Verslag, Nieuws, Wereld, Imf, Dominique Strauss-Kahn - christophe

Begrip voor Strauss-Kahn: en het kamermeisje dan?

Een kamermeisje aanranden is een verzetje, onderdeel van een grote Franse traditie, een soort compensatie voor stress, is een beetje uit balans zijn. En als het dat niet is, is het vast een complot. De commentaren over de zaak-DSK zeiden vooral veel over onszelf en onze kijk op macht en misbruik.

donderdag 19 mei 2011 09:22

“Er is meer criminaliteit in gemeenten met hoge werkloosheid.” Een professor uit Leuven had het in de donkere weken voor kerstmis durven opperen in een studie. Hij kreeg meteen de rechtse kerk over zich heen, deze keer aangevoerd door N-VA-parlementslid Siegfried Bracke.

De professor was een mislukte journalist, had klei in de ogen, versluierde de werkelijkheid, verschoonde criminelen, behoorde tot de progressieve elite. Lees dan toch Dalrymple, zo gooide Bracke er nog achteraan.

Verbaasd zal de professor de voorbije dagen de kranten gelezen hebben, want nu kan het plots wel: sociaal-economische of psychologische verschoningsgronden vinden voor crimineel gedrag. Een snelle bloemlezing.

“Het is een traditie die ver teruggaat in de tijd. Onze koningen hadden eeuwen geleden al minnaressen. Daar hadden ze recht op aan het hof, vonden ze. Uit die tijd komt ook de notie dat de hogere rangen in Frankrijk, de nobelen, niet alleen de grond bezaten die ze hadden, maar ook de mensen die erop woonden.” (een seksuoloog in De Standaard)

“Dit is eerder een fenomeen van mannen in topfuncties die sterk uit balans zijn, die het contact met zichzelf zijn kwijtgespeeld, die het innerlijke evenwicht tussen hun masculiene en feminiene zijde niet hebben gerealiseerd.” (een opiniemaker in De Standaard)

“Toplui zijn zeer vaak meer dan gemiddeld op seks belust en hanteren daarbij ook een vrijere moraal.” (nog meer seksuologen, maar deze keer in De Morgen)

“Zeker wie zich altijd erg moet beheersen, zeer precies en rationeel moet zijn en veel verantwoordelijkheden torst, vooral op momenten van verhoogde spanning nog minder weerstand kan bieden aan zijn sterke seksuele behoeften. Die uitspattingen zijn een soort compensatie voor de professionele stress.” (een relatietherapeut in De Morgen)

“Zijn ondertussen legendarische voorliefde voor het vrouwelijke geslacht past in een grote Franse traditie.” (een schrijver in De Morgen)

“Macht is altijd al een absoluut afrodisiacum geweest. Bovendien werken toppolitici continu op het scherp van de snee en hebben ze nood aan een verzetje.” (diezelfde schrijver ook in De Morgen) 

Een kamermeisje aanranden is een verzetje, onderdeel van een grote Franse traditie, een soort compensatie voor stress, is een beetje uit balans zijn.

Het moet wel een complot zijn

Het uitleggen en goedpraten van het gedrag van de IMF-baas was één deel van het verhaal. Het andere deel bestond uit het opdissen van complottheorieën. Strauss-Kahn, één van de machtigste mannen ter wereld was er ingeluisd. Dit was een poging van Sarkozy en zijn entourage om een concurrent uit te schakelen. Of het kamermeisje deed dit om een schadevergoeding in de wacht te slepen.

Franse media merkten zelfs schamper op dat ze er niet eens zo aantrekkelijk uitzag. De Franse sterfilosoof Bernard-Henri Lévy – een intieme vriend van Strauss-Kahn – vond het nodig te betwijfelen dat een kamermeisje helemaal alleen een suite binnenkomt.

Zelfs onverdachte progressieven deden er aan mee. “Dat hotelincident blijft een bijzonder vreemd verhaal”, schreef het ACV op een blog van op het EVV-congres in Athene.

Zouden die believers van een complot tegen Strauss-Kahn beseffen dat ze precies dezelfde muur van onbegrip en minimalisering optrekken waar slachtoffers van seksueel geweld altijd tegen aanbotsen?

Het enige juiste juridische en morele standpunt tegenover de zaak-Strauss-Kahn is niet het opsommen van alle mogelijke complotten, maar het respecteren van de rechtsgang en het gegeven dat Strauss-Kahn onschuldig is tot het tegendeel bewezen is.

Ook kamermeisjes zijn mensen

En mag er ook wat mededogen zijn voor het slachtoffer. “Deze vrouw, die een 3000 dollar-suite schoonmaakte, is een menselijk wezen. Zij verdient ons medeleven terwijl de globale commentatoren gissen hoe het nu verder moet met het IMF zonder die Franse rockster aan het hoofd”, schrijft Tiffany Williams die dagelijks werkt met uitgebuite en misbruikte huiswerksters. 

De complottheorieën en vergoelijkende commentaren zijn een symptoom, meent Tiffany Williams. “Het is een symptoom van de manier waarop kamermeisjes behandeld worden in de Verenigde Staten en de rest van de wereld. Zij zijn dienaren en daarom – voor hotelgasten en de mensen die het zich kunnen veroorloven om hun huizen te laten poetsen – nauwelijks menselijk.”

Dominique Strauss-Kahn wordt niet verdacht van een kwajongensstreek. De feiten waarvoor hij vrijdag opnieuw voor de rechter verschijnt zijn zeer ernstig. De vergoelijkende manier waarop daarmee wordt omgesprongen, zegt helaas veel over onze kijk op machisme en onze fascinatie voor macht. Voor slachtoffers van seksueel geweld is dat geen opbeurend nieuws.

take down
the paywall
steun ons nu!