roger op donderdag 2 juni 2011

        OK Noël een lange lap tekst waar ik niet echt aan uit kan. Waren het nu verzinsels van het kapitaliestiese westen, dat van die mensenrechtenschendingen in het oostblok, of was het toch ergens waar maar dan weer te rechtvaardigen omdat iedereen toegang had tot derderangsbrol zolang er geen bevoorradingsproblemen waren? Ik begrijp dat je het allemaal niet zo erg vond die hele zooi daar, maar ik zou iets preciezer willen weten of je het nu hoofdzakelijk ontkent dan wel banaliseert.

        Chomsky en Parenti zijn nog wel zinnige denkers (al ontkende Chomsky eind jaren '70 dat er een genocide aan de gang was in "Democratisch Kampuchea", maar EPO zal wel een boekje hebben uitgegeven waarin staat dat het allemaal verzinsels waren van de V$). EPO geeft die mensen enkel uit omdat ze hun concrete kritiek vooral tegen de VS richten, en dus objectieve bondgenoten zijn van de rabiaat anti-Amerikaanse PvdA. Met rabiaat anti-Amerikaans bedoel ik dat de PvdA heult met iedereen die in conflict ligt met de VS, zelfs al heeft de persoon of dat land zelf veel bloed aan de handen. Chomsky is echter geen communist of socialist maar een een anarcho-syndicalist, zou dus als een van de eersten in een strafkamp terechtkomen in een PvdA-staat. Hij is zelf vierkant tegen elke strafrechtelijke sanctionering van het historisch geheugen, vindt met andere woorden dat ontkenning en minimalisering van de holocaust volstrekt legaal hoort te zijn.

        Speel ik op de man? Ja, maar is dat per se naast de kwestie? Iemand die werkt voor EPO en beweert te geven om principes zoals democratie, mensenrechten en waarheid verloochent die principes via zijn carrièrepad, is m.a.w. hypocriet. We gaan toch ook de werknemers van uitgeverijen van de Vlaams Blok-schfijseltjes ernstig nemen? En anoniem, ja, inderdaad ja, anoniem. Internet is een onguur hol vol tuig en krapuul van elke of geen politieke strekking, dus zelfs met een respectabele mening zoals de mijne of die van redfly wil je enkel onder een schuilnaam reageren. De goelags banaliseren onder je echte naam, daar heb blijkbaar enkel jij de ballen voor, proficiat.

        • door Le grand guignol op donderdag 2 juni 2011

          Vrijheid van meningsuiting is op zich een mooi principe; echter voor diegenen wiens mening gevangen zit in psychotische reflecties en obsessieve brabbeltaal vormt de vrijheid van meningsuiting het opstapje naar de schandpaal. Als lakei van Gilles de la Tourette ga je 't nog ver schoppen! Veel beterschap

  • door Roland Horváth op vrijdag 3 juni 2011

    Zoals reeds redfly en door Roger gezegd, negationisme hoort niet thuis in het strafrecht, daar dient het laatste niet voor. Het hoort thuis in een (niet ophoudende) brede maatschappelijke discussie. De wet tegen negationisme werkt uiteindelijk antiproductief. Misschien is een rechtszaak ivm. negationisme niet zeer productief. Overigens rond 1500 waren er in Noord- en Zuid-Amerika naar schatting 75 miljoen Indianen. Na verloop van tijd waren er niet zo veel meer over door ziekte, honger en volkerenmoord.

    Het gevaar van N-VA en VB, twee uitgaven van hetzelfde, schuilt in de kern van het Offensieve Nationalisme (ON). We moeten dus onderscheid maken tussen die kern en de opsmuk, presentatie en compensatie van die partijen. Oorlogen worden onderscheiden in offensieve, aanvals- en defensieve, verdedigingsoorlogen zoals in de processen van Neurenberg na WO II. Het ON heeft geen echte vijanden zoals het defensieve nationalisme, bvb. de Vlaamse strijd tot de jaren 1960, maar vermeende, gefantaseerde interne en externe vijanden, in het algemeen minderheden bvb. Walen, immigranten, werklozen, zigeuners, moslims, de Islam straks misschien gepensioneerden, ambtenaren, vrouwen. N-VA wil niet vergeleken worden met op haar gelijkende partijen zoals het VB of de Nederlandse PVV. Dat gaat zo onder concurrenten. Nochtans, alle mensen lijken op alle anderen, alle democraten op alle andere - en alle offensieve nationalisten op alle andere -, van nu en straks en van vroeger.

    Bij het ON kan men onderscheiden: De machthebbers, de stokers, het volk en de vijanden (minderheden). De machthebbers zijn de Vlaamse Franstalige grootaandeelhouders en grandbourgeois. De stokers, de profeten, de grootayatolla’s zijn lieden als Bart Dewinter en Filip De Wever. (De meerderheid van) het volk wordt opgestookt tegen de duivel, de vijanden, de profiteurs, de zondebokken zogezegd ten bate van het volk maar in werkelijkheid ten bate van de machthebbers. Dat is het enige inhoudelijke programmapunt van alle ON, wat door veel auteurs beweerd wordt. Het ON is voor ongelijkheid en discriminatie. Het kan niet bestaan zonder. Met discriminatie is het zoals met ruzie, ge weet waar ge begint, maar ge weet niet waar ge gaat uitkomen. Bij discriminatie zit ge op een hellend vlak. Het begint met het classificeren van de burgers en het demoniseren en discrimineren van minderheden. Een maatschappij zoals onder Hitler of Stalin of een slavenmaatschappij zijn maar enkele stappen van onze maatschappij verwijderd. Juist daarom is het ON van N-VA en van VB, 2 uitgaven van hetzelfde, zo gevaarlijk, zoals ook de geschiedenis van het ON ons leert.

    Nogmaals, het ON: Vier op een rij: De machthebbers, de stokers, het volk en zijn vijanden (minderheden) bestaat maar door ongelijkheid en discriminatie in de maatschappij ten bate van de machthebbers, niet ten bate van het volk. Het ON is dus een oneerlijk - en misbruikt nationalisme dat uitgaat van de sterkste partij. In België is dat Vlaanderen (VL). De huidige Vlaamse strijd inbegrepen de partijen N-VA en VB vormen de groep van de nuttige idioten voor de vroegere erfvijand nl. de Vlaamse Franstalige grootaandeelhouders en grandbourgeois, die nu neokapitalistisch = neoliberaal zijn.

    In Duitsland had een ON partij de NSDAP de macht van 1933 tot 1945. Ten 1e heeft die partij grove misdaden begaan en ten 2e wordt ze nu bijna altijd voorgesteld als bestaande uit dracula’s, duivels en demonen terwijl het allemaal gewone mensen waren. Dat zijn de twee punten van verschil met vandaag. Maar inhoudelijk was hun ON hetzelfde als wat we nu hebben in VL.

    Wat de aanhangers van het ON voor het overige hun beweging toedichten is opsmuk, presentatie, compensatie, inhoudelijk onbelangrijk en bijzaak om een indruk, een perceptie te creëren. Zo stelt N-VA zich voor als nieuw, modern, democratisch, eigentijds en toch zo proper. Het ON heeft het volk- en- zijn- vijanden als uitgangspunt niet het individu, de burger, het egalitaire van de democratie en het is anti- democratisch, anti- sociaal en anti- liberaal, liberaal gezien van uit het standpunt van de burger niet - van de ondernemingen, anti- christelijk (collectief egoïsme >< altruïstisch individualisme) en reactionair. Als ze zich democratisch gedragen is dat omdat ze moeten.

    Uit hun enige inhoudelijke programmapunt volgt dat alle ON van nu en straks en van vroeger in wezen gelijk is, het zelfde potentieel heeft, iets wat de aanhangers van het ON niet willen gezegd hebben, ook omdat ze concurrenten zijn. N-VA, VB en PVV zijn 3 uitgaven van hetzelfde, alleen hun presentatie en hun huidige vijanden verschillen. Het ON is ook een religie en een levenshouding annex een gedragslijn. Alle schuld voor fouten en tekortkomingen mag op de duivel, de vijanden, de profiteurs, de minderheden geworpen, geprojecteerd worden. (De meerderheid van) het volk is dus schuldvrij, gederesponsabiliseerd. Een ongezonde, schadelijke houding. Ook dit wordt door meerdere auteurs beweerd. Uiteraard creëren vijandbeelden ook individuele en collectieve hysterie en achtervolgingswaanzin.

    Het huidige Vlaamse ON heeft zich verbonden met het neokapitalisme =neoliberalisme = terug naar de tijd van Daens o.a. omdat ze een gemeenschappelijke vijand hebben nl. de sociaal- democratie en ten 2e omdat ze beide denken in termen van heersen of overheerst worden niet in termen van vreedzame co-existentie en – samenwerking en ten 3e omdat ze beiden een gelaagde maatschappij goeden, rijken, heersers >< slechten, armen, overheersten tot gevolg hebben.

  • door Roland Horváth op zaterdag 4 juni 2011

    Een vorige bijdrage ging vooral over het misbruik van het Offensieve Nationalisme (ON) door de machthebbers nl. de ongelijkheid in de maatschappij en de discriminatie van zondebokken, minderheden die bestaat uit het verwijderen van die minderheden of het korten van hun inkomen. Een minderheid kan maar gedefinieerd worden in relatie tot de meerderheid en omgekeerd. Vandaar de noodzaak van de identiteit, zuiverheid en veiligheid van de meerderheid in het ON. De identiteit van het Vlaamse volk is er maar door het verschil met anderen, met andere volkeren, met andere groepen.

    Het ON is een oneerlijk en een misbruikt nationalisme ten bate van de machthebbers. Een dergelijke maatschappelijke ordening kan alleen gestoeld zijn op leugen. Ze laat geen rationaliteit, redelijkheid toe want die zou de leugen ontmaskeren. De leugen is de kern van de dictatuur. Ten 2e laat een dergelijke ordening ook geen maatschappelijke verandering toe omdat die de macht van de elite kan aantasten. Ze is reactionair. Ze is dus tegen de vrijheid, gelijkheid en solidariteit van de sociaal- democratie en van 1789, de Franse revolutie. Gelijkheid in de zin van gelijke rechten en plichten. Vrijheid maakt gelijkheid noodzakelijk. De vrijheid van de één eindigt waar de vrijheid van anderen in het gedrang komt. Absolute vrijheid verwordt tot het recht van de sterkste. Het ON is tegen de open samenleving, voor een niet veranderend leven in de stam, in de regio, in Fort Vlaanderen (VL). Dat is ook de wens van velen want het ontslaat hen van de verantwoordelijkheid van mogelijke keuzes, die de vrijheid biedt.

    Een onafhankelijk Vlaanderen (zonder Brussel), dat het ON van N-VA en VB wil, komt voor het neokapitalisme van VOKA, de mentor en de sponsor van N-VA, goed uit om twee redenen: VL is dan vrij van de linkse Waalse PS en VL is kleiner en zwakker dan België ten opzichte van de multinationale ondernemingen. Dat maakt een Vlaams werkgeversparadijs mogelijk. De sociaal- economische voorstellen van VOKA en dus van N-VA dienen alleen de belangen van de grootste ondernemingen niet die van de meerderheid van de leden van VOKA, de KMO’s. De samenwerking tussen het neokapitalisme en het ON heeft in de jaren 1990 al geresulteerd in de opdeling van Joegoslavië en Tsjechoslowakije om gelijkaardige redenen.

    Het neokapitalisme en het ON in Vlaanderen hebben dus in hoofdzaak twee gemeenschappelijke objectieven: Discriminatie van minderheden en de onafhankelijkheid van Vlaanderen.

  • door Rudi Dierick op woensdag 14 december 2011

    Als Mertens dan toch zo'n geweldige expert is inzake oorlogsmidaden en negationisme, waarom heeft hij dan nog nooit uitgelegd met welke woorden Dewever de holocaust zou ontkent of geminimaliseerd hebben, laat staan op welke wijze?

    Voorts is ook Franssen al even obsessioneel bezig en onbekwaam om pertinente, relevante argumenten aan te halen. Hij slaagt er zelfs in om 'de Vlaamse beweging' een zware verantwoordelijkheiod aan te wrijven in de massale deportaties van Joden. Enkele bedenkingen daarbij: Gezien zowel Mertens en Franssen zware juridische argumenten aanhalen, zouden ze toch wel moeten weten dat men in een beschuldiging best zo nauwkeurig mogelijk de (groepen) daders identificeert, of straf van smaad en laster aan mensen die wel mee geviseerd worden, maar absoluut niet schuldig zijn. --> de beschuldiging aan 'de Vlaamse beweging' is én historisch fout, en smerig t.a.v. de hedendaagse Vlaamse beweging (die ik als politiek secretaris van het OVV in zijn grote kleurschakeringen leerde kennen). --> historisch: voldoende historici hebben aangetoond dat een deel van de toenmalige Vlaamse beweging in de collaboratie ging, maar een andere deel net niet! De aanhangers van deze tweede stroming verboden dan typisch hun eigen kinderen om lid te worden van de jeugdbewegingen van die collaboratie. Franssen gaat hier dus compleet in de mist met zijn grove veralgemening. Net zoals men alle 1-mei-vierders zou willen belasten met de massamoorden van andere 1-mei-vierders zoals Lenin, Stalin, Mao en Pol Pot. --> In de hedendaagse Vlaamse beweging is er, op wat minuscule extreem-rechtse groepjes na geen spatje negationisme te vinden.

    Kortom, Franssen en Mertens lijken me eerder obsessieve tegenstanders van al wie en al wat hen te Vlaamsgezind is, obsessief omdat ze zwaar uithalen, maar geen enkele redelijke argumentatie aanvoeren, en omdat ze door hun overdrijvingen, laster, ... meer schade aanrichten aan de herinnering van de Holocaust dan wat anders.

  • door Guido Joris op vrijdag 17 februari 2012

    Franssen zou zich beter ervan gewissen dat EPO het schandalige boek van Peter Edel uitgaf , een boek dat zich onderscheidt door argumenten tegen Joden die zo uit Mein Kampf geplukt zijn. Een EPO directeur die dus B DW probeert in diskrediet te brengen wegens zijn vermeemd negationisme is dus wel heel erg doorzichtig. En kom nu niet dreinen dat Franssen niets met Epo te maken heeft. .GJ (Ten persoonlijke titel)

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties